tag:blogger.com,1999:blog-135808272011-04-22T04:38:29.362+02:00http://7weblogs.blogspot.com فوروم 7 وبلاگ رامین مولائی .................................. molai@gmx.de ایمیلRamin Molainoreply@blogger.comBlogger8601100tag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-43415898191281319962009-01-26T13:30:00.003+01:002009-01-26T13:37:39.341+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SXu6vN7kR7I/AAAAAAAAC1o/-EfbOpcM9PI/s1600-h/nahid_roxan_09_01_24.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295031107260270514" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; height: 258px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SXu6vN7kR7I/AAAAAAAAC1o/-EfbOpcM9PI/s320/nahid_roxan_09_01_24.jpg" border="0" /></a> </div><br /><div style="color: rgb(153, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:180%;"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);">مونولوگ تحجر!</span></strong></span></div><br /><span style="font-size:180%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ناهید رکسان</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com</a></span><br /><br /></div><div align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></div><span style="font-size:130%;">همانطورکه در وبلاگ «<a style="font-weight: bold;" href="http://nahidroxan.blogspot.com/2009/01/blog-post_22.html">سیمین و سوهان</a>» گفتیم مدافعان اصلی حکومت اسلامی در حاکمیت آمریکا نشسته‌اند، لباس شخصی‌های‌شان هم در رسانه‌ها جایگاه مخالفین حکومت اسلامی را اشغال کرده‌اند. پس از دیالوگ توحش‌ها بین «مستر» فرهودی و شیخ مسعود بهنود، امروز می‌پردازیم به «مونولوگ تحجر» که توسط «الهه هیکس» در صدای آمریکا اجرا شده‌ و سایت «اطلاعات نت» آنرا منتشر کرده. «میسیز» هیکس از مدافعان پروپاقرص قانون اساسی جمکران به شمار می‌روند و دفاع از حقوق زنان ایران را در چارچوب همین قانون توحش خواستار می‌شوند! ولی می‌دانیم که قانون اساسی حکومت اسلامی خود ناقض حقوق بشر است! در واقع همة کسانی که به بهانة دفاع از حقوق بشر خواهان اجرای این قانون اساسی در ایران ‌می‌شوند، به زبان بی‌ زبانی از نقض حقوق‌بشر توسط این حکومت دفاع می‌کنند. شیرین عبادی نیز برای اجرای همین «قانون اساسی» هیاهو به راه می‌اندازد و به همین دلیل است که محافل فاشیست غرب در پروپاگاند خود از وی به عنوان مدافع حقوق بشر نام می‌برند.<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«چگونه می‌توان استدلال نمود که [...] پدر در حقیقت نوعی مالکیت و حق حیات بر فرزند خود دارد؟ بر فرض صحت این استدلال چرا مادر از چنین معافیتی برخوردار نیست. این موضوع یکی از نواقص قانون مجازات اسلامی است[...]»</span><br /><br />این سخنان نغز و بی‌پایه و فاقد انسجام منطقی را شیرین عبادی در کتاب «تاریخچه و اسناد حقوق بشر در ایران» به رشتة تحریر درآورده. و «الهه هیکس» در اخبار صدای آمریکا به آن استناد می‌کند تا ضمن دفاع از قانون اساسی جمکران از گسترش توحش نیز حمایت کرده باشد. عبادی در کتاب گرانبهای خود خواهان نقض مجازات وحشیانة قصاص نیست، او پیشنهاد می‌کند «حق فرزندکشی» به مادر تسری یابد، یا اینکه پدر هم قصاص شود! این است دلیل اعطای نوبل صلح به این حقوقدان «سرقبرآقا»! و این است دلیل اهدای جایزة سیمون دوبووار به آش‌پرستان جمکران: گسترش توحش در جامعة ایران از طریق اعطای «حق اعمال خشونت مردانه» به زنان. چرا که هر چه خشونت در بطن خانواده افزایش یابد، خشونت در جامعه گسترش خواهد یافت و سرکوب مردم بهتر «توجیه» می‌شود.<br /><br />وبلاگ «<a style="font-weight: bold;" href="http://nahidroxan.blogspot.com/2009/01/blog-post_22.html">سیمین و سوها</a>ن» ظاهراً به بعضی‌ها نساخته! اگر کسی می‌تواند ارتباط منطقی اگزیستانسیالیسم و فمینیسم را با فاشیسم توضیح دهد، این گوی و این میدان! با این وجود اگر محفل جولیا کریستوا جایزة سیمون دوبووار را به یک گروه فاشیست مؤنث در جمکران اهداء می‌کند، این عمل در چارچوب سیاست‌های استحماری سازمان ناتو کاملاً قابل درک است. به همین دلیل در کشور فرانسه هیچکس به چنین انتخاب مضحک و ابلهانه‌ای اعتراض نمی‌کند، چرا که در دمکراسی‌های غرب پیرامون منافع استعماری همواره «اجماع» وجود دارد. همچنانکه پیرامون کودتای 22 بهمن 1357، شاهد «اجماع جهانی» هستیم و همة متفکران «پرآوازه» در غرب، این کودتای ننگین را «انقلاب» می‌نامند.<br /><br />ساده‌تر بگوئیم در کشور فرانسه هیچکس نگران حقوق زنان ایران نیست، در ایالات متحد و دیگر کشورهای اروپائی هم هیچکس برای ملت ایران سینه چاک نمی‌دهد. برگزاری نشست در دانشگاه «ام.آی.تی»، آنهم با شرکت ایرانی‌نمایانی از قماش مسعود بهنود، فرخ نگهدار و مرضیه مرتاضی بهترین شاهد بر این مدعا است. منافع استعمار غرب در ایران با «فاشیسم» پیوندی ناگسستنی دارد. و این فاشیسم را در هر قالب تقدس پذیر «دینی» و «بومی» می‌توان بر ملت ایران تحمیل کرد. پروژة گذار به دمکراسی ویراست «رابرت مک‌فال» را فراموش نکنیم، دمکراسی مطلوب غرب برای ملت ایران از دایرة جهنمی «شیخ و شاه» فراتر نخواهد رفت. برای تحمیل چنین طرح‌هائی است که امثال بهنود، مرتاضی یا فرخ نگهدار و شیرین عبادی مناسب تشخیص داده می‌شوند. افرادی که امروز به وضوح با سوابق‌شان آشنائی داریم و نیک می‌دانیم که وابستگی‌های محفلی دارند، و گفتار و کردارشان از مسیر منافع محافل‌شان خارج نخواهد شد. وارد جزئیات ساختار شخصیتی چنین افرادی نمی‌شویم، فقط یادآوری می‌کنیم که اینان «صورتکی» بیش نیستند، و تحمیل سیاست استعمار بدون «صورتک» امکانپذیر نخواهد بود.<br /><br />به محض اعطای جایزة سیمون دوبووار به فاشیست مسلمان‌های جمکران، ناگهان سرکار علیه «الهه هیکس»، از اخبار «صدای آمریکا» نگران حقوق زنان در ایران شدند! بله، «معجزه» دروغ نیست! خیلی هم واقعیت دارد! در ماه مارس 1977 نیز جیمی کارتر پیرامون دفاع از «حقوق بشر» در جهان سخنان گهرباری ایراد کرد و بلافاصله علی اصغر حاج سیدجوادی که مانند دیگر نخبگان فقرفرهنگی همواره سرنا را از سرگشادش می‌زند، یک نامة سرگشاده به شاه ایران نوشت! «روشنفکران» تاریک‌اندیش و بینوای مرزپرگهر از نظر خدمت به استعمار سابقة درخشانی دارند.<br /><br />این مهم را همیشه به خاطر داشته باشیم که امثال حاج سیدجوادی در کشور مصیبت زدة ایران بلافاصله مورد توجه و الطاف «شبکه» قرار می‌گیرند. همان شبکه‌ای که اژه‌ای مفلوک هفته‌ای یک بار آن را ارواح شکمش کشف و خنثی می‌کند. شبکه‌ای که هرگز خنثی نمی‌شود، چرا که وزارت اطلاعات ایران هرگز رأس شبکه یا «سر مار» را نشان نخواهد گرفت، بلکه همواره با «دم مار» جاروجنجال به پا می‌کند تا مردم را بیشتر سرکوب کند؛ این وزارتخانة منفور خود بخشی از «سر مار» کذا است! بله «میسیز هیکس» امروز کشف کرده‌اند که زنان ایران در مقابل قوانین حکومت اسلامی بی‌دفاع‌اند!<br /><br />«دفاع» مورد نظر کارفرمایان الهه هیکس چیست؟ هیچ! کسی از حق زنان ایرانی دفاع نخواهد کرد. الهه هیکس با توسل به یک قتل ناموسی، به طبل زدن برای «شادی صدر» و «شیرین عبادی» پرداخته و از «قوانین کیفری» حکومت اسلامی انتقاد می‌کند،‌ بدون اینکه کوچکترین اشاره‌ای به منبع قوانین کذا یعنی دین اسلام و قانون اساسی حکومت اسلامی داشته باشد. کاملاً برعکس، الهه هیکس زبان به تمجید از قانون اساسی توحش می‌گشاید و تأکید می‌کند که اشکال از قوانین کیفری است:<br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">«می‌توان این امر را نشانة ناکارآمدی قوانین کیفری در[حکومت] اسلامی دانست.»<br /></span><br />اشکال قوانین کیفری کذا به زعم «میسیز» هیکس این است که فقط پدر حق دارد فرزند خود را به قتل برساند، نه مادر! البته ایشان فراموش کرده‌اند که در ادیان توحش ابراهیمی نیز یک گوسفند به ابراهیم دادند که «به نام خدا» سر پسرش را نبرد. الهه هیکس از «قانون‌گذار» در جمکران «تقاضا» می‌کند که با رعایت قانون اساسی این حق و حقوق را به زنان نیز اعطا کند چرا که قانون اساسی حکومت اسلامی به زعم ایشان تساوی زن و مرد را «ضمانت» کرده:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«مطابق ماده 220 قانون مجازات اسلامی [...] پدر یا جد پدری که فرزند خود را بکشد قصاص نمی‌شود [...] این امر در مورد مادران صدق نمی‌کند و قانونگذار حتی در اینمورد زن و مرد را در مقابل قانون یکسان نمی‌بیند. امری که قانون اساسی کشور آنرا ضمانت کرده.»</span><br /><br />و کارفرمایان الهه هیکس نیز همچنان که ملاحظه می‌کنیم سنگ قانون اساسی توحش جمکران را به سینه می‌زنند. همانطورکه گفتیم پشتیبانی از تقدس و حاکمیت مقدس در دستور کار سازمان ناتو قرار دارد و حاکمیت فرانسه نیز در چارچوب همین سیاست استعماری جایزة سیمون دوبووار را به سیمین بهبهانی اهداء می‌کند. پیشتر همین جایزه به تسلیما نسرین و هیرسی علی مفلوک هم اهداء شده بود. و به یاد داریم که اهدای جایزة کذا مانع از رسوائی هیرسی علی نشد. به همچنین خواهد بود در مورد سیمین بهبهانی و گروه آش‌پرستان جمکران. خلاصه بگوئیم، گذشت آن‌ دوره که غرب با اهدای جایزه می‌توانست سیرک قهرمان‌سازی به راه بیاندازد. شاهدیم که جنجال‌های متعدد پیرامون شیرین عبادی و شرکاء کارساز محافل فاشیست غرب نشده. پس مسلم بدانیم که اهدای جایزة سیمون دوبووار در واقع تیر خلاصی خواهد بود بر کمپین فعلة مؤنث فاشیسم در کشورمان.<br /><br />امروز حاکمیت انگلستان بر حمایت «مقدس» خود از برنامة غنی سازی اورانیوم جمکران رسماً نقطة پایان گذاشت. سایت نووستی، مورخ 5 بهمن‌ماه سالجاری به نقل از روزنامة تایمز می‌نویسد، طی چند ماه آینده ذخایر اورانیوم ایران به پایان خواهد رسید و برنامة غنی‌سازی تعطیل می‌شود. این «معجزات» پیامد مستقیم تعطیلی دکان حماس در غزه است. این «خبر» در واقع نشان از پایان تنش بین روسیه و آنگلوساکسون‌های دو سوی آتلانتیک دارد. آنگلوساکسون‌ها با توسل به نوکران خود در حکومت اسلامی، در عمل مردم ایران را به سپر بلای خود و ابزار فشار بر روسیه تبدیل کرده بودند. با فروکش کردن بحران دست ساز اتمی پایان کار مخالف‌نمایان حکومتی نیز دور نیست. بهتر است به محفل جولیا کریستوا یادآور شویم،‌ آنزمان که حاکمیت فرانسه برایمان رهبرسازی می‌کرد، والری ژیسکار در کاخ الیزه نشسته بود، نه نیکولا سرکوزی!<br /><br /><br /></span></div> <p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-4341589819128131996?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-46818535392836358512009-01-25T19:06:00.004+01:002009-01-25T19:17:22.842+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><blockquote style="font-weight: bold;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >اینجا معلوم می‌شود مردم و رأی آنها در «انتخابات» رژیم چه جایگاهی دارند</span><span style="font-size:130%;">!</span></blockquote><span style="font-size:180%;"><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;"><span style="font-size:180%;">در زمستان استبداد جای مردم خالیست<br /></span><span style="font-size:180%;"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: normal;">الاهه بقراط</span></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />به زودی سی سال از آن روزهایی که مردم مدهوش و امیدوار شعار می‌دادند «در بهار آزادی، جای شهدا خالی» می‌گذرد. آن بهار خیلی زود به زمستان انجامید و بر شمار آن شهدا هزاران نفر در جنگ و در زندان افزوده گشت. آن مردم بیش از دو برابر گشتند و خسته از فشار سرکوب روزانه سیاسی و اقتصادی هر سال آنقدر عقب رفتند تا از نظر اعتیاد مقام اول را در جهان به خود اختصاص دادند. زمامداران کشور، همان کسانی که در وعده‌هایشان قرار بود «بهار آزادی» را با دمکراسی و رفاه چنان تحقق بخشند که ایران دست کم سرمشق کشورهای خاورمیانه شود، از یک سو به شدت درگیر حماس و حزب‌الله و برنامه اتمی و از سوی دیگر سخت مشغول بگیر و ببندهای داخلی هستند. اوضاع بی‌ثبات منطقه، رجزخوانی‌های مقامات جمهوری اسلامی و نابسامانی‌های اقتصادی واجتماعی، ایران را با شتاب به سوی یک تعیین تکلیف نهایی پیش می‌راند.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">از نفت</span><br /><br />در چنین شرایطی افراد و احزابی که در ساختار سیاسی نظام جمهوری اسلامی نقش دارند و هر یک به درجه‌ای رکود سیاسی نظام را گاهی دستخوش «هیجان» می‌سازند، از هیچ ابتذالی در رقابت پروا ندارند. تناقض‌ها و تضادهای درونی به اندازه‌ای است که قبیله‌های خودی را نیز به جان هم انداخته است. دایره‌ وسیعی که پس از انقلاب اسلامی بسیاری از همین افراد و وابستگان آنها را در خود جای داده بود، اگرچه هنوز نیز آنها را در پناه خود حفظ می‌کند، لیکن خود به دوایر کوچک‌تری تقسیم شده که هر کدام راهبران، سخنگویان و پشتیبانان خود را در میان افراد متنفذ و ذینفع رژیم دارند.<br /><br />در این میان چیزی که هرگز مشخص نمی‌شود و از آن سخنی نمی‌رود این است که هر یک از این گروه‌ها واقعا از چه چیزی دفاع می‌کنند و می‌خواهند چه چیزی را تحقق بخشند؟ کلی‌گویی‌های سیاسی و اقتصادی و شعارهایی مانند «اصلاحات» یا «بازگشت به اهداف انقلاب اسلامی» هرگز توسط هیچ کدام از اینها شکافته نشده است. هیچ یک از اینها هرگز نگفته‌اند مثلا برای اینکه اقتصاد کشور را از وابستگی به درآمد نفت به مسیر دیگری هدایت کنند، چه راه عملی را پیشنهاد می‌کنند و کدام ابزار را برای پیشبرد این راه عملی در اختیار دارند؟ در همین یک نمونه چهار عنصر بنیادین را می‌توان تمیز داد که هر سیاستمدار و حزب جدی در یک ساختار جدی نمی‌تواند آن را به مخاطبان خود توضیح ندهد: یک، تشخیص مشکل؛ یعنی اینکه تشخیص دهد اقتصاد تک محصولی یکی از مشکلات ساختاری ایران است. دو، ابراز اراده برای حل این مشکل؛ یعنی با اعلام این مشکل، قصد و اراده خود را به عنوان یک فرد سیاسی و دولتمرد برای حل و هدایت آن به مسیری که خود درست می‌پندارد به مخاطبان خویش اعلام می‌کند. سه، پیشنهاد یک راه عملی؛ یعنی اینکه شعار نمی‌دهد بلکه بر اساس واقعیات موجود راهی را پیشنهاد می‌کند که در بنیه سیاست کنونی و اقتصاد فعلی قابل در پیش گرفتن باشد. چهار، بررسی و معرفی ابزار موجود؛ یعنی اینکه بر اساس درک مشکل و راه عملی که نشان می‌دهد، ابزار در پیش گرفتن آن راه را می‌سنجد و اعلام می‌کند.<br /><br />این یعنی یک روند علمی در سیاست که ممکن است برای جمهوری اسلامی لوکس به نظر آید، لیکن در کشورهای دمکرات و جوامع باز هیچ حزبی بدون تکیه بر این روند نمی‌تواند جایی در پارلمان بیابد و یا در تشکیل دولت سهمی داشته باشد. نه تنها این، بلکه حتی نمی‌تواند به عنوان یک اپوزیسیون جدی مطرح شود.<br /><br />همین مشکل تک محصولی بودن اقتصاد ایران را در نظر بگیریم. البته وابستگی فلاکت‌بار اقتصاد ایران به نفت، مشکل چندین دهه است که درآمدهای کلانش گاه بیش از آنکه برکت داشته باشد، زحمت داشته است. ولی در یک ساختار طبیعی و معقول می‌توان در یک برنامه‌ریزی بلندمدت روند اقتصاد ایران را به مسیری هدایت کرد که هر سال بیش از پیش وابستگی آن به درآمدهای نفتی کاهش یابد. شرط در پیش گرفتن چنین مسیری اما به کار گرفتن ابزاریست که هیچ کدام را در چهارچوب نظام جمهوری اسلامی به دلیل محدودیت‌های ایدئولوژیک (غلبه و تحمیل تفکر دینی) و سیاسی (خودکامگی ولایت‌فقیه)، و هم چنین ساختار قبیله‌ای و مافیایی نظام نمی‌توان تأمین و تضمین کرد.<br /><br />امنیت سرمایه و سرمایه‌دار و سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی که سبب رقابت اقتصادی و گردش پول و گسترش تولید و مصرف می‌شود در رژیم کنونی نه به دلیل تحریم‌ها بلکه از یک سو به دلیل فساد و رشوه‌خواری و عدم امنیت سیاسی واقتصادی ناشی از ساختار نظام، به صفر رسیده است، و از سوی دیگر خود قبایل حاکم چنان چنگ بر منابع اقتصادی کشور انداخته‌اند که هیچ سرمایه‌گذاری جدی بدون دخالت و یا زد و بند با آنها ممکن نیست. از همین رو سرمایه و مغز و ابتکار همگی با هم کشور را ترک می‌گویند. چنین شرایطی بنیه اقتصاد ملی را چنان فرسوده و چنان بر مقدار واردات کشور افزوده که حتی تولیدات داخلی را نیز با ورشکستگی فزاینده روبرو ساخته است.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">تا اعتیاد</span><br /><br />برای مشکلاتی که کوچک‌تر به نظر می‌آیند نیز ساختار سیاسی و اقتصادی رژیم موجود راه را بر هر گونه گشایشی می‌بندد. مثلا مشکل اعتیاد را در نظر بگیرید که اخیرا از سوی سازمان ملل اعلام شد ایران نسبت به جمعیت‌اش بیشترین معتادان جهان را دارد.<br /><br />بررسی دلایل گسترش اعتیاد، بررسی منابع تهیه مواد مخدر و راه مقابله با آنها، و سرانجام ایجاد شبکه‌های دولتی و خصوصی که بتوانند با همکاری کارشناسان پزشکی، اجتماعی و روانشناسی با زیر پوشش قرار دادن بیماران مبتلا به اعتیاد، درمان آنها را به طور کوتاه- و بلندمدت برنامه‌ریزی کنند نیز به همان چهار عنصر بالا نیاز دارد. در این مورد نیز همان مشکلات ساختاری چنان راه را بر ابتکارات حتی فردی و خصوصی می‌بندند که تنها می‌توان دل را به وجدان درمانگران و پزشکانی خوش کرد که خدمات خود را به طور فردی و بدون پشتیبانی مادی و معنوی از سوی دولت، در اختیار این افراد قرار می‌دهند. برای مثال نبود یک شبکه قوی بیمه و تأمین اجتماعی که بتواند هزینه درمان این بیماران را بر دوش بگیرد، نخستین مشکلی است که در همان آغاز، راه را بر درمان بسیاری از بیماران اعتیاد می‌بندد.<br /><br />به این ترتیب درک این موضوع که مشکلات سیاسی و اقتصادی ایران چون کلافی سر درگم چنان در هم تنیده است که هرگز نمی‌توان گره‌ای را بدون گشودن گره دیگر باز کرد، نخستین گام برای دریافتن این موضوع است که هر آنچه از سوی سیاستمداران و دولتمردان نظام بی‌کفایت جمهوری اسلامی سخن‌سرایی می‌شود، به ویژه در ایام به اصطلاح انتخابات، جز حرف توخالی و سخن پوچ نیست. فرق هست بین کسی که برای حفظ نظام به میدان می‌آید و آن کسی که برای حل مشکلات گام به جلو می‌نهد. فرق هست بین رفسنجانی و کروبی و خاتمی و نوری و میرحسین موسوی و احمدی‌نژاد و قالیباف و ولایتی و غیره که برای حفظ نظامی که هیچ اصلاحی را درون خود بر نمی‌تابد به میدان می‌آیند و آن کسی که ما نمی‌دانیم از کجا و در کدام شرایط و با چه ابزاری ممکن است از درون درگیری‌های قبیله‌ای نظام ظهور کند و از نظارت استصوابی بگذرد و برنامه و ابزارش را ارائه دهد و از سوی مردم هم رأی بیاورد و بعد هم تازه بتواند در این نظام کار کند!<br /><br />این، آن تناقض بزرگ همه کسانی است که در سخن گفتن از «انتخابات» جمهوری اسلامی دهانشان کف می‌کند، لیکن اندکی به توضیح این تناقض نمی‌پردازند. در حالی که همه سیاستمداران و دولتمردان جمهوری اسلامی رک و صریح و بدون هرگونه ابهامی بارها در طول سالیان گذشته خواست و هدف خود را از «انتخابات» و شرکت در آن چه به عنوان نامزد و چه به عنوان رأی‌دهنده<br /><br />اعلام کرده‌اند. در واقع هر آنچه از سوی زمامداران جمهوری اسلامی به نام برنامه انتخاباتی مطرح می‌شود، یا دروغ است یا شوخی. چند هفته پیش در همین ستون در مقاله «چرا به ما دروغ گفتید؟» و «از این دروغ به آن دروغ فرج است» خواندید خاتمی با دروغ‌های سیاسی و احمدی‌نژاد با دروغ‌های اقتصادی نامزد «انتخابات» شدند. حال اینها و یا هر کس دیگری در صحنه نزار سیاست جمهوری اسلامی باید بر این دروغها، دروغ دیگری بیفزاید تا شاید بتواند توجه مردم را به سوی خود جلب کند. هم چنین خواندید این دروغ همانا «طرح وحدت ملی» است. حالا بخوانید خود علی اکبر ناطق نوری که این طرح را پیشنهاد کرده است درباره‌اش چه می‌گوید:<br /><blockquote>«<span style="font-weight: bold;">ببینید من این جمله را روزی به یکی از بزرگان به شوخی گفتم و بعد دیدم که اتفاقا جدی است</span>» (مجله هفتگی اعتماد ملی).</blockquote> خود ناطق نوری نفهمید چه می‌گوید. ولی دیگران، آن هم با تأخیر هشت ماهه فهمیدند و آن را قاپیدند. حالا ناطق نوری ادعای دیگری می‌کند و چنین ادامه می‌دهد: «هشت ماه پیش من این بحث دولت وحدت ملی را مطرح کردم. دو طرف متوجه نشدند چه می‌گویم. دوزاری آنها نیفتاد. اصلاح‌طلبان با یک تفسیر آن را کنار گذاشتند، بخشی از اصولگرایان نیز تفسیر دیگری کردند و آن را کنار گذاشتند». تأخیر هشت ماهه نشان می‌دهد «دوزاری» خود ناطق نوری هم نیفتاده بود وگرنه آن را همان موقع با آب و تاب مطرح می‌کرد. حالا «دوزاری» همه شان افتاده که «شوخی» را باید جدی نشان داد.<br /><br />ناطق نوری اما در همان گفتگو حرف دیگری می‌زند که سرشت این همه قیل و قال را به ساده‌ترین و روشن‌ترین شکل ممکن به نمایش می‌گذارد: «<span style="font-weight: bold;">من گفتم نیروهای معتدل دو طرف جمع بشوند و یک نفر را برای ریاست جمهوری انتخاب کنند که اولا مقبول رهبری باشد و ثانیا جریان‌های سیاسی او را تحمل کنند</span>. <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">به عبارت دیگر، یک اصولگرای معتدل رییس جمهوری شود که هم مقام معظم رهبری او را قبول داشته باشد و هم برای جریان‌های دیگر قابل تحمل باشد</span>».<br /><br />این جملات را باید قاب گرفت و بر سردر مجلس شورای اسلامی و کاخ ریاست جمهوری اسلامی و دادگستری رژیم نصب کرد. نسخه‌ای از آن را نیز باید برای روزنامه‌نگاران و به اصطلاح روشنفکران و تحلیل‌گرانی فرستاد که «شوخی» انتخابات را در جمهوری اسلامی جدی می‌گیرند. هم چنین ارسال آن برای سفارت‌خانه‌های برخی از کشورهای غربی می‌تواند مفید باشد. حل این مسئله نیز برای ورزش فکری بد نیست: چگونه می‌توان هنوز ماهها مانده به انتخاباتی که نه به دار است و نه به بار، فردی را برای ریاست جمهوری «انتخاب» کرد که «<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">اولا مقبول رهبری باشد و ثانیا جریان‌های سیاسی او را تحمل کنند</span>»؟! .<br /></span><br /><p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.iranbbb.org/"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SKu1hI6e5UI/AAAAAAAACQk/IlxIn4VGWOM/s400/bbb_logo.jpg" alt="ایران ب.ب.ب Iran B.B.B" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5236478572681422146" border="0" /></a> </p><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-4681853539283635851?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-89329507632975181902009-01-24T18:11:00.010+01:002009-01-25T02:48:05.159+01:00<div style="text-align: right; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >دارالترجمه یاجوج و ماجوج</span><br /><br /><br /></span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:times new roman;">بحث شیرین چپوندن اجماعی </span><br /><span style="font-family:times new roman;">و نیو سکولاری "تجارب" مشترک ننه حوای بهشت </span><br /><span style="font-family:times new roman;">و خانوم بزرگ اهالی کشورخارج از کشور<br />به فیهاخالدون فرست لیدی </span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-family:times new roman;"> </span></span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:times new roman;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span></span></span><span style="font-size:180%;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(102, 102, 102);">مقدمه....</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">............</span></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><br />"بيش از يک قرن از زمانی که در غرب می گفتند «پشت هر مرد بزرگی زن بزرگی ايستاده» گذشته است"!<br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br />حاج خانوم شکوه میرزادگی<br />اهل بیت ا.ن. علا، بزرگ سردبیر (!) زایشگاه سکولاریسم (!) نو!<br /></span><span style="font-size:85%;">http://shahlaabghari.blogfa.com/post-30.aspx</span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-size:100%;">5 بهمن 1387 ـ 24 ژانويۀ 2008 </span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">................................................</span><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SXtApM4yJWI/AAAAAAAAEHM/jgs7Y8xK1Xo/s1600-h/obama+copy+2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 276px; height: 235px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SXtApM4yJWI/AAAAAAAAEHM/jgs7Y8xK1Xo/s400/obama+copy+2.jpg" alt=" چپوندن اجماعی و نیو سکولاری " id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294896863482357090" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(102, 102, 102);">صغری ...</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">...............</span><br /><br />"و چنين است که خانواده ی بشری در قرن بيست و يکم … شکل تازه و بديعی بخود می گيرد. و انسان امروز به ابتدای جهان باز می گردد، زن همان «حوا» یی می شود که ... نافرمانی کرد و شادمانه حتی از بهشت گذشت تا… بی ترس و نگرانی از تبعيض زندگ</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ی کند"!<br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">حاج خانوم شکوه میرزادگی</span><br /><span style="font-weight: bold;">(که "افتخارات" اپورتونیستی "مشرف" شدن انقلابیش به حجر الاسود را نیو سکولاری "بایگانی" کرده است)</span><br /><span style="font-size:85%;">http://www.iranian.com/main/2008-97</span><br />8 مارس 2008</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">................................................</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">کبری ...</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">............</span><br /><br />"آری، اين وظيفۀ ما است که آنچه را که از راه تجربه های تلخ و دردناک سی ساله گذشتۀ خود آموخته ايم به دولت جديد آمريکا نيز بياموزانيم"!<br /><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-weight: bold;">ا.ن. علا</span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" >گوی ا.ن. یوز</span><br />http://news.gooya.com/society/archives/082793.php<br />آدینه 4 بهمن 1387 ـ 23ژانويه 2009</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">................................................</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">نتایج کاراگاهانه...</span><br /><span style="color: rgb(102, 102, 102);">....................</span><br /><br />"شما برای مظنه زدن حرف های من به منبع مراجعه نياز ندارید. بايد دقت کنيد تا ببينيد که من از کنار هم نهادن يک مشت بديهيات چه نتايج کارآگاهانه ای گرفته ام" !<br /><span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-weight: bold;">ا. ن. وری علا گوی انیوز</span><br /><span style="font-size:85%;">http://news.gooya.com/society/archives/057174.php</span><br /><span style="font-weight: bold;"></span>آدینه 20 بهمن 1385 - 21 فوريه 2007<br />............................................<br /><br />..... پ.ن. </span></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 102, 102);">نتایج کاراگاهانه</span></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;"> ....<br />......................................</span><br /><br />"اهالی کشور خارج از کشور/<br />نگاه کنيد به مقاله‌ی «کشور خارج کشور»... اسماعيل نوری علا" !<br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br />حاج خانوم بزرگ اهالی کشور خارج از کشور</span><span style="font-size:85%;"><br />http://politic.iran-emrooz.net/index.php?/politic/more/2441</span><br /></span><br /></div><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-8932950763297518190?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-57662405198161527372009-01-24T18:00:00.000+01:002009-01-24T22:21:09.515+01:00<div style="text-align: right; font-weight: bold;font-family:times new roman;"><blockquote><span style="font-size:130%;">خطاب به تمام کسانی که به تمامیت ارضی ایران حساسند<br />اما به اخبار همه‏ی ایران به یک اندازه حساسیت نشان نمی‏دهند</span></blockquote></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">عجب تلخ است</span><br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153);">عبدالقادر بلوچ</span></span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >من، هم انسانم، هم بلوچ، هم ایرانی. هم انسان بودنم را دوست دارم هم بلوچ بودنم را هم ایرانی بودنم را. خیلی زجر کسیدم تا انسان شدم. بلوچ که بودم زجر می‏کشیدم. ایرانی که شدم آزرده شدم. من معنی چوب دو سر طلا را تا زمانی که فقط بلوچ بودم نمی‏دانستم. ایرانی که شدم معنیش را فهمیدم. حالا سعی دارم انسان باشم و کم کم دارم متوجه می‏شوم انسان می‏تواند چوپ سه سر طلا هم باشد. به جای تفنگ و مرده باد و زنده باد که در خونم نبود من از اول نوشتن را انتخاب کردم. اما وقتی که ناکسان به ایرانی بودنت حمله می‏کنند تو مشکل است که فراموش کنی یک انسان ایرانی هستی. و وقتی یک مشت کرکس به بلوچ بودنت حمله می‏کنند غیر ممکن می‏شود تو یادت برود که تو انسان ایرانی بلوچی هستی. از اول انقلاب کشتند برادران و خواهران ما را و گفتند قاچاقچی هستند، ماندم که چطور برای ایرانی بودنم و انسان بودنم شرح بدهم بلوچ بودنم را. حالا می‏کشندمان به همان جرم قدیمی و جرمهای من در آوردی: اراذل و اوباش، وهابی‏ها، طرفداران عبدالمالک و...<br /><br />اخیراً شمشیر را از رو بسته‏اند: روحانی و غیر روحانی،با سواد و بیسواد، قاچاقچی و کاسب، زن و مرد، پیر و جوان را از دم تیغ رد می‏کنند. استان ما پرت‏تر از آن است که ککی اپوزسیونی را بگزد. اطلاعات ایرانی‏ها از استان سیستان و بلوچستانشان کمتر از آنست که بتوانند فرق یک بلوچ ایرانی با یک مهاجر افغانستانی را بدانند. و وجدان انسانها چنان درگیر احتیاط است که فرمایش بی ارزشِ خاتمی که امام را متفکرترین اصلاح طلب معرفی می‏کند بیشتر ارزش خبری پیدا می‏کند تا بمباران روستاهای دومگ و گلوگاه و شورو.<br /><br />چقدر دردناک است چوب سه سر طلا بودن. من در این روستا‏ها نفس کشیده‏ام. کلاسهای کپریش را دیده‏ام و مردمی را که عمریست ایلیاتی زیسته‏اند و از روستای خود بیرون نرفته‏اند مثل اینکه شما را می‏شناسم، می‏شناسمشان و مثل اینکه ایرانی را و انسانها را دوست دارم، دوستشان دارم.<br /><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"><blockquote>عجب رنجیست دیدن و ندیدن. عجب تلخ است خبرهایی که می‏رسد از استان سیستان و بلوچستان.</blockquote></span></span><div style="text-align: right;"><br /></div><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: normal;font-size:180%;" ></span><br /><div> </div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://balouch.blogspot.com/">http://balouch.blogspot.com</a></span></div><p align="center"><br /></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-5766240519816152737?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-29561211368598221202009-01-23T17:30:00.005+01:002009-01-23T17:40:35.847+01:00<div style="text-align: right;font-family:times new roman;"><blockquote><span style="font-size:130%;">در آستانه یِ هر فرصت انتخاباتی هرگاه اصلاح طلبان را هراس حذف کانديدای مورد نظر خويش از سوی شورای نگهبان فرامی گيرد، آنها به فکر ميرحسين موسوی می افتند. کانديدای روز مبادا، نخست وزير "دولت خدمتگزار" به مثابه یِ آخرين تير ترکش انتخاباتی اصلاح طلبان به آنان قوت قلب می دهد. رسم بر اين بوده است که اول گمانه زنی هايی در مورد کانديداتوری ميرحسين مطرح شود بدون اينکه خود وی در اين باره رسما با مردم سخن گويد. هربار نيز بعد از مدتی کانديداتوری وی بدون اينکه علت واقعی آن برای افکار عمومی روشن شود، منتفی گرديده است</span></blockquote></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >دو گام به پس<span style="color: rgb(0, 0, 0);"> با</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" > ميرحسين</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:180%;" >!</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >حميد فرخنده</span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><span style="font-size:130%;">بعد از انتشار اخبار جسته و گريخته در مورد حضور ميرحسين موسوی بعنوان کانديدای اصلاح طلبان در دور آينده انتخابات رياست جمهوری، وی در مصاحبه ای با سايت "کلمه" که گفته می شود متعلق به محافل سياسی نزديک به اوست، سکوت خود درباره یِ سال های نخست وزيری اش خود در دهه شصت را شکست و در مصاحبه ای نسبتا طولانی به تشريح مشکلات دولت خود در دوران جنگ و تدابير اتخاذ شده از سوی او و دولتش برای عبور از بحران های اين دورانِ سخت، به سخن پرداخت.<br /><br />هرچند برای اولين بار در تابستان ۷۸ بود که آخرين نخست وزير ايران در مراسم بزرگداشت آيت الله بهشتی با سخنرانی خويش تحت عنوان "رمز ضرورت بازگشت به انديشه های شهيد بهشتی" مُهر از سکوت بيست ساله خود را در مجامع عمومی با سخنانی کلی در باب "اقتصاد اخلاقی" برداشت، اما اين برای اولين بار است که او درباره یِ دوران مسؤليت خويش و چالش هايی که دولت وی از يکسو و کل نظام جمهوری اسلامی از سوی ديگر در آن دوره با آن روبرو بود، سخن می گويد.<br /><br />با از ميان رفتن پست نخست وزيری و شروع دوران سازندگی، هرچند ميرحسين موسوی به عضويت مجمع تشخيص مصلحت نظام درآمد، اما مصلحت زمان انقلابی گری چپ هايی مانند وی را برنمی تابيد. اگر دوستان و همفکران ميرحسين، از جمله دانشجويان پيرو خط امام، با حذف از قدرت به مؤسسات تحقيقاتی و مراکز آموزشی رفتند تا دوران دگرديسی خاموش خويش را طی کرده و در سال های پايانی دوره ی دوم رياست جمهوری هاشمی رفسنجانی در لباس اصلاح طلبی به صحنه یِ سياسی کشور بازگردند، اما آخرين نخست وزير جمهوری اسلامی نه حاضر شد حاشيه ی خلوت فرهنگستان هنر را با نامزدی رياست جمهوری از سوی دوستان خويش در هفتمين دوره ی انتخابات رياست جمهوری عوض کند و نه در سال ۸۴، در زمان عسرت نامزدی شايسته برای اصلاح طلبان در نهمين دوره انتخابات رياست جمهوری، پذيرفت به دعوت اصلاح طلبان برای شرکت در انتخابات پاسخ مثبت دهد.<br /><br />ميرحسين جديدا سخن گفت، اما سخن جديد نگفت. حرف های او اکویِ صدايی سی ساله، در برخورد با صخره یِ سخت واقعييات اقتصادی است. تکرار سخنان پوپوليستی احمدی نژاد با ادبياتی مؤدبانه و فروتنانه است. نخست وزير سال های جنگ همچنان آرمانگرايانه از "اقتصاد اسلامی" و "اقتصاد اخلاقی" می گويد، شيفته یِ "اقتصاد همراه با معنويت" است. خواستار "فرهنگی شدن اقتصاد" است. در آرزوی جامعه ای است که در آن " ارزش های فرهنگی بر ارزش های اقتصادی غالب باشد." حسرت سال های گذشت و ايثار را می خورد، سال هايی که به زعم او " ريزش ارزش های اقتصادی به سمت ارزش های معنوی و فرهنگی نقش بزرگی در اداره امور اقتصادی کشور داشت."<br /><br />انگار دورانی که همفکران انقلابی و نزديکان سياسی ميرحسين چه در دولت چه در مرکز تحقيقات استراتژيک از آرمانگرايی های بی حاصل بلکه فاجعه بار خود در دهه یِ اول انقلاب فاصله گرفتند، او خلسه یِ آرمانگرايانه در خولت خويش را بر پذيرش واقعيت های تلخ و بيدار کننده یِ سياسی در جلوت، ترجيح داد.<br /><br />در ميان جناح های مختلف نظام اسلامی او مردی است که شبيه هيچکس نيست. هم سرمايه داری با "خصلت و منش سوداگرانه" را تقبح می کند هم در برابر اتهام سوسياليست بودن، برائت خود را اعلام می دارد. از مديريت "سرمايه اجتماعی" می گويد، اما شيفته یِ دورانی است که " سهم مردم در آن بسيار بالاتر از سهم دولت بود." عصری که او و کارشناسانش از "مديريت يک ملت بر خود" به وجد می آمدند.<br />ايده آل ميرحسين سرمايه اجتماعی ای است که بخاطر شرايط جنگی نه تنها به کوپن کالاهای اساسی قانع است بلکه جان جوان خود، حتی جوانه یِ "بهترين محصول زعفران خود را ايثارگرايانه برای جبهه یِ جنگ ارسال می دارد."<br /><br />واضح است که هر ملتی در شرايطی خاص، بويژه زمانی که خاک کشورش در اشغال بيگانه درآمده، از خود ظرفيت ها، قناعت ها و رفتارهای سياسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادیِ خاصی از خود نشان می دهد. اما همين مردم ايثارگر در شرايط صلح انتظارات و توقعات ديگر و بيشتری از مسئولان اجرايی کشور دارند. در دنيای آرمانی ميرحسين موسوی اما مردم خوب، مردم هميشه قانع اند. مردمی که در پی سود خويش و مصرف بيشتر نيستند. مردمی که ارزش های فرهنگی را بر ارزش های اقتصادی ترجيح می دهند. مردم، آنچنانکه نخست وزير سال های جنگ و ويرانی در مرزها و شهرها، و شکنجه و اعدام در زندان ها می خواهد. مردم بهت زده، جنگ زده، ساکت، قانع، خاضع، خاشع و البته سياه پوش. انسان طراز نوين اسلامی، شهروندان خيالی در ناکجاآباد طراحی شده توسط مهندس موسوی.<br /><br />يکی از افتخارات ميرحسين که دوست مصاحبه کننده نيز تلاش دارد با پرسش هايی که بيشتر به مدح می مانند برجسته کند، تاکيد او بر "تکيه بر خرد جمعی" و "کار کارشناسانه" است. بی شک اين وضعيت نابسامان مديريت کشور در دولت احمدی نژاد است که کار را بدآنجا کشانده تا ميرحسين موسوی که در دوران سياه نخست وزيری اش گسترده ترين پاکسازی ها و تصفيه های کارشناسان و متخصصين در تاريخ ايران معاصر به دليل مکتبی نبودن، انقلابی نبودن، اسلامی نزيستن يا صدها عنوان و اتهام ريز و درشت ديگر در همه یِ مراکز آموزشی، توليدی، خدماتی و دولتی صورت گرفته است، از بکارگيریِ خرد جمعی و کار کارشناسانه و علمی سخن گويد. لابد کار کارشناسانه نتيجه یِ خرد جمعی مکتبی های متخصص حلقه یِ قدرت در سال های دهه شصت است که با اعمال انقلابی خويش خرد را به ريشخند می گرفتند.<br /><br />نخست وزيری که در دوران صدارتش، با قتل عام زندانيان سياسی در سال ۶۷، بزرگترين جنايت در تاريخ ايران مدرن صورت پذيرفته است. مسئول اولِ دولت در نظامی که سال ها-از آزادی خرمشهر در خرداد ۶۱ تا تا پذيرش قطنامه یِ ۵۹۸ در تابستان ۶۷- در سودای صدور انقلاب بر طبل جنگ بی حاصل و ويرانگر کوبيده است، انگار نه نگار مسئوليتی در آنچه بر اين مردم و کشور رفته است در اين ميان متوجه خود و دولتش می بيند. کسی که از "علم"، "ارزيابی های کارشناسانه"، "خرد" و "حرکت ملی" سخن می گويد، خود گويا ماشين بی اراده ای بوده است تنها برای تهيه یِ صورت اقلام مايحتاج مردم و جبهه ها، آنهم در ادامه نابخردانه یِ جنگ.<br /><br />عليرغم آنکه آخرين نخست وزير ايران در پايان مصاحبه خويش خاطرنشان می سازد که "به آن دوره نقدهای زيادی هم وارد می شود که ما همه آنها را قبول داريم"، "ناگفته های" ميرحسين اما گفته های قديمی و تکراری است، تجربه های شکست خورده یِ اقتصادی و سياسی در داخل و خارج ايران است. مصاحبه یِ کانديدای دوم و آخرين اميد اصلاح طلبان برای بازگشت به قدرت، صدایِ پایِ پوپوليسم چپ در بدرقه یِ پوپوليسم راست اگر نيست، چه سنخ اصلاح طلبی است که در سرتاسر آن نه از اصلاحات سخن رفته نه از اصلاح طلبان دفاع شده، نه دمکراسی ارج ديده نه حتی "مردمسالاری دينی" مدح شنيده؟<br /><br /></span><br />hamid_farkhondeh@hotmail.com<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-2956121136859822120?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-32420168624608746882009-01-21T13:40:00.006+01:002009-01-21T21:51:25.579+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><br />از جمله ایرادتی که بعضا به برخی از تحلیل ها و نوشته های سیاسی گرفته می شود، عدم راهکار ها ی برون رفت از معضل مطرح شده است که از همین رو اهل قلم و تحلیل گران سیاسی سعی بر آن دارند که ضمن نقد سیاست زمامداران ، راهکار هایی را در جهت بهبود روش ها ارائه دهند. از جمله ، اخیرا مطلبی ... با عنوان “راه کاری برای صیانت از صندوق‌های رای ” در روز نت، روز آن لاین منتشر شد که در آن برای<span style="color: rgb(204, 0, 0);"> <span style="font-weight: bold;">صیانت از آ رای مردم</span> </span>، ستاد انتخابات کشور را در همان ابتدای شکل گیری خود ترغیب به دعوت ازچهره‌های مشهور به صداقت و بی‌طرفی و نیز نمایندگان نامزدهای مختلف برای نظارت دقیق بر کار خود، کرد تا همه حرف و حدیث‌های مربوط به رای سازی و تقلب وغیره پایان گیرد. این راهکار اگر چه به ظاهر می تواند تا حدوی ذهنیت منفی اذهان عمومی را بر طرف سازد اما بطور کلی چاره ساز نمی تواند باشد که چرایی آن در پی خواهم گفت<br /><br /></span></blockquote><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);">شوالیه های کاغذی<br /><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >بيژن صف سری</span><br /><br /></div></div><br /><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >یکی از چندین و چند شرایط انتخابات آزاد به معنای اخص آن ، ابتدا امکان کاندیدا شدن هریک از احاد جامعه با هر نوع نگرش و بینش فرهنگی سیاسی اجتماعی است به عبارت روشن تر، نظر و میل فرد یا گروه و یا نهادی در تعیین صلاحیت افراد برای کاندیدا شدن دخیل نباشد یا دست کم اعمال سلیقه در انتخاب کاندیدا ها وجود نداشته باشد ، بنا بر همین اصل ، نبودن همین یک شرط برای برگزاری یک انتخابات آزاد می تواند مسیر این فرایند مدنی را چنان منحرف سازد که دغدغه صیانت از آرای مردم ، دل شوره ی بیهوده را می ماند.<br /><br />از نوع برگذاری انتخابات که بگذریم ، دقت نظر در کاندیدا هایی که تا کنون برای احراز پست اولین مقام اجرایی کشور در انتخابات پیش رو اعلام آمادگی کرده اند، می تواند گواه بر آنچه گفته آمد باشد. چرا که این بار هم چون سال های پیش از این، از میان چند تن از رجالی که در تمام سی سال گذشته ، که مستقیم و یا غیر مستقیم در اداره امور این آب و خاک نقش داشته اند (و حاصل کارشان هم همین حال و روزی است که امروز بدان گرفتار شده ایم )، باید انتخاب نمائیم یعنی باز هم انتخاب از بین بد و بدترو تو گویی در این گستره تاریخی قحط الرجال است که برای آمدن و یا نیامدن فردی که بیست سال از تمامی پست های اجرایی دور بوده و تنها به مدد یک سابقه نخست وزیری و چندین سال مشاوربودن، در پشت صحنه کمین کرده بود، باید دست به دعا شویم وچشم انتظار بمانیم و یا از سویی دیگر برای آن مرد خدای جوی خوش منظری که با پشتوانه ۲۰ میلیون رای، هشت سال بر مسند زمامداری نشست ولی گره ای نگشود، امروزباید بعد از هزار طرفند برای لبیک گفتنش نا امید شویم و به همین وعده او دلخوش باشیم که " <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">اگراو نیاید مهره سوخته ی بیست سال پیش به جای او می آید "</span> و در این میان سر خوش بودن آن شیخ چه تماشایی است که از آن زمان که از خواب اصحاب کهف برخاسته گمان بر کسب اعتماد ملی دارد و خود را از هم اکنون بر مسند قدرت می بیند و بر این باور رغبتی به ائتلاف با هیچ یک ازدیگر رجال کاندید شده ندارد .<br /></span><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">الغرض حکایت کاندیدایی دیگر خرده رجال هم نیز بماند که شرح مثنوی هفتاد من را می طلبد که همه آنها جز شوالیه ایی آن هم کاغذی تا کنون همتی نداشته اند و در یک مدار بسته هر بار به صحنه می آیند و<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> لاف</span><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> اصلاح و برابری و سازندگی</span> می زنند که این همه از انحراف مسیریک فرایند مدنی پدید آمده است تا چنین انتخاباتی هرگز به دل ننشیند و پایی به صندوق های رای گام بر ندارد هر چند قلم به دستانی از سر دلسوختگی، از دغدغه سلامت برگذاری انتخابات هر دم به فکر <span>راه کارهای صیانت از </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">آرا ی </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">مردم</span> باشند .</span></blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><a href="http://bijan-safsari.com/">http://bijan-safsari.com</a></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-3242016862460874688?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-87564844678070683912009-01-21T13:04:00.004+01:002009-01-21T13:14:06.558+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >فانوسِ لاله ها</span><br /><br /> <span style="font-weight: bold; font-family: times new roman;font-size:100%;" ><br />با خیالِ رفتگان هم قانعم از بیکسی<br /> کاش گردون واگذارد یادِ یارانم بیاد<br /> «بیدل»</span><br /> <br /><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >رضا بی شتاب</span><br /><span style="font-size:130%;"><br /><br />ای اشکِ چشمِ گلشن<br />در دیده میدمی باز<br />زین ماتمِ دمادم<br />یک قطره خون جهان شد<br />ای بغض وُ رازِ پاییز<br />بر برگ ریز وُ باران<br />بیداد بُرده یاران<br />در خاورانِ ایران<br />ریزد شرر چو در خویش<br />اخگر رخانِ این دشت<br />بشنو سرودِ بودن<br />کز لاله ها بر آید<br />سوسویِ هستی وُ جان<br />کی می توان نهان کرد<br />یک آسمان ستاره<br />بر خاک می درخشد<br />فانوسِ لاله ها بین<br />روشن نموده ویران<br />بر دارها درخشان<br />اندامِ این بیداران<br />دجالِ روزگاران<br />آن کو که می کُشد عشق<br />آخر چه داند از این<br />غوغای بیقراران<br />در سینه مادران را<br />حرفی ست بیکرانه:<br />دردا عزیزِ من کو؟<br />کی رفته او ز خانه<br />یادت مباد خاموش<br />ای نورِ جاودانه<br />اما به جانِ ایران<br />این غصه یادگار ست<br />بر گونه ژاله ها را<br />از خفتگانِ این خاک<br />بشنو تو ناله ها را:<br />بر چهره رنج وُ دردم<br />بر پیکرم گلوله<br />افشانده نقش وُ هاله<br />گر می روم چو عاشق<br />پاینده مانی ای عشق<br />ما در حصارِ این شب<br />فانوسِ لاله هاییم<br />پژواکِ شعله بر لب<br />والای واله هاییم</span><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">2009-01-21 <br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-8756484467807068391?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-9224097544623177802009-01-20T16:44:00.001+01:002009-01-20T16:49:46.418+01:00<p><br /><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >نامه حسین کاظمینی بروجردی به باراک اوباما</span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />پرزیدنت عزیز جناب آقای دکتر باراک اوباما<br />رئیس جمهور محترم ایالات متّحده آمریکا<br /><br />با عرض درود گرم به شما مصلح گرانقدر و تبریک صمیمانه پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری و آرزوی کسب افتخارات فراتر در سراسر جهان و سپاس و احترام به ملت خوب و نجیب ایالات متحده .<br /><br />اینجانب، پیشوای دینی زندانی که به جرم مخالفت با دین سیاسی و مذهب دولتی و اسلام حکومتی، مدتهاست که در بند های مخوف و مختلف زندان اوین، تحت شکنجه قرار دارم و خانواده ام قربانی جنایات حکام ایرانی شده اند و پیروان افکار و آراء معترض به دخالت سیاست در معنویت که مرا در اعتراضاتم بر علیه روحانیون درباری یاری می کردند، همگی مورد تعرضات روحی و جسمی و خانوادگی واقع شده اند . چشم انتظار حرکت وسیع و گسترده مجامع حقوقی و انسانی سازمان ملل متّحد می باشم تا با حضور گسترده و همه جانبه در شورای امنیت سازمان ملل، مانع تداوم استبداد دینی شوند و از انهدام آزادی اندیشه و استقلال اعتقادات، ممانعت نمایند. من به عنوان یک مدعی العموم جامعه که خواستار حذف تفتیش عقائد از زندگی خصوصی مردم هستم و خواهان دفع سانسور فکری و فرهنگی از جامعه ایرانی می باشم، از شما که مبلغ آزادیخواهی هستید می خواهم تا ترتیب شکایتم را از دادگاه عالی حقوق بشر بدهید و بدین وسیله از بی آبروئی بیشتر مقدسات الهی به وسیله هیئت حاکمه ایران جلوگیری گردد چرا که سی سال است به نام پروردگار مهربان به بندگان خدا ظلم آشکار می شود و هیچکس قدرت انتقاد و ایراد ندارد و مرا که سالهاست با رژیم مدعی دیانت ایران مقابله می کنم به انواع مجازاتهای ناعادلانه و غیر انسانی آزار می دهند .<br /><br />برگزیدن یک غیر سفیدپوست، تمامی تبلیغات منفی و مخرّب چندین ساله حکومت زورگوی ایران را نسبت به ادعای حق کشی و بی عدالتی و نژادپرستی غرب، باطل کرد و ورود شما به کاخ سفید گویای آزادی مطلق در مغرب زمین است و عدم تحقیر انسانها و حرمت دهی به همه بشریت است. لهذا از بین زنجیرهای دیکتاتوری که بر دست و پایم آویخته اند، فریاد می زنم، پژواک ناله های مردمی شوید که سی سال قبل فریب ظواهر دینداران را خوردند و خود و هستی خویش را در اختیار شریعت مداران دروغگو قرار دادند و اینک بر خلاف تعهدات رهبران انقلاب فعلی که قول استقلال و آزادی و جمهوریّت و دیانت دادند، خالی از هرگونه شادی و راحتی و آقائی و سلامتند،<br /><br />من به چشم یک منجی و مصلح به شما نگاه می کنم پس بیائید و داد ما را از سلطه طلبان تروریست مآب بگیرید و دنیا را متوجّه موقعیّت ما کنید و بشردوستان را به یاری ما آورید.<br /><br />با تشکر، پرزیدنت عزیز جناب آقای دکتر باراک اوباما<br /><br />حسین کاظمینی بروجردی<br /></span>زندان<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-922409754462317780?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-67536528769106917552009-01-20T11:46:00.008+01:002009-01-20T11:58:28.538+01:00<div style="text-align: right;font-family:times new roman;"><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" ><blockquote>در میان خبرهای بد در بارهء حوادث شرم آوری که سی سال تمام است بی وقفه در کشور ما مکرر می شوند شنیدم که با بُلدزر به گلزار خاوران هجوم برده اند تا با شخم زدن آرامگاه قربانیان و کاشتن درخت بر خاک آنان به خیال خود آثار جرم و جنایت حکومت سی سالهء خود را از زمین محو کنند و زهی خیال خام!<br />این بیت ها به تأثیر از آن خبر تأسف بار سروده شد</blockquote></span><br /></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >شخم بر گور زندگان رانید</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >م.سحر</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />خاوران خار چشم نام شماست<br /><br />دشمن خونی قوام شماست<br /><br />حُکم ویرانی شما بی شک<br /><br />حُکم بی شکّ ِ انهدام شماست<br /><br />بولدزر هایتان بر این گلزار<br /><br />راوی ننگ بی لجام شماست<br /><br />یک جهان وحشتید و حق دارید<br /><br />زانکه مستید و خون به جام ِ شماست<br /><br />سروها را به خاک افکندید<br /><br />تلخی یادشان به کام ِ شماست<br /><br />گو گیاه و درخت بنشانند<br /><br />هر درختی که رُست، دام شماست!<br /><br />هر درختی که رُست ، انسانی ست<br /><br />که به دل دشمن ِ دوام ِ شماست<br /><br />هی بسوزید ، هی ستم توزید<br /><br />آدمی نیست آن که رام شماست<br /><br />جان آنان درخشش دل ِ ما<br /><br />و آفتاب شما به بام شماست<br /><br />زند گانند و مرگ نپذیرند<br /><br />مُرده آن قاتل ، آن امام شماست !<br /><br />شخم بر گور زندگان رانید<br /><br />گور آنان نه زیر گام شماست<br /><br />گور آنان چراغ تاریخ است<br /><br />روز آزادگان و شام شماست ! ـ<br /><br />زندگی در کلام آنان زیست<br /><br />مرگ ، دروازهء کلام ِ شماست ! ـ<br /><br />بولدزر دارویی نهائی تان<br /><br />واپسین شوق ِ التیام شماست! ـ<br /><br />عاشقان زنده اند ، و بر خاکند<br /><br />مرگ، تدبیر طبع خام شماست<br /><br />بازتاب حضور آنان است<br /><br />آنچه در قصد انتقام شماست<br /><br />باغ عشقند و میوهء تاریخ<br /><br />نوش آنان ولی حرام شماست<br /><br />حفظ مسند کنید و شخم زنید<br /><br />دوزخ قصّه ها مقام شماست!<br /></span><br /><br />پاریس ، 19.1.2009<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-6753652876910691755?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-21460983165585146902009-01-19T02:07:00.004+01:002009-01-19T02:16:36.796+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><br /><div style="color: rgb(153, 0, 0);" align="center"><strong><span style="font-size:180%;">اصالت و گورکن!</span></strong></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ناهید رکسان</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com</a></span><br /></div><br /><div align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:130%;">«عبدالجبار کاکائی [...] گفت استقبال امام از شعر معروف شیللر آلمانی [...] نشانة توجه ایشان به جریانات ادبی روز است.»</span></span><span style="font-size:130%;"><br />منبع فارس نیوز، در بخش هشتم «فرهنگ و هنر از نگاه امام خمینی»!<br /><br />«استقبال» از سروده‌های یوهان کریستوف فردریش شیللر، شاعر و نویسندة آلمانی، 1805 ـ 1759، به زعم کاکائی،‌ جزو «جریانات ادبی روز» بوده! و خمینی هم که می‌دانیم، در جایگاه «رهبری» ادبا نشسته بود! نخستین بخش این چرندیات از تاریخ 18 دی‌ماه سالجاری در سایت مبتذل فارس‌نیوز آغاز شده! از همة هم‌میهنان گرامی دعوت می‌کنیم به این سلسله مهملات مراجعه کنند! اگر این شاهکار بادمجان دورقابچینی را در فارس‌نیوز نیافتید، ناامید نشوید، روزنامة قدس مورخ 16 خرداد 1387 موجود است. بله خمینی دجال با «شیللر» هم آشنائی داشته و تا زمانیکه «عبدالجبار کاکائی» به نبش قبر روح‌الله نپرداخته بود، هیچکس از هنرهای امام سیزدهم خبر نداشت. دروغ چرا! ما فکر می‌کردیم امام فقط در هنر عربده‌جوئی و تعظیم و تکریم استاد بودند! از سوی دیگر، اینکه «شیللر» متعلق به جریانات ادبی روز بوده باشد، بستگی دارد به «روز»! مثل اینکه فقط ما اشتباه نکرده‌ایم!<br /><br />افتضاح «نقل خاطرات» با انتشار کتاب «فرشته پای سیم خاردار» چنان بالا گرفته که حتی «گاردین» هم سر وصدای‌اش درآمده. و صدای اعتراض رسانة حزب کارگر بلافاصله در رادیو فردا منعکس شد. البته بررسی دلائل اعتراض گاردین را به زمان مناسب موکول می‌کنیم، چون بیشترین خاطرات الکی و کشکی تولید همان دیپلمات‌ها و شخصیت‌های سیاسی است. پیشتر گفتیم که «خاطرات» به ویژه خاطرات شخصیت‌های سیاسی را نمی‌توان به عنوان شواهد و مدارک تاریخی مورد استفاده قرار داد، چرا که خاطرات کذا دقیقاً به دلیل برخی ملاحظات سیاسی و با هدف «بازنویسی تاریخ» منتشر می‌شود. ولی به مصداق نرود میخ آهنین در سنگ، پامنبری‌های عموسام در داخل و خارج مرز پر گهر با این مسائل بیگانه‌اند.<br /><br />تاواریش سابق، صادق صبا، که اخیراً به قم شرفیاب شده بودند تا از یک جانور وحشی به نام حسینعلی منتظری برایمان رهبر «لیبرال دمکرات» بسازند، ادعا کرده‌اند که تلویزیون «بی‌بی‌سی» فارسی «بیطرف» است! رادیو فردا هم اظهارات مضحک «برادر» صبا را منتشر کرده، تا این اظهارات خود نشانی‌ باشد از بی‌طرفی «رادیو فردا»! نبش قبر و نقل خاطرات مردگان در سایت‌های فارسی زبان نیز حتماً از روی «بیطرفی» کامل صورت می‌پذیرد، و فقط به دلیل نوکری!<br /><br />در جمکران یک خط تبلیغاتی تلاش دارد از یک جانور وحشی به نام خمینی، تصویر مهاتما گاندی ارائه دهد. و جهت تقویت همین خط است که گورکن‌ها در کمال بلاهت سعی دارند حماقت و پستی و رذالت خمینی را در پس پردة لعن و نفرین به «شاه» پنهان دارند. خط دیگر تبلیغات بلاهت‌پرور استعمار مسیری است که شخصیت‌های تاریخی و محبوب جهان به ویژه مهاتماگاندی را به «بی‌بی‌گوزک‌های» صحرای کربلا پیوند می‌دهد. و در رأس این خط حماقت‌گستر شخص علی خامنه‌ای نشسته!<br /><br />خامنه‌ای که چندی پیش ادعا می‌کرد ستارخان برای حضرت عباس مبارزه ‌کرده، اخیراً مهمل‌گوئی و چرندبافی‌هایش را از مرز ایران هم گذرانده. خامنه‌ای می‌گوید گاندی هم مبارزه را از حسین آموخت. البته این مهملات برگرفته از «پژوهش‌های» نخبگان جمکران بوده که «اصل» آن در «همشهری آنلاین»، مورخ 5 ژانویة 2009 موجود است! گوبلز جمکران، سیدمهدی خاموشی، در واقع متن سخنرانی «رهبر» را با تکیه بر همین تحقیقات تدوین کرده. بله، به نظر می‌رسد اگر آخوند جماعت «بی‌بی‌گوزک» کربلا را اختراع نکرده بود، کشور هند هرگز به استقلال نمی‌رسید! شاید مهاتما گاندی هم اصلاً به دنیا نمی‌آمد. همانطور که می‌بینیم خط تبلیغاتی فوق «حرف» ندارد، همه چیز را به همه ‌جا پیوند می‌زند،‌ به ویژه ارتباط «علمی» گ... را با شقیقه به اثبات می‌رساند.<br /><br />و اما یکی از خطوط مهم پروپاگاند بلاهت‌پرور غرب که از طریق رسانه‌های فارسی زبان به مردم حقنه می‌شود، تأکید بر اصالت خانوادگی است! البته «اصالت خانوادگی»، نه در مفهوم واقعی، که در مفهوم قرآنی و توحش‌پرور «السابقون، السابقون...»! یعنی همان قصه‌ای که می‌گوید، هر که زودتر آمد نزد قادر متعال «عزیزتر» خواهد بود. در این راستا، پامنبری‌های نوقلم حکومت مفلوک، به لعن و نفرین خانوادة پهلوی پرداخته و از «اصالت» خاندان قجر سخن‌ می‌گویند! بله، نمی‌دانستیم آنان که حکومت لات اوباش جمکران را به رسمیت می‌شناسد، به «اصالت خانوادگی» اینهمه اهمیت می‌داده‌اند! حتماً بر اساس این ترهات امثال خمینی، بهرمانی و خامنه‌ای از اصالت خانوادگی برخورداراند. البته کار به اینجا ختم نمی‌شود! رضا پهلوی نیز در همین گسترة «استدلالی» به دلیل عدم تجربه، قابلیت سلطنت ندارد! همانطور که می‌بینیم خمینی و بنی‌صدر و دیگر اوباش حکومت اسلامی «تجربة حکومت» داشتند، و از اینرو هر کس می‌خواهد بجای این گلة کفتار و سگ‌های‌هار استعمار بنشیند حتماً باید «سابقة کار» داشته باشد و خیلی «کارکشته» باشد. متأسفانه به این حضرات باید بگوئیم، «هر کی می‌گه پنیر، تو سر تو بذار بمیر!» سرکار در همان زمینة تخصصی خود، یعنی آداب غسل و مرده‌پرستی و امر به معروف و نهی از منکر قلمفرسائی بفرمائید، چرا که در غیراینصورت از چارچوب بلاهت «علوم فقهی» فراتر می‌روید و ممکن است اسلام‌تان خدشه‌دار شود.<br /><br />راوی «توپ مرواری» نیک می‌گوید که این خم و راست شدن به درگاه «قادر متعال» حقارت و ذلت و پستی بر انسان حاکم می‌کند. در این راستا یکی از پامنبری‌های بنی‌صدر بنام «دلخواسته»، ضمن مداحی از بنی‌صدر، با تکیه بر«خاطرات سالیوان» به افشاگری در مورد بختیار پرداخته. «دلخواسته» می‌گوید، بختیار از جنگ عراق با ایران استقبال کرد و می‌خواست در خوزستان دولت تشکیل دهد! البته شاپور بختیار زمانیکه در قید حیات بود پامنبری‌های بنی‌صدر از این شکرها نمی‌خوردند. دلیل هم روشن است، کسی که بر خاطرات سالیوان به عنوان شواهد تاریخی تکیه می‌کند، مسلماً از اوضاع و احوال چیزی دستگیرش نشده، در غیراینصورت می‌دانست که نه ارتش و نه ساواک از شاپور بختیار حمایت و اطاعت نمی‌کردند، چرا که دلیل اوباش‌پروری‌ها و تظاهرات و مسخرگی «امت ساواک» در کوچه‌پس‌کوچه‌ها این بود که ملت ایران نتواند از مجرای قانونی حاکمیت کشور را تغییر دهد. می‌بایست آشوب و هیاهو به راه می‌افتاد تا «هنرشناس» فرهیخته‌ای به نام خمینی به دست استعمار در معیت مشتی مزدور و اوباش از قماش یزدی، قطب زاده و بنی‌صدر، و ... جهت تشکیل حکومت توحش و «طالبان‌پروری» به ایران ارسال شوند.<br /><br />آیا برادر «دلخواسته» که از پیروان مکتب حماقت شریعتی نیز به شمار می‌روند، می‌توانند بگویند فراخوان نیروهای زرهی ایران مستقر در مرز عراق به دستور چه کسی انجام شد؟ و چرا پس از شکست طرح تجزیة ایران، بنی‌صدر را از کار برکنار کردند؟ ما نیک می‌دانیم تجزیة ایران مأموریت بنی‌صدر بود، و اینهمه بدون نیاز به خاطرات سالیوان! سالیوان همان کسی است که به «قصاب ویتنام» شهرت داشت و پس از قصابی در این کشور «استوارنامه‌اش» را دربار تأئید کرد تا سفیر ایالات متحد در ایران باشد. و از قضای روزگار براندازی در زمان سفارت همین فرد سازمان یافت. البته دیگر سفارتخانه‌های غرب نیز بیکار ننشسته بودند. اعضای سازمان ناتو در ایران همه در کار براندازی‌اند و در این امر خیر «مشارکت» گسترده‌ای دارند. در هر حال با مهمل‌بافی در مورد شاپور بختیار، نمی‌توان نکبت فاشیسم و اسلامگرائی را از چهرة بنی‌صدر و همپالکی‌هایش زدود. محبوبیت شاپور بختیار همانطورکه پیشتر هم گفتیم ناشی از جسارت سیاسی و خروج وی از جبهة به اصطلاح «ملی» است که امثال سنجابی و دیگر نعلین‌پرستان در لجنزار آن پرورش یافته‌اند.<br /><br />ولی اگر همه اسلام و نعلین‌پرستی را رها کنند، روزنامة لوموند از این کارها نخواهد کرد. رسانة‌ متعلق به گروه «لاگاردر»، مورخ 16 ژانویه 2009 اظهارات «شیرین» عبادی پیرامون دفاع از حقوق بشر را منتشر کرده! در این اظهارات هیچ اشاره‌ای به اسلام و دین و مسائل «دل‌آزاری» از این دست نشده. به این ترتیب «مخاطب»، عبادی را آنچنان که هست نمی‌بیند. چرا که لوموند‌، یک فاشیست مدافع حقوق بشر نسبی را به عنوان مدافع حقوق بشر به خواننده حقنه می‌کند. البته ما عبادی را نیک می‌شناسیم و از ارتباط وی با آخوند صانعی هم آگاهی داریم. بنابراین لوموند نمی‌تواند قورباغة مرداب فاشیسم اسلامی را به عنوان هزاردستان به ما بفروشد.<br /><br />فعالیت شیرین عبادی و شرکاء هیچ ارتباطی با اعلامیة جهانی حقوق بشر نداشته و ندارد. برگزیدة محفل نوبل تلاش می‌کند چهرة کریه اسلام و توحش دین را با شعار «حقوق بشر» بپوشاند و علی خامنه‌ای را مسئول همة جنایات این حکومت معرفی کند، تا با توسل به این ترفند بدنة اصلی حاکمیت استعماری جمکران را از این جنایات‌ مبری کرده باشد. جالب اینجاست که فعالان حقوق بشر و مدافعان «صلح» در کشورهای مسلمان‌نشین همه سروته یک کرباس‌اند.<br /><br />به گزارش سایت نووستی، مورخ 27 دیماه سالجاری، «باختر امین‌زی»، رئیس جرگة صلح افغانستان امروز خواهان برپائی یک کنفرانس بین‌المللی برای صلح در افغانستان شده. البته «امین‌زی» برای استقرار این صلح، شرکت بن‌لادن و گلبدین حکمتیار در کنفرانس کذا را الزامی می‌داند:<br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /><span style="font-size:130%;">«سازمان ملل و دولت افغانستان باید اسامه بن لادن [...] و حکمتیار، رئیس حزب اسلامی افغانستان را برای برقراری ثبات در منطقه و جهان به مذاکره بخواند.»</span></span><span style="font-size:130%;"><br /><br />بله این است وجه مشترک برگزیدگان استعمار: حماقت بی‌حد و حصر! «امین‌زی» وانمود می‌کند که نه تنها آمریکا خواهان صلح است، که امثال بن‌لادن، بدون حمایت ایالات متحد می‌توانند موجودیت سیاسی و نظامی داشته باشند. البته دریای حماقت بیکران است. حنازرچوبه، مورخ 17 ژانویه از زبان شیوای «پرویز سروری»، عضو کمیسیون امنیت ملی مسجد شورای جمکران می‌نویسد، آمریکا و اسرائیل با ما دشمن‌اند! در این جمله، «ما» به ملت ایران ارجاع دارد، نه به حکومت مفلوک. ولی واژگون‌نمائی ازشیوه‌های پروپاگاند است. جنجال نعلین‌ها پیرامون جنگ غزه از همین شیوه ناشی می‌شود. هر چند قلم به مزدهای خارج نشین که تا دیروز برای مردم غزه اشک تمساح می‌ریختند، امروز به قول فرانسوی‌ها کمی آب در شراب‌شان ریخته برای یهودیان آزادة جهان اجازه نفس کشیدن صادر فرموده‌اند!<br /><br />فعلة فاشیسم به ویژه نوع «چپ‌نما» چنان بلاهتی دارد که به ذهن علیل‌اش خطور نمی‌کند که یهودیان، به ویژه آن‌ها که در اسرائیل سکونت دارند، می‌توانند لائیک و صلح طلب هم باشند! چرا؟ چون به برکت سی‌سال حکومت اسلامی و حمایت غرب، همة تشکل‌های سیاسی در منجلاب دین و معنویت دست و پا می‌زنند. در نتیجه «داس‌الله» بجای آنکه واقعیت جنبش منفور حماس را بررسی کند، هم‌صدا با نعلین‌ها، به بهانة اعتراض به کشتار غیرنظامیان،‌ وکیل مدافع این سازمان استعماری و دست‌ساز غرب شده! فقط مانده در مراسم وقوقیة جمعه پشت سر آخوند جنتی، سگ‌هار استعمار به نماز بایستد و مرگ بر اسرائیل بخواند! دیدیم که امام سیزدهم‌شان به محض ورود به ایران «جنگ با اسرائیل» را آغاز کردند، قلم به مزدهای چپ‌نما که از خمینی مفلوک کمتر نیستند. آن‌ها هم شیللر را می‌شناسند. فقط اشکال‌شان این است که برخلاف خمینی از «اصالت خانوادگی» و «تجربة حکومت» بی‌بهره‌اند!<br /></span><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-2146098316558514690?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-17090967373006318652009-01-17T17:43:00.001+01:002009-01-17T17:47:04.326+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;" >"تدارکچی" در تدارک "حفظ نظام"!</span><br /></span></div><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >لیلا جدیدی</span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />محمد خاتمی که بر پیشانی او پرونده ای 8 ساله فریب مردم و سرسپردگی به ولایت مطلقه فقیه حک گردیده، در بارگاه ولی فقیه زانو به زمین زده است تا در مورد شرکت یا عدم شرکت در انتخابات فرمایشی از او کسب تکلیف کند. سالی که نکوست از بهارش پیداست!<br /><br />خامنه ای که کار کشته تر از "سید خندان" است، دست او را در "تقلید از بنی صدر" می خواند و با ارایه نظر "ممتنع" از پاسخ صریح طفره می رود.<br /><br />لزومی به بررسی حکومت استبدادی- مذهبی 30 ساله جمهوری اسلامی نیست تا به عمق نمایشی و ساختگی بودن انتخابات پی ببریم؛ همین که فردی ناچار است برای کاندیداتوری خود کسب اجازه کند، کافیست. خاتمی خود با دو اظهار نظر متضاد حرف آخر را می زند. او نخست با اطمینان ابراز تاسف می کند که کسانی تصور می کنند "رهبری بر فرد خاصی نظر دارد" و سپس استخاره می گیرد: "انشالله انتخابات آزاد باشد."<br /><br />به چه دلیل خاتمی در حالی که پس از 8 سال تجربه خدمت به ولی فقیه، مقام ریاست جمهوری را با "تدارکچی" بودن او برابر دانست، اکنون قصد بازگشت به صحنه را نموده؟ آنهم در شرایطی که طرفداران خود را قانع کرده که پست ریاست قوه مجریه اختیارات محدودی دارد و او بیشتر "تدارکچی" است تا کسی که خواهان اختیار بیشتر باشد. آیا 8 سال بی کفایتی و پا رکابی در برابر 4 سال سقوط همه جانبه جامعه و اقتصاد رنگ و آب پیدا کرده است؟<br /><br />گمان می رود بار دیگر آزمودن شانس به بازی گرفته شدن در نقش "ترمز" و "ناجی نظام" باید در دستور کار قر</span><a id="publishButton" class="cssButton" href="javascript:void(0)" onclick="if (this.className.indexOf(&quot;ubtn-disabled&quot;) == -1) {var e = document['stuffform'].publish;(e.length) ? e[0].click() : e.click(); if (window.event) window.event.cancelBubble = true; return false;}"></a><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ار گرفته باشد. این در شرایطی است که مردم ایران برای سرنگونی حکومت روز شماری می کنند. </span><br /><br />...............................<br /><span style="font-size:130%;">ایران نبرد</span><br /><a href="http://www.iran-nabard.com/">http://www.iran-nabard.com</a>/<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-1709096737300631865?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-70662781619460223132009-01-16T15:17:00.004+01:002009-01-16T16:02:21.725+01:00<div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >دارالترجمه یاجوج و ماجوج<br />کوتاه و گويا و مستحب و فرا نو</span><br /></div><br /><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >برنامه ريزی و ذهنيت ما دست اندرکاران جمعه گردی های<br />صدا و سیمای </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >انقلاب (!) بکارت نستوه "سکولاریسم (!)" نو </span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);">......................</span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;">"رفتن دکتر يزدی به نجف</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SXCUKEFfMJI/AAAAAAAAEDo/UEHOtcxHZMA/s1600-h/57+new++secularism+eamin+molai.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 296px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SXCUKEFfMJI/AAAAAAAAEDo/UEHOtcxHZMA/s320/57+new++secularism+eamin+molai.jpg" alt="برنامه ريزی و ذهنيت ما دست اندرکاران جمعه گردی های انقلاب (!) بکارت نستوه " id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291892462776692882" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">، براه انداختن آيت الله، نرفتن ايشان به کويت و حرکت به پاريس، پيدا شدن سر و کلۀ عناصری از</span><span style="font-size:130%;"> آمريکا، برگزاری کنفرانس گوادالو</span><span style="font-size:130%;">پ و هزار واقعۀ ديگر نشان می داد که … کار برنامه ريزی بشدت ادامه دارد...<br /><br />باری، آقای خمينی رهبر بلامنازع انقلاب شد...<br /><br />خوينی ها هم دفتری را در ساختمان پخش تلويزيون در اختيار گرفته، منشی و دستکی براه انداخته، و با دست اندرکاران سازمان تلويزيون جلسات ديداری ترتيب داد ... از من پرسيد که شما در اينجا چه می کنيد؟ و من برايش توضيح دادم که به آقای کيميائی کمک می کنم تا شبکۀ دوم تلويزيون را راه اندازی کند...به مصداق شعار ملی «می کنم رانندگی دارم توکل بر خدا» "!<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >جمعه گردی های ا. ن. وری علا گوی انیوز<br />مخترع و پاانداز بکارت نستوه "سکولاریسم (!) " نو<br />اي ـ ميل ... به اين آدرس </span> NewSecularism@gmail.com<span style="font-size:85%;"><br /><a href="http://news.gooya.com/society/archives/082453.php">http://news.gooya.com/society/archives/082453.php</a></span><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">آدینه </span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">27 دی 1387 ـ 16 ژانويه 2008</span><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);font-size:130%;" >......................................<br /><br />.... تمرین ....<br />................</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />"دنبال این نباشید که فرم غربی پیدا کنیم.بیچارگی ما اینست که دنبال این هستیم، که فرم غربی پیدا کنیم، دادگستری ما دادگستری غربی باشد، قوانین ما غربی باشد. این همه ضعیف النفس نباشید.<br />آنها ئیکه فرم غربی را بر فرم الهی ترجیح می دهند ، این ها از اسلام اطلاع ندارند...<br />مبارزه با فساد می کنیم، فحشا را قطع می کنیم.<br />مطبوعات را اصلاح می کنیم ،<br />رادیو را اصلاح می کنیم، تلویزیون را اصلاح می کنیم ،<br />سینما را اصلاح می کنیم، .<br />تمام این ها باید به فرم اسلام باید باشد.<br />تبلیغات تبلیغات اسلامی است. وزارت خانه های اسلامی، احکام احکام اسلام. <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">حدود </span>اسلام را جاری می کنیم... یک مملکت محمدی ایجاد می کنیم"!<br /><br />"نطق مهم" 10 اسفند 1357 امام سیزدهم فیضیه قم<br />پخش مستقیم از "صدا و سیمای انقلاب(!)"<br />مندرج درکیهان ملاخورشده / شنبه 12 اسفند 1357<br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://7weblogs.blogspot.com/2008/05/blog-post.html">http://7weblogs.blogspot.com/2008/05/blog-post.html</a></span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">......................................<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 153);">.... تمرین .... </span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153);">................</span><br /><br />"باید جشن بگیریم... شادی کنیم!... ما امام مونو دوست داریم"!<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >ا.ن. علای صدا و سیمای "انقلاب(!)" برنامه ريزی ذهنيت ما<br />خطاب به تماشاییان عزیز صدا و سیمای "انقلاب(!)" </span><br />آدینه 18 اسفند 1357<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-7066278161946022313?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-41661047293610807092009-01-15T00:59:00.000+01:002009-01-15T01:00:36.076+01:00<p><br /><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:hyphenationzone>21</w:HyphenationZone> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:Arial; mso-ansi-language:FR; mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 2.0cm 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normale Tabelle"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: center; line-height: normal; direction: rtl; unicode-bidi: embed;" align="center"><b><span style=";font-family:Arial;font-size:14;color:green;" lang="FA"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >جلسه ­ی پالتاکی و اعلام موجودیت</span><o:p></o:p></span></b></p> <p></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">" کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی"</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> جابر کلیبی - بصیر نصیبی - ساسان دانش</span><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >روزی نیست که خبر دستگیری، شکنجه و زندان و اعدام¬های رسمی و غیر رسمی و سر به نیست کردن روزنامه نگاران، وبلاگ نویسان، دست¬اندرکاران رسانه¬های گروهی، فعالان سیاسی، فعالان جنبش¬های کارگری، دانشجویان، معلمان، زنان، ملیت ها، اقلیت های مذهبی و ...، توسط رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی ایران، نرسد. شدت ترور و سرکوب و کشتار در ایران چنان ابعاد گسترده¬ای دارد که نمی¬توان آن را به سادگی بیان کرد. رژیم برای جلوگیری از پخش اخبار و مطالب مربوط به جنایت ها و اعمال ضد مردمی خود سانسوری همه جانبه را بر ایران گسترانده است. سانسور در جمهوری اسلامی سانسوری معمولی و کلاسیک که فقط از پخش اخبار، آثار و اندیشه¬های مترقی جلوگیری کند، نیست بلکه هدف آن نابودی منظم فیزیکی دگراندیشان و سرکوب برنامه¬ریزی شده¬ و سیستماتیک جنبش¬های اجتماعی است. بنا بر این مساله¬ی سانسور در ایران یکی از عناصر اساسی حفظ وبقای سلُطه¬ی رژیم جمهوری اسلامی است. از اینرو، مبارزه با سانسور جزء لاینفک و یکی از اشکال دفاع از مبارزات آزادی خواهانه مردمایران است.<br /><br />از سوی دیگر، ما شاهد نوع دیگری از سانسور در رسانه¬های بین¬المللی نسبت به مبارزاتی که رهایی جامعه از سلطه نظام جمهوری اسلامی را خواستاراند، هستیم.<br /><br />در مقابل اما، امکانات خبری و دفاعی نیروهای مترقی آنقدر ضعیف است که تناسبی با امواج وسیع و مستمر خفقان وسانسور در جمهوری اسلامی ایران را ندارد. یکی از فاکتورهای بسیار مهم و تعیین کننده در این راستا، پراکندگی و تشتتی است که در میان اپوزیسیون مترقی رژیم جمهوری اسلامی وجود دارد. این پرسش برای همه¬ی کسانی که مخالف نظام دیکتاتوری حاکم بر ایران وجایگزینی نظامی عادلانه و دموکراتیک هستند مطرح است : اپوزیسیونی که قادر نیست خود را، دستکم پیرامون یک ابزار خبر رسانی برای مقابله با دیوار سانسور جمهوری اسلامی سازماندهی کند، چگونه می¬تواند مدعی مبارزه¬ی جدی برای پایان دادن به حیات یک نظام قرون وسطایی باشد؟<br /><br />ما بر این باوریم که امکانات، نیرو و توان اپوزیسیون مترقی، هم در ایران و هم در خارج از کشور به میزان لازم فراهم است تا در برابر سانسور نظام جمهوری اسلامی برای شکستن دیوار سکوت به اقدامات جدی دست زند.<br /><br />برای پاسخ به همین مسایل است که برخی از دست¬اندرکاران رسانه¬های گروهی و دیگر فعالان سیاسی و اجتماعی پس از چندین ماه بحث و تبادل نظر در مورد ضرورت و چگونگی ایجاد ساختاری برای مبارزه با اندیشه¬ی سانسور و همچنین مبارزه با سانسور حاکم بر ایران، موجودیت "کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی" را اعلام می¬کنند.<br /><br />ما از همه¬ی نیروها و کسانی که علیه سانسور و برای آزادی ایران از دیکتاتوری جمهوری اسلامی مبارزه می¬کنند، دعوت می¬کنیم در جلسه¬ی بحث و تبادل نظر در این زمینه، که به <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">شکل پالتاکی</span> برگزار می¬شود، در هم فکری، همیاری و اتحاد عمل جهت ایجاد و تقویت ابزاری برای افشای جنایات رژیم جمهوری اسلامی و رساندن صدای اعتراض جنبش های اجتماعی وآزادیخواهان ایران به افکار عمومی جهان شرکت فعال نمایند.<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ا<span style="font-weight: bold;">رائه کنندگان بحث: جابر کلیبی - بصیر نصیبی - ساسان دانش</span></span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >شعر خوانی: ی - صفایی</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >زمان: 25 ژانویه 2009 ساعت 18 تا 22 به وقت اروپای مرکزی<br />(30: 20 تا 30 : 24 به وقت ایران)</span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >موضوع:<br />ضرورت ایجاد "کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی"<br />در سایه¬ی مبارزات زنان، کارگران، دانشجویان، معلمان و ...، در عرصه¬های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و هنری در ایران.</span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><br />کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی<br />کانون سینمای آزاد<br />جابر کلیبی - بصیر نصیبی - ساسان دانش<br />cinem-ye-azad@t-online.de</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-4166104729361080709?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-10279598723596115062009-01-14T13:38:00.006+01:002009-01-14T16:11:11.920+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >چنین گرگِ به خـون آغشتـه پـوزه<br />به دشتستانِ ایـران گشته نـاطـور</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" ><br />جمشید پیمان</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />الا شـیـخ پـلـیـد و زشت و مـنـدور<br />الا از مــردمــی روح تــو بــس دور<br /><br />الا ای مـایــه ی جـهـل و تـبـاهـی<br />فرو در قعر ظلمت ، مـانده مهجور<br /><br />الا ای نــا هــویـــدا اصــل رنــگـت<br />زده بــر رخ هـزاران جـلـد مـقـشور<br /><br />رخ زشـتِ تــو شـد در مـه پـدیـدار<br />تـهی گـشت آسمـان از تابش نـور<br /><br />بـه تـاریـکی کـشانـدی میـهـنـم را<br />درین کارت چه کس بنمود مامور؟<br /><br />نــکـونــامـی نـبـاشــد در کـنــارت<br />هـمـه اوبـاش بـاتو گشته محشور<br /><br />پلشتی را به گیتی جان تو هستی<br />به پیش مـردمـان ،پستی و منفور<br /><br />بـه خـون ریـزی نـظـیـرت را نـیـابم<br />نـه اسکندر ،نـه چنگیز و نـه تیمور<br /><br />گریـزانـدی ز مـذهـب مـردِ دیـن را<br />به نـزد اهـرمـن سعی تو مـشکور<br /><br />عـزا کـردی به هـر خـانـه، طرب را<br />بـریـدی گیـسـوانِ چـنـگ و تـنـبـور<br /><br />نه کـژدم می زند برسـانِ تو نـیش<br />نـه مانـنـدت گــزد بـیـچـاره زنـبـور<br /><br />***<br /><br />خـدایـا بـا کـه گـویــم دردِ خــود را<br />چه سان مرهم کنم این زخم ناجور<br /><br />کـه شیخی ناکس و بی بته امروز<br />کـشـانـده مـیـهـنـم را بـر لبِ گــور<br /><br />ز شـاه و پـادشاهـی چـون بریدیم<br />شده سلطانـمان این شـیخ ناجور<br /><br />زده تــکــیــه بـر اورنـــگِ ولایــت<br />بـود کـارش فـریـب و حـیـلـه و زور<br /><br />چنین گـرگِ به خـون آغشته پوزه<br />بـه دشـتستانِ ایران گشته ناطـور<br /><br />کـشیـده خـونِ زنـدانـی ،دم مـرگ<br />فـرو کرده جـوانـان ، زنــده در گور<br /><br />مـوافـق را کـشـانـده در لـجـن زار<br />مـخـالـف را به کشتن داده دستور<br /><br />بـه فـرمانی گـلـستان را خزان کرد<br />که گـورسـتـان کـنـد آبـاد و معمور<br /><br />***<br /><br />گـرش روح خـدا خـواندم ،ببخشای<br />مـرا از ایـن خـطـا مـیـدار مــعــذور<br /><br />بــه پـیـش داور بــیـنــایِ تـــاریــخ<br />جــنــایـاتـش نــمـانـد از نـظــر دور<br /><br />نـمـی مـانـد بدین سان کارو بارش<br />بـیـفـتـد عاقبت از این شـر و شـور<br /><br />زجــا خـیـزد چـو خـلـق رنـج دیـده<br />بکوبد بر سرش بـس تیغ و ساطور<br /><br />بــروبـد خــاکِ مـیـهـن از وجـودش<br />شـود ظلمت سـرامان خانه ی نور<br /><br />درخــشــد بــار دیــگر مـهـر تـابـان<br />گریـزد از وطن این شیـخ شب کور<br /><br /><br /></span> <p></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-1027959872359611506?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-4144183641342056672009-01-13T12:36:00.005+01:002009-01-13T13:12:23.871+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: center;"><div style="text-align: center; color: rgb(153, 153, 153);"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">نامه حسین کاظمینی بروجردی از زندان </span><br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><img src="http://hrairan.org/images/SitePhoto/zendani-icon.jpg" align="right" border="0" width="120" height="96" /></span><div style="text-align: right;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">ضمن اعلام برائت از تداوم دیکتاتوری مذهبی و اظهار عشق و مودت با همه زندانیان سیاسی و اعتقادی ایران، بار دیگر حمایت همه جانبه ام را از خانواده های زندانی ابلاغ می دارم و از ملت غیور و ضد استبدادی، انتظار امداد مالی و عاطفی و احساسی به همه فرزندان بندیان مظلوم و بی پناه را دارم. هرگز نسلهای بیدار و آگاه آتی، زحماتی را که برای استقلال اعتقادی و آزادی فکری و رهایی اندیشه از حصارهای زورمندانه و خودکامانه کشیده می شود را فراموش نخواهد کرد و یاد سربازان وطن و عاشقان میهن را گرامی خواهیم داشت.<br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: right;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">مسلماً در چنین لحضات حساس و سرنوشت سازی که تاریخ معاصر مذهب و کشور در بستر خفقان و خشونت نوشته می شود، یاد و نام آزادی خواهان و عدالت گستران و حق جویان آفتاب و مهتاب آسمان مملکت عزیزمان خواهد بود.<br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: right;font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">در خاتمه از همه نهادهای قضایی و حقوقی و انسانی جهان، تقاضا دارم تا نسبت به خانواده های تحت ستم زندانیان ایران توجه بیشتری کنند و فرزندان چشم به راه زنجیرشدگان جنایت و قساوت را تحت سرپرستی و مساعدت خداپسندانه و خیرخواهانه قرار دهند و به وظایف بشردوستانه و صلح خواهانه خود عمل نماید.<br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >حسین کاظمینی بروجردی </span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" > زندان </span><br /></div></div><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">...................</span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:100%;">آدرسهای بدون فیلتر دسترسی به سایت مجموعه برای کاربران داخل ایران مجموعه فعالان حقوق بشر<br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://hrairan.org/">http://hrairan.org</a></span><br /><span style="font-size:100%;">http://hrairan.com</span><br /><span style="font-size:100%;">SSL Pootocol :</span><br /><span style="font-size:100%;">https://hra-iran.org</span><br /><span style="font-size:100%;">https://hrairan.com</span><br /></div><span style="font-size:100%;"><br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-414418364134205667?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-24013669006969070992009-01-13T06:34:00.001+01:002009-01-13T15:11:50.878+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">آقا چرا توهین می‌کنید؟</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">عبدالعلی پارسا</span><br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><blockquote style="font-weight: bold;">با فرا رسیدن فصل انتخابات، بازهم هر کس هرچه دارد و ندارد، خرج "انتخابات" می‌کند. با از دست رفتن همهء "دست آوردهای انقلاب" و مصادرهء آن‌ها بوسیلهء روحانیت، مردم ایران ناگزیرشده‌اند از ترس عقرب جراره به مار غاشیه پناه ببرند.<br /></blockquote>آقای خاتمی به همین شکل بهترین گزینه در میان اصلاح طلبان شده‌اند، اما اشکال در این است که برای رسیدن به مقصود، ایشان هم از ابزارهائی استفاده می‌کنند که کم و بیش در بساط رقبای ایشان هم وجود دارد. از جمله ایشان در<a href="http://news.gooya.com/politics/archives/2009/01/081780.php"> نشست 14 دیماه</a></span><a href="http://news.gooya.com/politics/archives/2009/01/081780.php"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >1387</span></a><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><a href="http://news.gooya.com/politics/archives/2009/01/081780.php"> </a> "دائرةالمعارف اسلامی" ضمن بیانات خود فرموده‌اند که سکولاریسم برای کشوری/ملتی مانند ایران زود است. این سخن آشکارا به این معنی است که ملت ایران رشدی را که لازمهء سکولاریسم است، ندارد. البته چون ایشان در این سخن کسی را استثنا نکرده اند، شامل خود ایشان هم می‌شود و من در تعجبم که ایشان، دست کم به عنوان عضوی از ملتی که هنوز لیاقت زندگی سکولار را نیافته، چگونه به خود اجازه می‌دهند که در جهان پرچمدار گفتگوی تمدن‌ها باشند؟ نداشتن لیاقت حکومت سکولار پشتوانه‌ای برای گفتگوی تمدن‌ها می‌تواند بود؟<br /><br />سی سال پیش که ما را انقلاب کردند، ما کسی را نداشتیم که در معرض عام قمه بزند و علاوه برآن بر سر فرزند نابالغ خود هم قمه فرود آورد. این حرکت و همهء مانند‌های آن که بسیار زیاد است، همه ره آورد نظام جمهوری اسلامی است که آقای خاتمی خود را به حفط آن متعهد می‌بینند و حاضرند جان خود را بر سر آن بگذارند. پیش از آن زمان ما کسانی را نداشتیم که دستهء سینه زنی و تعزیه را ابزار خود نمائی یا وسیلهء سیاسی کند( البته در شهرستان‌های کوچک وسیلهء قول و قرار دختران و پسران بود). اگر اکنون شده است، ره آورد یاران آقای خاتمی است. البته که نه تنها این افراد، بلکه رهبران آنان هم لیاقت زندگی سکولار را ندارند. در آن زمان امامزادهء مصنوعی که برای فیلم برداری درست می‌شد، شکل امامزادهء واقعی نمی‌گرفت یا کسی ضریحی را که ساخته و در حال حمل هستند زیارت نمی‌کرد. امامزاده‌ای را که آب از بیخ و بن کنده و تا هفت-هشت متری زیر آن را هم روفته و سنگ صلب زمین را بیرون آورده است، بازسازی می‌کرد که در این سی سال هم شاهد آن بوده ایم. این‌ها همه از نتایج سحر است، باش تا صبح دولتت بدمد، چنان که در همین سی سال دیده‌ایم.<br /><br />در ایران امروز، زنان، دانشجویان، کارگران، تحصیل کردگان و روشنفکران نبردی جانانه را برای عبور از مرحلهء کنونی سیاسی در ایران تدارک دیده‌اند و به همین دلیل بیرحمانه و توسط هزاران مزدور که بخش بزرگی از آن حقوق بگیر دفتر رهبر جمهوری اسلامی هستند، سرکوب می‌شوند. لابد این گروه‌ها لیاقت زندگی سکولار را ندارند، چرا که در برابر ایشان ده‌ها هزارنفر مزدور « مسلمان» وجود دارد که تصادفا یا به تفضل خدا پول نفت بر سر سفرهء آنان رفته است. آن گروه‌ها نه برای یک حکومت سکولار که برای ایجاد یک حکومت عاقل تلاش می‌کنند، اما وقتی آقای خاتمی بگوید که آنان لیاقت سکولاریسم را ندارند، نمی‌توان چنین فکر کرد که آقای خاتمی هم همراه با سرکوبگران رژیم منتها با طناب پنبه‌ای در صدد از پای در آوردن آنان هستند؟<br /><br />می‌توان از آقای خاتمی پرسید که چه چیزی باعث شده است که ایرانیان لیاقت داشتن حکومت سکولار را به زعم ایشان نداشته باشند؟ این ناتوانی در نژاد، زبان، ترکیب اقوام و دیگر ویژگی‌های ایشان که نیست،اما از آنجا که سکولاریسم چیزی در برابر مذهب است، پس لابد در مذهب ایشان است که به دست و زبان امثال آقای خاتمی به آنان دیکته شده است. خود گوئی و خود خندی؟ عجب مرد هنرمندی!<br /><br />کافی است سخنان آقای خاتمی را با بسیاری از سخنان و حتی فتوی‌های آقای منتظری مقایسه کنیم که از آقای خاتمی بسیار مسن‌تر هستند. ایشان تا به حال چندین بار سیاست را از فقیه گرفته‌اند. در نظر ایشان فقیه باید به فقه برسد، همان طور که هر متخصص دیگری به تخصص خود. این تنها در دکان مکر و فریب است که همه همه کاره‌اند. این سخنان آقای منتظری جز سکولاریسم معنای دیگری ندارد. خوشبختانه ایشان از "روشنفکران دینی" نیستند و من امیدوارم همان طور که پنبهء سیاستمداری فقیه را زدند، عنایتی هم به "روشنفکران دینی" بفرمایند. آقای خاتمی چرا عقب تر از یک روحانی سنتی حرکت می‌کنید و از گفتگوی تمدن‌ها هم سخن می‌گوئید؟<br /><br />آقای خاتمی <a href="http://news.gooya.com/politics/archives/2009/01/081780.php">در همین سخنرانی خود گفته‌اند که سکولاریسم پاسخگوی غرب هم نبوده و به همین دلیل گرایش به مذهب افزایش یافته است</a>. شگفتا که ایشان توجه نمی‌کنند که در غرب تنها عواملی مانند بوش است که در کورهء مذهب می‌دمند زیرا با تجربه در افغانستان، ایران، پاکستان و عراق دریافته‌اند که مذهب بهترین وسیله برای جلوگیری از رشد ناسیونالیسم و کمونیسم و پیش بردن برنامه‌های استعماری مدرن است. هرچه دختر همسایه خل‌تر به نفع پسر ما!<br /><br />ما پنجاه سال اخیرعمر خود را در برابر این گونه سخنان "روشنفکران دینی" باطل کرده‌ایم، اما اگر یک ره آورد داشته‌ایم، افشای "روشنفکری" دینی است، شیری بی‌یال و دم و اشکم که تا کنون نشان داده جز ابزار سود جوئی و مکر و فریب نبوده است. تا دانشجویان، کارگران، زنان، تحصیل کردگان و روشنفکران ایران، با جدیت و پیگیر به دنبال این فکر نباشند و از روشنفکران دینی پرهیز نکنند، راهشان به افق‌های روشن فردا باز نخواهد شد. برگزیدن بین بد و بدتر چیز دیگری است اما برای پیش گرفتن یک سیاست و روش عام باید از روشنفکران "دینی" هم گذشت:<br /><br />ما نقد حیات بر سر خم کردیم / با خــاک خــرابات تیـمم کــردیم<br />شاید به در میکده‌ها در یابیم / آن عمر که در مدرسه‌ها گم کردیم</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-2401366900696907099?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-81332899739858234242009-01-08T11:24:00.007+01:002009-01-08T11:57:26.749+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SWVMly73GlI/AAAAAAAACuA/rfpFm9OyTE8/s1600-h/nahid_roxan_09_01_07.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px; display: block; height: 249px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288717549628234322" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SWVMly73GlI/AAAAAAAACuA/rfpFm9OyTE8/s320/nahid_roxan_09_01_07.jpg" border="0" /></a> </div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:180%;" >تنبان و ساربان!</span></strong><br /></div><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >ناهید رکسان</span><br /></div></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com</a></span></span><br /></div><span style="font-size:78%;"><br /></span><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/"></a></span></span><div align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);">«<span style="font-size:130%;">چون امام علیه‌السلام به شهادت رسید ساربان آمد و بدن آن بزرگوار را بدون سر یافت، دست برد تا کمربند حضرت را بردارد، آن بزرگوار دست خود را آورد و کمربند را گرفت، پس [ساربان] دست آنحضرت را قطع کرد، و مجدداً خواست که کمربند را باز کند، امام علیه‌السلام با دست چپ کمربند را گرفت، [ساربان] دست چپ آن‌حضرت را نیز قطع کرد [...]»</span></span><span style="font-size:130%;"><br />منبع: فارس‌نیوز، مورخ 7 ژانویه 2009، قسمت دوم «سیر تاریخی نهضت عاشورا»<br /><br />تکرار می‌کنیم که «حقوق‌بشر نسبی» ابداع فاشیست‌ها است و کانون به اصطلاح دفاع از حقوق بشر اسلامی در ایران یکی از تشکل‌های موازی حکومت اسلامی است که تعطیل آن با هدف گرم نگاهداشتن تنور فاشیسم صورت پذیرفته. شیرین عبادی دقیقاً مانند محمد خاتمی مدافع قانون اساسی انسان‌ستیز حکومت اسلامی است. اهدای جایزة نوبل صلح به فردی با سابقة درخشان شیرین عبادی فقط برای تبدیل وی به اهرم فشار در برابر مطالبات گروه‌های لائیک انجام گرفته. پس یکبار دیگر به فعلة فاشیسم گوشزد می‌کنیم که «بشر نسبی» وجود ندارد. کسانیکه به نمایندگی از فاشیسم بین‌الملل در ایران دفترودستک برای دفاع از حقوق «بشر نسبی» به راه انداخته‌اند همراه با حکومت اسلامی در برابر مطالبات دمکراتیک مردم ایران ایستاده‌اند. و جنجال مخالف‌نمایان این حکومت پیرامون تعطیل دفتر عبادی ـ تعطیلی قانونی یا غیرقانونی ـ پرده از چهرة پلید جیره‌خواران استعمار فرو افکنده.<br /><br />با پوزش از خوانندگان گرامی! گفته می‌شود آن «لات نیمه مست» که «خاطرات» خود را در «هتل پالاس» نقل کرده، تا در ذهن علیل خود به خسرو گلسرخی و فروغ فرخزاد لجن‌پراکنی کرده باشد، «اسماعیل نوری‌علا» است که اخیراً به پیروی از فرمان رهبری، به «نوآوری» پرداخته و «سکولاریسم نو» یا «سکولار آش کشک‌ایسم»‌ را به هم‌میهنان گرامی تقدیم کرده. چرا که سکولاریسم به زعم بعضی‌ها دیگر «کهنه» شده و لازم است فعلة فاشیسم سکولاریسم «نو» به بازار آورند. که به گفتة عوام، «نو که میاد به بازار، کهنه میشه دل آزار»! و نوری‌علا هم مانند نوری‌زاده و عوام از«کهنه» بیزار است.<br /><br />از کهنه بیزار است چرا که «نور» ندارد. بله «حضرت اسماعیل» را با «آیدین آغداشلو» اشتباه گرفتیم چون بی‌نهایت به یکدیگر شباهت دارند. و چه خوب شد که این اشتباه از سوی خوانندگان گرامی به ما گوشزد شد. پس مراجعه کردیم به «خاطرات» آغداشلو از فروغ فرخزاد در سایت «بی‌بی‌سی»، مورخ دوشنبه 14 ژانویه 2008. و دریافتیم آغداشلو در یاوه‌گوئی گوی سبقت از حاج اسماعیل هم ربوده‌اند. البته دلیل دارد، آغداشلو نوچة معصومة سیحون «هنرمند» پرآوازة شهر ما است و تمایل فراوان دارد که همه را به «خانوم سیحون» تشبیه کند. و البته جهت چنین لجن‌پراکنی مقدسی سایت ناخداکلمب مانند سایت رادیوزمانه و یا گویانیوز همه نوع خدمات ارائه می‌دهند.<br /><br />بله، آغداشلو به «خبرنگار» ناخداکلمب می‌گوید، «پاسبان‌ها و همسایگان مزاحم فروغ فرخزاد می‌شدند.» البته آغداشلو بهتر می‌داند پاسبان‌ها در واقع مزاحم چه کسی می‌شدند و ما هم می‌دانیم پاسبان‌های کذا همین وظیفه را بعد از انقلاب پرشکوه به پاسدارها واگذار کردند. یک‌ وقت فکر نکنید که «همکاری» با شهربانی و کمیته برای امثال آغداشلو و شرکاء دردسر دارد! ابداً چنین نیست. به عنوان مثال بسیاری از آثار عتیقه و کتاب‌های خطی از طریق همین همکاری فرخنده به دست آغداشلو «رسیده!» و بسیاری از مخارج روزانة باند «سیحون ـ آغداشلو» از همین طریق تأمین می‌شود. پیشتر به فعالیت‌های «هنری» این گروه اشاره کرده‌ایم. پس به آغداشلو و سایت ناخداکلمب، که سایة قلم خاله زنکی شیخ مسعود بهنود چون بختک بر آن سنگینی می‌کند،‌ یادآوری می‌کنیم که اگر چه ساواک سروده‌های فروغ را سانسور می‌کرد تا اسلام خدشه‌دار نشود، ولی متأسفانه فروغ فرخزاد هیچ شباهتی به «اکثریت» زنان ایرانی نداشت! فروغ، هر زن ایرانی نبود و در ایران آنروز، فروغ فرخزاد در واقع «دختر سرهنگ فرخزاد» بود، نه یک زن مستضعف اندرونی حاج‌آقا! در نتیجه فروغ برای تبدیل شدن به سوژة «مزاحمت پاسبان‌ها»، آنهم در یک حکومت نظامی و کودتائی دور از ذهن می‌نماید. طرح چنین مطالبی در واقع نشان سبک‌مغزی گوینده است.<br /><br />در هر حال به مصداق «تا ابله در جهان هست، مفلس درنمی‌ماند»، یاوه‌گوئی اینروزها سکة رایج شده و پیروان مد هم فراوان‌اند. به عنوان نمونه، سیدابراهیم نبوی مورخ چیره دست سایت آخوندپرور «زمانه»، درحال تبدیل شاپور بختیار به شیخ مهدی بازرگان است! چرا که هیچ آشنائی با شاپور بختیار نداشته، می‌پندارد بختیار هم مانند دارودستة نهضت عاظادی آخوندپرست بوده. اتفاقاً در سایت گویانیوز هم فردی به نام «دلخواسته»، از پامنبری‌های آخوند بنی‌صدر و شریعتی، به دلیل عدم آشنائی با بختیار به «افشاگری» مشغول شده، و تلاش دارد تا به این ترتیب خیانت سنجابی و جبهة به اصطلاح ملی را پنهان کند. باشد که دست جبهة کذا رو نشود و کسی نداند دارودستة مصدق در واقع سر در آخور ناخداکلمب دارند.<br /><br />حضور پیروان «اسلام مترقی» بگوئیم که شاپور بختیار محبوبیت فعلی خود را فقط مدیون جسارت سیاسی‌اش در برابر همین جبهة استعماری است. برخلاف ترهات جناب دلخواسته، نه تنها بختیار در جریان تصمیمات سران چهار کشور در «نشست گوادالوپ» قرار داشت، که از حضور ژنرال هویزر در تهران، که برای سازمان دادن به کودتا آمده بود اطلاع داشته. اگر امثال «دلخواسته» در جریان نیستند ـ چون اطلاعات دست اول‌شان را از شیخ بنی‌صدر دریافت می‌کنند ـ لازم است ما هم افشاگری کرده بگوئیم رؤسای سازمان‌های «امنیتی ـ نظامی» شاپور بختیار را در جریان قرار داده بودند. در غیر اینصورت سفارت انگلستان که بیش از یک ‌سده سابقة اوباش پروری در منطقه و به ویژه در ایران دارد، از روز اول با صدور حکم نخست وزیری برای شاپور بختیار مسلماً مخالفت می‌کرد. اگر حضرت «دلخواسته» نمی‌دانند ما می‌دانیم که در ایران چگونه نخست وزیر «منصوب» می‌شد. فتاوی قتل رزم‌آرا و منصور در چارچوب همین سیاست اوباش پروری صادر شد، و شاهد بودیم که طی سیزده سال نخست وزیری هویدا، امام سیزدهم و جمعیت مؤتلفه و آدمکشان فدائی اسلام، کمال رضایت را داشتند، چرا که ناخداکلمب از هویدا راضی بود!<br /><br />در راستای پرداختن «فارس نیوز» مفلوک به «تاریخ عاشورا»، ما هم می‌باید به معجزات محمدخاتمی اشاره کنیم که با دست راست آنحضرت «تاریخ سکولاریسم» را برای‌مان به رشتة تحریر درآورده می‌فرماید: سکولاریسم برخاسته از حاکمیت تحجر است! بله اخیراً یک کتاب علوم سیاسی یک صفحه‌ای در آبدارخانة روتاری کلاب لندن منتشر شده که هیچ ارتباطی با سیاست و اقتصاد و اجتماع ندارد، یا بهتر بگوئیم هیچ ارتباطی با واقعیات ندارد. محمد خاتمی هم مبلغ همین «کتاب» است و مانند ضبط‌صوت مهملاتش را مرتباً تکرار می‌کند:<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">«بنده می‌گویم بزرگترین عامل پیدایش سکولاریسم در یک جامعه، حاکمیت تحجر بر آن است.»</span><br /><br />البته ما کاملاً با این صحبت موافق‌ایم! همانطور که ایشان فرموده‌اند، چنین مزخرفاتی را فقط از زبان یک «بنده» می‌توان شنید، آنهم نه هر بنده‌ای، بندة استعمار! به همین دلیل است که دارودستة خاتمی پابه‌پای گروه عبادی تلاش می‌کند تا مبادا ما ملت چهرة فریبنده و مترقی اسلام را به تحجر آلوده کنیم، و باعث استقرار یک حاکمیت سکولار شویم! خلاصة مطلب، هم‌میهنان! از عزاداران حسینی بترسید که اگر سرشان را هم از دست دهند، با پیروی از امام‌شان دو دستی از کمربندشان دفاع خواهند کرد. بهتر بگوئیم با هزار دست آلودة دیگر از بندتنبان‌شان حفاظت می‌کنند! با سکولاریسم نو، اصلاحات، دین عقلانی، حقوق بشر اسلامی، اسلام مترقی، و یا با تحجر و توحش پیشرفته؛ خلاصه با همة «دست‌های» ممکن کمربندشان را حفظ می‌کنند‌، چرا که به فرمودة «توپ مرواری»، اسلام است و تنبان:<br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br /><span style="font-size:130%;">«تمام فلسفة اسلام روی نجاسات بنا شده‌ و اگر پائین تنه را از آن بگیرند اسلام روی ‌هم می‌غلطد.»</span></span><br /><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-8133289973985823424?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-88183357615649493822009-01-05T22:20:00.005+01:002009-01-08T00:41:53.248+01:00<div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" >دارالترجمه یاجوج و ماجوج</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-size:130%;">کوتاه و گويا و مستحب و فرا نو<br /><br /></span></span></div><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">بحث شیرین شعور</span><span style="font-weight: bold;"> و شرف ‌‏جورنالیستی</span>:<br /></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span>مخترع</span><span> (!) و"سردبیر(!)" باشگاه افتادن دوزاری </span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >سکولاریسم (!) </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >نو<br /></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >وشامپیون </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >مسابقات شکر خوردن های زیادی نو</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><br /></span></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SWJ0HUIwbnI/AAAAAAAAD80/BJnzteq5HK4/s1600-h/noori+zadeh+ala+copy.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 312px; height: 196px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SWJ0HUIwbnI/AAAAAAAAD80/BJnzteq5HK4/s400/noori+zadeh+ala+copy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287916581499727474" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">"30 سال پیش در چنین روزی/<br />پانزدهم دی‌ماه ۱۳۵۷ برابر پنجم ژانویه ۱۹۷۹ میلادی/<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">نوری‌علاء: امام خمینی تجلی‌گاه وحدت ملی</span> /<br /><br />اسماعیل نوری‌علاء....نوشت:<br />آن‌که به عنوان مح</span><span style="font-size:130%;">ور تحول و مجری تغییر نقش تاریخی خواهد داشت امام خمینی است. اوست که وارث ویرانه بازمانده از دزدان فراری خواهد بود... نظام ننگین باید برود و امام خمینی به عنوان تجلی‌گاه وحدت ملی و رهبر انقلاب پرشکوه ملت ایران برای سامان دادن به کارها به کشور بازگردد.<br />وی در ادامه نوشت:<br />اما پیشنهاد این‌که دولتی زیر نظر امام خمینی به وجود آید، به معنی مقدمه ظهور یک «تئوکراسی» یا تشکیل خلافت جدید اسلامی نیست. امام خمینی خود بیش از هر کس بر جمهوریت و انتخابات آزاد تائید کرده است… من واقعاً امیدوارم که تاریخ جمهوریت ایران با نام کسی آغاز شود که همه ملت به او اعتماد دارند" !<br /><br />رادیو زم زمانه هفته ‌نامه ایرانشهر<br /><span style="font-size:78%;"><a href="http://www.zamaaneh.com/revolution/2009/01/post_194.html">http://www.zamaaneh.com/revolution/2009/01/post_194.html</a></span><br />دوشنبه 16 دی 1387 / 5 ژانویه 2009<br /></span><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >......................</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین ...</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >...............</span></div><blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >"</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >سکولاریسم نو /<br /></span><b><span style="line-height: 115%; text-transform: uppercase;font-family:Arial,sans-serif;font-size:12;color:black;" lang="AR-SA"> </span></b><span style="line-height: 115%; text-transform: uppercase;font-family:Tahoma,sans-serif;font-size:10;color:black;" lang="AR-SA">آقای محمد خاتمی، رئيس جمهور قبلی حکومت اسلامی، <span style="color: rgb(204, 0, 0);">در آستانۀ انتخابات جديد</span>، با روشنی تمام</span><b><span style="line-height: 115%; text-transform: uppercase;font-family:Arial,sans-serif;font-size:10;color:black;" lang="AR-SA"> </span></b> <span style="line-height: 115%; text-transform: uppercase;font-family:Tahoma,sans-serif;font-size:10;color:black;" lang="AR-SA"> مواضع خود را در مورد آيندۀ ولايت فقيه و پادزهر سکولاريستی آن <span style="color: rgb(204, 0, 0);">روشن</span> کرده و حجت را با <span style="color: rgb(204, 0, 0);">هر آدم خوش خيالی</span> تمام کرده اند. بدينسان، هرکس که از اين پس زير علم ايشان سينه بزند صرحتاً اعلام داشته است که مخالف استقرار حکومت جدا از مذهب در ايران است و می خواهد که حاکميت ولايت فقيه در ايران پا بر جا بماند. اينگونه است که ديگر استدلال مبتنی بر «انشاالله گربه است» نيز از پيش معنای خود را از دست داده است. ما، به سهم خود از صداقت و فاش گوئی آقای خاتمی تشکر می کنيم.</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >. </span></blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" > سيد محمد‌‏خاتمی ... تصريح کرد:<br /></span><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">اگر </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >سکولاريسم</span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> </span>در غرب بوجود آمده است، متناسب با شرايط تاريخی و اجتماعی آنجاست و</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;">تسری</span></span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" > </span></span><span style="font-size:130%;">آن به جوامعی که دارای اين شرايط نيستند، </span><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:180%;">غلط</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" > </span><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">ا</span>ست"!<br /></span></blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ا. ن. و ری علا<br />مخترع و سردبیر مسابقات سکولاریسم (!) کهنه و نو و چه و چه<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">به نمایندگی</span> </span>(!)"هیات تحریریه(!)" مسابقات سکولاریسم (!)) کهنه و نو<br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><a href="http://www.newsecularism.com/2009/01/04-Sunday/010409-Mohammad-khatami-Secularism.htm"><span style="font-size:78%;">http://www.newsecularism.com/2009/01/04-Sunday/010409-Mohammad-khatami-Secularism.htm<br /></span></a></span><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >يک شنبه 15 دی 1387 ـ 4 ژانويه 2009</span><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >......................</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUKNabv7ihI/AAAAAAAADxk/ckAny4mIhyE/s1600-h/1984.jpg"><img style="float: left; cursor: pointer; width: 301px; height: 176px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUKNabv7ihI/AAAAAAAADxk/ckAny4mIhyE/s400/1984.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278937198496549394" border="0" /></a></span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین ...</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >...............</span><br /></div><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;">"آقای خاتمی در جريان سفر خود ... در</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > برلين</span><span style="font-size:100%;"> ... به مسئله اخلاق در جامعه اشاره کرد و ... در ادامه سخنان خود به موضوع سکولاريسم پرداخت ... و... توضيح داد:</span><br /></span><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">سکولاريسم،</span> تجربه فرهنگ و تفکرغربی است. </span><span style="font-size:130%;">اصرار ب</span><span style="font-size:130%;">ر<span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;"> تسری</span> </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">سکولاريسم</span> به نقاطی که فاقد زمينه های فکری پيدايش آن و فاقد علل سياسی و اجتماعی سکولاریسم هستند، قبل از اينکه امری مطلوب و يا نا مطلوب باشد آشکارا <span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:180%;">غلط<span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;"> </span></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">است</span>"!</span></blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >گزارش مسافرت بی بی سی صد<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> آبان 1384</span> / نوامبر 2005</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/11/051118_sm-khatami-vienna.shtml"><span style="font-size:78%;">http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/11/051118_sm-khatami-vienna.shtml</span></a><br />به وسط مسابقات دو و میدانی "مورخ<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(!)"</span> آبان 1384</span>/ نوامبر 2005 باشگاه سکولاریسم(!) نو (<span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">متولد</span> آذر <span style="color: rgb(204, 0, 0);">1386</span></span>)<a href="http://www.newsecularism.com/2007/Articles/FarsiArticles-xaatami111805.htm"><span style="font-size:78%;"><br /></span></a></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><a href="http://www.newsecularism.com/2007/Articles/FarsiArticles-xaatami111805.htm"><span style="font-size:78%;">http://www.newsecularism.com/2007/Articles/FarsiArticles-xaatami111805.htm</span></a><br />......................<br /><br />....تمرین ...<br />...............<br /><blockquote>"من، بعنوان سردبير سکولاريسم نو، چنين می انديشم که... يک سکولار<span style="font-weight: bold;"> بايد</span> <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">بيشترين وقت خود را</span> در خواندن و شنيدن سخنان<span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" > <span>دشمنان</span></span><span style="font-size:180%;"> </span>سکولاريسم (<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">و اينک</span> سکولاريسم </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">نو</span>) بگذراند"!<br /><br />ا. ن. وری <span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >علا</span><br />سردبیر (!) باشگاه 3- کولاریسم آبگوشتی نو ری قمری<br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.newsecularism.com/Nooriala/012108-A-note-on-policy.htm">http://www.newsecularism.com/Nooriala/012108-A-note-on-policy.htm </a></span> </blockquote></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >......................<br /><br />....تمرین ...<br />...............<br /><br />"سال نو، سکولاريسم نو، جمعه گردی های اسماعيل نو.. علا/<br />اين مقاله يک سال پيش نوشته و منتشر شد.<br />با شروع سال نو بد نديدم آن را مجدداً منتشر کنم...<br />براستی چرا «<span style="color: rgb(204, 0, 0);">سکولاريسم</span>» اينقدر اهميت دارد؟ و چرا من مصرانه می کوشم تا صفت «<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">نو</span>» را به آن اضافه کنم؟...<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">اگر شما هم در همين قايق نشسته ايد اين اوقيانوس و اين پارو</span>!<br /><br />ا. ن. وری علا<br />کشتیبان سکولاريسم "نو"!<br />NewSecularism@gmail.com<br />گوی ان یوز نو<br />http://news.gooya.com/society/archives/081731.php<br />آدینه - 13 دی</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >387</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >1 - </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >02 ژانويه 2009 </span></div></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-8818335761564949382?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-65251542313099835892009-01-04T13:21:00.005+01:002009-01-04T13:30:19.570+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><p></p><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SWAFqqcg4KI/AAAAAAAACtA/LPpWGWtDQ30/s1600-h/nahid_roxan_09_01_03.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px; display: block; height: 236px;" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287232193039491234" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SWAFqqcg4KI/AAAAAAAACtA/LPpWGWtDQ30/s320/nahid_roxan_09_01_03.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);">نعلی</span></strong></span><span style="font-size:180%;"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ن «اساسی»!</span></strong></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >ناهید رکسان </span></span><span style="font-size:78%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com</a><br /><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">/</a></span></span></div><div align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></div><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">«اگر مردم به صورت همگانی وارد صحنه شوند به اهداف خود خواهند رسید.»</span><br />منبع: ایسنا، مورخ شنبه 14 دی‌ماه 1387، سخنرانی اکبر رفسنجانی در گیلان.<br /><br />مخالفان حکومت اسلامی الزاماً طرفدار دمکراسی نیستند. ما از همة مخالفان حکومت اسلامی که استقرار یک حاکمیت دمکراتیک را در ایران مد نظر دارند، می‌خواهیم از هرگونه تجمع و تظاهرات، حتی شرکت در تظاهرات مجاز خودداری کنند. جیره‌خواران آمریکا در داخل و خارج مرزها با همکاری صمیمانة نیروهای انتظامی جهت سازمان دادن به یک براندازی نوین، آشکارا مردم را به شورش فرا می‌خوانند. اینان با سرکوب تشکل‌های موازی، از قبیل کانون دفاع از حقوق بشر اسلامی یا تعطیل کارگزاران، رسانة وابسته به گروه رفسنجانی و جنجال پیرامون خطرات جانی برای عبادی تلاش می‌کنند، محافلی را که سه دهه، تحت نظارت استعمار در چپاول و سرکوب ما ملت شرکت داشته‌اند، به عنوان مخالفان حکومت اسلامی، و در نتیجه «طرفداران دمکراسی» معرفی کنند! حال آنکه نظرات شیرین عبادی، محمد خاتمی، اکبر رفسنجانی و عبدالله نوری و گروه کارگزاران هیچ ارتباطی با دمکراسی ندارد.<br /><br />پروپاگاند غرب سعی دارد همانطور که 30 سال پیش، با تکیه بر نارضایتی وسیع مردم و تمرکز بر یک نقطه ـ نقطة نفرت از شخص شاه ـ یک دستاربند جیره‌خوار انگلستان را آزادیخواه و مدافع حقوق بشر معرفی کرد، امروز هم از طریق تمرکز مردم بر نفرت از خامنه‌ای مردم را به خیابان کشانده در پس پردة جنجال خیابانی، کودتای دیگری را سازمان دهد. تهاجم به دفترودستک شیرین عبادی، تعطیل رسانة کارگزاران از یکسو، و تظاهرات روزانة بوزینه‌گان مؤنث و مذکر کفن پوش برای مزدوران اسرائیل، که با همکاری دولت پوشالی مصر غیرنظامیان غزه را به سپر دفاعی خود تبدیل کرده‌اند از سوی دیگر، دو روی سکة سیاست استعمار در ایران است.<br /><br />در راستای همین سیاست مخالفت کاذب با حکومت اسلامی، اکبر بهرمانی نیز رسماً بر علیه علی خامنه‌ای قیام کرده، مردم را به شورش فرا می‌خواند. به گزارش ایسنا مورخ 14دی‌ماه سالجاری، امروز اکبر رفسنجانی در گیلان ضمن دیدار با اعضای انجمن اسلامی دانشگاه این استان، پس از برنامة روضه و زوزة مرسوم، ناگهان ویژگی‌های نوینی در اسلام کشف کرده که بر اساس آن، «اجبار» مطرود شناخته می‌شود، و هیچکس نمی‌تواند مردم را در تعیین سرنوشت خود در تنگنا قراردهد. به گفتة سردار اکبر، نظارت مردم بر حکومت جدی است، و لازم است مردم به خیابان‌ها بیایند! بله! از این مطالب نوین که مسلماً طی آخرین عملیات نبش قبر توسط فعلة فاشیسم به دست آمده نتیجه می‌گیریم که طی سه دهة اخیر حاکمیت کشورمان «اسلامی» نبوده، مردم بر حکومت نظارت داشته‌اند، البته نظارت‌شان چندان «جدی» نبوده. و همین مردم اگر مطالباتی دارند، بجای اینکه مطالبات خود را از مجرای قانونی مطرح کنند باید تظاهرات به راه بیاندازند، تا اربابان اکبر بهرمانی، مانند سه دهة پیش به اهداف خود برسند، و یک کودتای ننگین را در پس پردة آشوب‌های خیابانی سازمان دهند و آنرا انقلاب شکوهمند بخوانند.<br /><br />نتیجة دیگری که از این مهملات می‌توان گرفت این است که طی دوران «سازندگی»، زمانیکه شعار موهن «مخالف هاشمی، دشمن پیغمبر است» وقوقیه‌های جمعه را هر هفته همراهی می‌کرد، گویا اصلاً هیچ «اجباری» در کار نبوده! همچنین می‌توان نتیجه گرفت که طی دوران پرافتخار اصلاحات دروغین، زمانیکه نویسنده و فعال سیاسی سر می‌بریدند نیز هیچ اجباری در کار نیامده بود. در واقع فروهرها، پوینده‌ها و مختاری‌ها سرشان را با کمال میل خم ‌کردند، تا توسط دژخیمان ساواک گوش تا گوش بریده شود. و مسلماً،‌ طبق «استنادات قرآنی»، که بسیار «مستند» هم هست، و امروز طبق اظهارات اکبر بهرمانی، با «اصول علمی» جامعه شناسی هم تطبیق یافته‌، همة قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای، زمانیکه سرشان بریده می‌شد زمزمه می‌کردند: «سر که نه در راه عزیزان بود، بارگرانی است کشیدن به دوش!» یا می‌گفتند: «ببرید سر ناقابل ما را، که هیچ اجباری در کار نیست.» بله اگر آنزمان، فلاحیان، دری‌نجف‌آبادی و پورمحمدی و شرکاء آخرین سخنان قربانیان را برای ما نقل نکردند، برای این بود که سعید امامی هنوز جام زهرمار سر نکشیده بود، و ممکن بود این اظهارات علمی و مستند را تکذیب کند. و مردم متوجه شوند که در قتل پروانه و داریوش فروهر «اجبار» در کار بوده، یا محافل دین پرور غرب در کودتای ناکام 18 تیر دست داشتند ولی نتوانستند شورش را به کودتا تبدیل کنند، و ... و جالب اینجاست که اکبر بهرمانی خواهان حضور مردم در خیابان‌ها شده تا شورش و طغیان نشود! در واقع براساس منطق بلاهت فعلة فاشیسم برای جلوگیری از شورش لازم است مردم «واقعاً» شورش کنند! البته اکبر بهرمانی این اصول جامعه شناسانه را از «استنادات قرآن» استخراج کرده، و می‌دانیم که در این کتاب «همه چیز» می‌توان یافت:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«اجبار در اصل دین اسلام مطرود است، در انقلاب اسلامی نیز کسی نمی‌تواند مردم را در تعیین سرنوشت خویش در تنگنا قرار دهد [...] ساختار نظام حتی در انتخاب رهبری نیز بر اساس ارادة مردم است [...] ثابت شده است که هر وقت مردم در رسیدن به اهداف خویش به صورت همگانی وارد صحنه شده‌اند، به اهداف خود رسیده‌اند [...] براساس استنادات قرآنی و اصول علمی جامعه شناسان، هر انسان و جامعه‌ای در معرض طغیان است و نظارت مردمی مهمترین عامل مهار طغیان‌ها است.»<br /></span><br />بله! «اصل دین‌اسلام» با اجبار مخالف است، ولی «فرع» همین دین، به گواه تاریخ معاصر هیچ مشکلی با سرکوب همه جانبة مردم نداشته و ندارد. این ترهات عوامفریبانه با کد خبر 8710 ـ 09083 در سایت خبری ایسنا منتشر شده، و نظارت دمکراتیک مردم بر حاکمیت را در ترادف با تظاهرات خیابانی قرار می‌دهد و با زبان بی‌زبانی همگان را به شورش فرا می‌خواند. ایراد چنین مهملاتی نشان می‌دهد که اربابان حکومت اسلامی تا چه حد به افلاس افتاده‌اند! چرا که 4 روز پیش از کشفیات نوین آخوند رفسنجانی،‌ شیخ عبدالله نوری که معرف حضور هم‌میهنان است، خواهان «تغییر در قانون اساسی» و «رفع ابهام» از آن شده بودند.<br /><br />البته ما هم پیشتر گفته بودیم که در قانون اساسی ایران ابهام وجود دارد ولی همواره تأکید کرده‌ایم که این ابهام ناشی از انسان‌ستیزی دین اسلام است که ذاتاً با منطق انسانی و حقوق مدنی دمکراتیک در تضاد قرار می‌گیرد. حال می‌باید دید تغییرات پیشنهادی شیخ عبدالله نوری با تغییرات پیشنهادی ما هم‌سوئی دارد یا خیر؟ برای پاسخ به این پرسش بهتر است ببینیم پیشنهاد شیخ نوری چیست؟<br /><br />روز دهم دی‌ماه سالجاری، سایتی به نام «خردادنامه» آغاز به کار کرد که در آن سخنان عبدالله‌ نوری پیرامون تغییرات کذا منتشر شده. در این سخنان که برای جمعی از اعضای کانون صنفی و سازمان معلمان ایران ایراد شده آنچه به چشم می‌خورد جز ابهام نیست! آخوند نوری یک قصة مفصل برای مخاطبین نقل کرده تا به مداحی شیخ مهدی بازرگان، یعنی مهرة اصلی طرح برژینسکی در ایران بپردازد. به یاد داریم که شیخ بازرگان در دوران «سازندگی» اکبر بهرمانی راهی اروپا شده بود و ما را به بازگشت به ایران تشویق می‌کرد، چرا که به زعم شیخ مهدی اوضاع خیلی خوب بود! البته در اینکه اوضاع خیلی خوب بود تردیدی نداریم؛ ولی نه برای ایرانیان! در هر حال جناب نوری فرموده‌اند، تغییر قانون اساسی باید به رأی مردم گذاشته شود.<br /><br />ولی تغییر مطلوب ایشان، در واقع کسب مشروعیت برای همین حکومت اسلامی است. ایشان کاری با حقوقدانان ندارند. عبدالله نوری هم مانند سردار اکبر، می‌خواهد «مردم به صحنه بیایند» و برای «تغییر در قانون اساسی» در یک رفراندوم شرکت کنند، و به «نظرات خودشان» رأی دهند. این نخستین بار است که کسی «مردم» را «حقوقدان» به شمار می‌آورد و از آنان می‌خواهد به نظرات خویش رأی دهند! اگر نظر مردم بازگشت به دوران صفویه باشد، چه؟ اگر نظر مردم بازگشت به دوران هخامنشی باشد چه؟ اگر نظر مردم قتل‌عام ملایان یا محو اسرائیل از صحنة روزگار باشد، چه باید کرد؟ مسلماً عبدالله نوری و شرکاء پاسخی برای پرسش‌های فوق نخواهند داشت. چرا که هدف اینان عوامفریبی جهت بازگشت به نقطة شروع حکومت اسلامی است. بازگشت به دوره‌ای که مردم ذوق‌زده از رفتن شاه در این توهم دست و پا می‌زدند که آزادی و آبادی کشور با چند نعلین و دستار و پاسدار و مجاهد تضمین خواهد شد:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«در شرایطی می‌توان به تجدید نظر در قانون اساسی دست زد که همة نظرات بتواند بدون واهمه [...] مطرح شود و همة مردم بتوانند آزادانه به نظرات خود رأی دهند.»</span><br /><br />این است «رفع ابهام» از قانون اساسی جمکران در ویراست مطلوب آخوند عبدالله نوری: کشاندن مردم به پای صندوق‌های «تجدید نظر» در قانون اساسی! تجدید نظری که هدف اصلی آن اصل پنجم در مورد «ولایت فقیه» است، و فراتر از آن نخواهد رفت. به عبارت دیگر نظرات مردم می‌باید از سوی نظام رسانه‌ای و سانسور شدة دولتی به گونه‌ای «مطرح» شود که چارچوب توحش اسلام و حکومت آخوندی و پاسداری کاملاً دست نخورده باقی بماند. چرا که طبق اصل 12 قانون اساسی جمکران، در ایران یک دین رسمی وجود دارد که «تاابد» غیرقابل تغییر باقی می‌ماند، و طبق اصل 17، مبداء تاریخ ایران نیز «هجرت» پیامبر اسلام خواهد بود:<br /><br />اصل 12 ـ دین رسمی ایران، اسلام و مذهب جعفری شیعة اثنی عشری است و این اصل الی‌الابد غیرقابل تغییر است.<br />اصل 17 ـ مبداء تاریخ رسمی کشور هجرت پیامبر اسلام[...] است و ...<br /><br />و این قانون اساسی، تا زمانیکه اسلامی باقی بماند، در تضاد کامل با تاریخ ملت ایران و در تقابل با الهامات انسان‌محور متفکران، هنرمندان، فلاسفه، و ... و خلاصه در تضاد با فرهنگ ایران قرار خواهد گرفت. برای روشن شدن ذهن علیل فعلة فاشیسم این توضیح لازم است که قانون اساسی ملت ایران در چارچوب هیچیک از ادیان الهی نمی‌تواند محدود بماند. از یکسو، تاریخ امپراطوری ایران نه با دین زرتشت، که با پادشاهی کوروش هخامنشی آغاز شده، و از سوی دیگر، تقدم تاریخی موجودیت اقوام ایرانی بر دین زرتشت نیز به اثبات رسیده. در نتیجه دین زرتشت هم نمی‌تواند به ابزار سرکوب ما ملت تبدیل شود.<br /><br />موجودیت اقوام ایرانی به آتش و روشنائی پیوند خورده. به آتش نخستین در اسطورة هوشنگ، به برآمدن خورشید از دل تیرة شب یلدا، به آتش چهارشنبة سرخ و به آتشی که سیاوش از آن سرفراز برون آمد.<br /><br />آن آتشی که در دل ما شعله می‌کشد<br />گر در میان دامن شیخ اوفتاده بود ...</span><p><br /></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-6525154231309983589?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-35736205762766032362009-01-04T12:21:00.005+01:002009-01-06T17:13:13.784+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV9jFJZ_dyI/AAAAAAAAD6U/6bicYKZ3iuY/s1600-h/grave010.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 349px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV9jFJZ_dyI/AAAAAAAAD6U/6bicYKZ3iuY/s400/grave010.jpg" alt="پانزده دی ماه / 5 دسامبر سالگرد تولد فروغ فرخ زاد ... که هرگز ندانستيم که بود و چه می گفت" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287053427631683362" border="0" /></a><br /><br /><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >پانزده دی ماه / 4 ژانویه </span><br /></div><div style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153); text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;font-size:180%;" >سالگرد تولد فروغ فرخ زاد</span><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /></div></div><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">.....................................</span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;"><br /></span></span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >"<span>بازگوئی تدفين يک شاعر</span>/</span><br /></div><span style="font-size:130%;">بعد از ظهری در تابس</span><span style="font-size:130%;">تان ۱۳۴۴ بود... در رستوران هتل پالاس خيابان شاهرضا نشسته بوديم و چای می خوريم. ... يکباره، وسط حرف هامان، <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">يک آدم درشت هيکل جاهل مسلک </span>که با حالتی مستانه از کنار ميزمان رد می شد، چشمش به فروغ افتاد و در ميانهء راه</span><span style="font-size:130%;">ش برگشت و با حيرتی شوخی آميخته گفت: «به به! فروغ خانم. شما کجا اينجا کجا؟»<br /></span><span style="font-size:130%;">فروغ را نگاه کردم که <span style="color: rgb(0, 0, 0);">سرخ شده</span> و هيچ نمی گفت.<br />مردک گفت</span><span style="font-size:130%;">: «چيه؟ سلام ما جواب نداشت؟»<br />باز هم فروغ ساکت و معذب نشسته بود و با فنجان قهوه اش ور می رفت. گلسرخی رو به مرد کرد و گفت: «آقا، لطفاً مزاحم نشويد». و مرد خنديد و گفت:</span><br /><span style="font-size:130%;">«فروغ خانوم اين جوجه چی ميگه؟ <span style="color: rgb(0, 0, 0);">حالا ديگه جوجه باز شدی</span>؟» که گلسرخی با کله کوبيد توی دهانش و کافه بهم خورد.<br />احمد رضا فروغ ر</span><span style="font-size:130%;">ا که گريه می کرد بيرون برد و من هم به جمع و جور کردن گلسرخی و جدا کردنش از <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">مردی که <span style="color: rgb(0, 0, 0);">هرگز ندانستيم</span> که بود و چه می گفت</span> مشغول شدم" !<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV9hTRWmibI/AAAAAAAAD6M/wsMKu5nHgqU/s1600-h/froogh.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 282px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV9hTRWmibI/AAAAAAAAD6M/wsMKu5nHgqU/s400/froogh.jpg" alt=" پانزده دی ماه / 5 دسامبر سالگرد تولد فروغ فرخ زاد" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287051471259863474" border="0" /></a><br /><span style="font-family: times new roman; font-size: 130%;">ا. ن. وری علا</span><br /><span style="font-size:130%;"> <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">مخترع و سردبیر (!)</span> سکو</span><span style="font-size:130%;"><span>لاریسم "نو(!)"</span></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" > </span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">گو یانیوز</span></span></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:130%;"> </span><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;">http://news.gooya.com/society/archives/057174.php</span></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);"> ...................................</span><br /><br /></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">"</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >سال نو، سکولاريسم نو</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">/</span><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><div style="direction: rtl; text-align: right;"> جمعه گردی های اسماعيل نو.. علا/<br />اين مقاله يک سال پيش نوشته و منتشر شد.<br />با شروع سال نو بد نديدم آن را مجدداً منتشر کنم...<br />براستی چرا «سکولاريسم» اينقدر اهميت دارد؟ و چرا من مصرانه می کوشم تا صفت «نو» را به آن اضافه کنم؟...اگر شما هم در همين قايق نشسته ايد اين اوقيانوس و اين پارو!<br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family: times new roman; font-size: 130%;">ا. ن. وری علا</span></span><br />مخترع و سردبیر(!) سکولاريسم نو(!)<br />NewSecularism@gmail.com<br />گویانیوز<br />http://news.gooya.com/society/archives/081731.php<br />آدینه 02 ژانويه 2009 - 13 دی 1387<br /></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-3573620576276603236?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-14668463639415819552009-01-02T18:35:00.017+01:002009-01-02T19:35:20.085+01:00<div style="text-align: center; color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">خیانت</span><br /><span style="font-weight: bold;">‌ و "اعتراف تلخ و شیرین و داغ داغ و نوی نو"<br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">......</span></span><br /></span></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >ویژه</span></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><br /> مشتریان"بالاترین" ...<br />که رای و چه و چه داده‌اتد... و ... میدهند ...<br /></span><span style="font-size:130%;">و بر حسب "عادت" خواهتد داد</span> </div><div style="text-align: right; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-size:180%;"></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);font-size:78%;" >...................</span><br /></div><span style="font-size:180%;">وقت‌کُشی<br />عیسی عظیمی<br /></span></div><div style="text-align: right;"><a href="http://isa.blogfa.com/post-231.aspx"><span style="font-size:85%;">http://isa.blogfa.com/post-231.aspx</span><br /></a></div><br /><br /><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <div style="font-weight: bold;" class="TitleHeaderPost"> <span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >خیانت‌هایی که به بالاترین کردم </span></div><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >حالا وقت طرح کردن یک پرسش مهم است: من به عنوان یک کاربر چه نقشی در حال و روز این روزهای بالاترین داشته‌ام؟ خب؛ متاسفانه حالا وقت یک اعتراف تلخ هم هست. خواهش می‌کنم اجازه بدهید من به تقصیرات خودم اعتراف کنم و آن‌وقت شما هم اگر دوست داشتید کلاه‌تان را قاضی کنید.<br /><br />ما، یعنی من و تعدادی وبلاگ‌نویس دیگر، به پیشنهاد دوستی یک گروه تشکیل دادیم به اسم "گروه وبلاگ نویسان بالاترینی". از اسم گروه پیداست که تعدادی از وبلاگ‌نویسانی که عضو بالاترین، سایت اشتراک لینک فارسی، بودند اعضای گروه را تشکیل می‌دادند. قرارمان این شد که هر کس پستی نوشت و به بالاترین فرستاد لینک مطلبش در بالاترین را با سیستمی که مدیر گروه زحمت طراحی‌اش را کشید به ایشان بفرستد و او هم برای بقیه اعضا میل کند تا بقیه "در صورت صلاح‌دید" به لینک رای بدهند و برود صفحه اول. خب؛ تا این‌جای کار چیز نامتعارفی وجود نداشت. اما مساله‌ای که پیش آمده این است که ما "هر چه" می‌نویسیم را برای هم می‌فرستیم و به هر لینکی که می‌بینیم "صلاح صلاح می‌دانیم" رای مثبت بدهیم. چون در غیر این صورت آن دوستان هم مقابله به مثل می‌کنند و لینک ما به صفحه اول نمی‌رود و لابد خوانده نمی‌شود. و این‌گونه هر مطلبی که ما، اعضای گروه وبلاگ‌نویسان بالاترینی می‌نویسیم به صفحه اول می‌رود و اصطلاحاً "داغ" می‌شود.<br /><br />این روند به خودی خود البته چنان بار منفی ندارد. چرا که عموم مطالبی که نوشته و ارسال می‌شود در سطح متوسط به بالایی قرار دارند و مطالب خوب و خواندنی نیز بین آن‌ها کم نیست. اما من شخصاً به این نتیجه رسیده‌ام که این کار اساساً با روح بالاترین منافات دارد. تا آن‌جا که من می‌دانم داغ شدن در بالاترین، لایق لینک‌هایی است که به این‌گونه لابی‌ها احتیاج نداشته باشند و در ذات خود "پسند" و مقبولیت عمومی را به همراه داشته باشند.<br /><br />مسلماً گروه ما تنها گروه این‌چنینی بالاترین نیست. این از لینک‌هایی که به صفحه اول بالاترین می‌رسند مشخص است. به نظرم یک مقداری از این وضعیت حاصل روحیه شرقی خودمان است که رفیق‌بازیم و این رفیق‌بازی و "آشنادوستی" را خیلی جاها به خیلی چیزها ترجیح می‌دهیم. ـ احتمالاً به همین خاطر است که همین الان در سایت فیفا، علی دایی بالاتر از لوئیز آراگونز که اسپانیا را قهرمان یورو ۲۰۰۸ کرد، در رده سوم مربیان ملی تاثیرگذار سال قرار دارد! ـ علل دیگر وضعیت موجود را نیز می‌توان در جاهای دیگری چون وزن محتوای فارسی وب و ... جست.<br /><br />به هر حال و با این توضیحات به این نتیجه رسیده‌ام که به عضویت خودم در این گروه پایان بدهم. وقتی مطلبی می‌نویسم و به بالاترین می‌رود، اگر جذابیت لازم را داشته باشد طی روند منطقی خودش داغ هم می‌شود.<br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span><blockquote><span style="font-weight: bold;">از همه دوستانی که طی این مدت به لینک‌های من رای داده‌اند تشکر می‌کنم و عذر می‌خواهم که گفتگو و پرسیدن نظر تک به‌ تک‌تان میسر نبود.</span><br />این متن را پس از انتشار می‌بینید. طبیعی است که نظر همه‌تان برایم محترم و البته شنیدنی است.</blockquote><br /></span><br /></div><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-1466846363941581955?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-1723359938716849152009-01-02T16:12:00.003+01:002009-01-04T13:43:43.638+01:00<div style="text-align: right; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-size:130%;">دارالترجمه یاجوج و ماجوج<br />کوتاه و گويا و مستحب و فرا نو<br /><span style="font-size:85%;">http://che-0-che-0-che.blogspot.com/</span><br /></span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><br />جمعه گردی های<br /></span><span style="font-size:180%;">سکول</span><span style="font-size:180%;">اريسم (!) قمر</span> <span style="font-size:180%;">ی </span><span style="font-size:180%;">نو</span> <span style="font-size:180%;"> ری</span><span style="font-size:180%;"> مخترع قايق نو</span><br /><span style="font-size:180%;">با پاروی نو<br />در اوقيانوس فیلمفارسی آبگوشتی نو علا<br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(192, 192, 192);">...............<br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >"سال نو، سکولاريسم نو، جمعه گردی های اسماعيل نو.. علا/</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV4e-IQF_8I/AAAAAAAAD5E/f9aIaBYEAsA/s1600-h/new+seculaism++3+copy.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 276px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV4e-IQF_8I/AAAAAAAAD5E/f9aIaBYEAsA/s400/new+seculaism++3+copy.jpg" alt="براستی چرا «سکولاريسم» اينقدر اهميت دارد؟ و چرا من مصرانه می کوشم تا صفت «نو» را به آن اضافه کنم" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286697065295249346" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >اين مقاله يک سال پيش نوشته و منتشر شد.<br />با شروع سال نو بد نديدم آن را مجدداً منتشر کنم...</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >براستی چرا «سکولاريسم» اينقدر اهميت دارد؟ و چرا من مصرانه م</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ی کوشم تا صفت «نو» را به آن اضافه کنم؟...<br />اگر شما هم در همين قايق نشسته ايد اين اوقيانوس و اين پارو!<br /><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ا. ن. وری علا</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >مخترع سکولاريسم نو(!) ری مدل 2007 قمری علا<br /><span style="font-size:85%;">NewSecularism@gmail.com</span><br />گوی ان یوز نو<br /><span style="font-size:85%;">http://news.gooya.com/society/archives/081731.php</span><br />آدینه 02 ژانويه 2009 - 13 دی 1387<br />........................................................<br /><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >...تمرین<br /><span style="color: rgb(204, 204, 204);">..............</span><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV4e338e4sI/AAAAAAAAD48/fk4ZJpsxC1Q/s1600-h/new+%28%21%29+seculaism+1.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 138px; height: 89px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV4e338e4sI/AAAAAAAAD48/fk4ZJpsxC1Q/s200/new+%28%21%29+seculaism+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286696957838811842" border="0" /></a><div style="text-align: justify;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >"و چنين اس</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ت که خانواده ی بشری در قرن بيست و يکم … شکل تازه و بديعی بخود می گيرد. </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >و انسان امروز به ابتدای جهان باز می گردد، زن </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >همان «حوا» یی می شود که ... نافرمانی کرد و </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >شادمانه حتی از <span style="color: rgb(0, 0, 0);">بهشت </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:times new roman;font-size:130%;" >گذشت تا </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:times new roman;font-size:130%;" >… بی ترس و نگرانی از تبعيض زندگی کند"!</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV4jJEfIMYI/AAAAAAAAD50/8lzImdYTLao/s1600-h/new+%28%21%29+seculaism+2+copy.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 102px; height: 104px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SV4jJEfIMYI/AAAAAAAAD50/8lzImdYTLao/s200/new+%28%21%29+seculaism+2+copy.jpg" alt=" حاج خانوم چگوه می زادگی نو ریق مری علا که (در یلدا/ کریسمس 2007 میلادی) " id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286701651309638018" border="0" /></a><br /><br /></div> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >حاج خان</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">وم </span>چگوه می زادگی نو ریق مری علا</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >که (در یلدا/ کریسمس 2007 میلادی)<br />"افتخارات" نیو سکولاری<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">"مشرف" شدن اپورتونیستی/ انقلابی سی سال پیشش به حجر الاسود</span> را<br />"<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">بایگانی</span>" کرد<span style="font-size:85%;"><br />http://www.shokoohmirzadegi.com/aknon%20zamin%20zir%20paa%20ye%20zan%20ast.htm</span><br />8 مارس 2008<br />........................</span></div><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >..............</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >"شما</span> <span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >برای مظنه زدن حرف های من به منبع مراجعه نياز ندا</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ر</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ید</span>. <span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >بايد دقت کنيد تا ببينيد که من از کنار هم نهادن يک مشت بديهيات چه نتايج «کارآگاهانه» ای گرفته ام" !</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ا. ن. وری </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >علا گو ی انیوز</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:85%;" >http://news.gooya.com/society/archives/057174.php</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >گوی انیوز</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >آدینه 20 بهمن 1385 - 21 فوريه 2007</span><br /><br /></div><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-172335993871684915?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-59599213882027368012008-12-31T22:05:00.005+01:002008-12-31T22:22:13.122+01:00<p></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"></span></div><blockquote style="font-weight: bold;"><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;">قرار بود تاریکی زندان معنای آفتاب و نور را از من بگیرد ، اما در زندان من روئیدن بنفشه را در تاریکی و سکوت به نظاره نشستم.<br /><br />بگذارید قلبم در سینه کسی بتپد مهم نیست با چه زبانی صحبت کند یا رنگ پوستش چه باشد فقط کودک کارگری باشد تا زبری دستان پینه بسته پدرش ، شراره ی طغیانی دوباره در برابر نابرابریها را در قلبم زنده نگهدارد</span><br /></div></blockquote><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;"></span></span><div style="text-align: center;"><p align="center"> </p> <span style=";font-family:Tahoma;font-size:11;" lang="AR-SA"> </span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SVvhrWYnWcI/AAAAAAAAD4U/yxgML88aON0/s1600-h/Farzad-kamangar%28moaleme+shekanje+shode%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 145px; height: 205px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SVvhrWYnWcI/AAAAAAAAD4U/yxgML88aON0/s400/Farzad-kamangar%28moaleme+shekanje+shode%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5286066722508855746" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:85%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153);">نامه ای از</span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;"><br />فرزاد کمانگر </span></span><br /></div><br /></div><span style="font-size:130%;">ماههاست که در زندانم ، زندانی که قراربود اراده ام را ، عشقم را و انسان بودنم را درهم بشکند . زندانی که باید آرام و رامم میکرد چون "بره ای سر براه " ، ماههاست بندی زندانی هستم با دیوارهایی به بلندای تاریخ .<br /><br />دیوارهایی که قرار بود فاصله ای باشد بین من ومردمم که دوستشان دارم ، بین من و کودکان سرزمینم فاصله ای باشد تا ابدیت ، اما من هر روز از دریچه سلولم به دور دستها میرفتم و خود را در میان آنها ومثل آنها احساس می کردم و آنها نیز دردهای خود را در منِ زندانی میدیدند و زندان بین ما پیوندی عمیق تر از گذشته ایجاد نمود .<br /><br />قرار بود تاریکی زندان معنای آفتاب و نور را از من بگیرد ، اما در زندان من روئیدن بنفشه را در تاریکی و سکوت به نظاره نشستم.<br /><br />قرار بود زندان مفهوم زمان و ارزش آن را در ذهنم به فراموشی بسپرد ، اما من با لحظه ها در بیرون از زندان زندگی کرده ام وخود را دوباره به د نیا آورده ام برای انتخاب راهی نو.<br />و من نیز مانند زندانیانِ پیش از خود تحقیرها ، توهینها و آزارها را ذره ذره ، با همه وجود به جان خریدم تا شاید آخرین نفر باشم از نسل رنج کشیدگانی که تاریکی زندان را به شوق دیدار سحر در دلشان زنده نگه داشته بودند.<br /><br />اما روزی "محاربم " خواندند ، می پنداشتند به جنگ "خدا"یشان رفته ام و طناب عدالتشان را بافتند تا سحرگاهی به زندگیم خاتمه دهند و از آن روز ناخواسته در انتظار اجرای حکم میباشم. اما امروزکه قرار است زندگی را ازمن بگیرند با "عشق به همنوعانم" تصمیم گرفته ام اعضای بدنم را به بیمارانی که مرگ من میتواند به آنها زندگی ببخشد هدیه کنم و قلبم را با همه ی" عشق ومهری" که در آن است به کودکی هدیه نمایم . فرقی نمیکند که کجا باشد بر ساحل کارون یا دامنه سبلان یا در حاشیه ی کویر شرق و یا کودکی که طلوع خورشید را از زاگرس به نظاره می نشیند ، فقط قلب یاغی و بیقرارم در سینه کودکی بتپد که یاغی تر از من آرزوهای کودکیش را شب ها با ماه وستاره در میان بگذارد و آنها را چون شاهدی بگیرد تا در بزرگسالی به رویاهای کودکی اش خیانت نکند ، قلبم در سینه کسی بتپد که بیقرار کودکانی باشد که شب سر گرسنه بر بالین نهاده اند و یاد "حامد " دانش آموز شانزده ساله شهر من را در قلبم زنده نگهدارد که نوشت ؛ "کوچکترین آرزویم هم در این زندگی برآورده نمیشود " وخود را حلق آویزکرد.<br /><blockquote><br />بگذارید قلبم در سینه کسی بتپد مهم نیست با چه زبانی صحبت کند یا رنگ پوستش چه باشد فقط کودک کارگری باشد تا زبری دستان پینه بسته پدرش ، شراره ی طغیانی دوباره در برابر نابرابریها را در قلبم زنده نگهدارد.<br /><br />قلبم در سینه کودکی بتپد تا فردایی نه چندان دورمعلم روستایی کوچک شود وهر روز صبح بچه ها با لبخندی زیبا به پیشوازش بیایند واو را شریک همه ی شادی ها وبازیهای خود بنمایند شاید ان زمان کودکان طعم فقر وگرسنگی را ندانند ودر دنیای آنها واژه های "زندان ، شکنجه ، ستم ونابرابری" معنای نداشته باشد.<br /><br />بگذارید قلبم در گوشه ای از این جهان پهناورتان بتپد فقط مواظبش باشید قلب انسانیست که ناگفته های بسیاری از مردم وسرزمینش را به همراه دارد از مردمی که تاریخشان سراسر رنج واندوه ودرد بوده است.<br /><br />بگذارید قلبم در سینه ی کودکی بتپبد تا صبحگاهی از گلویی با زبان مادریم فریاد برارم :<br /><blockquote></blockquote></blockquote><blockquote>"<span style="font-weight: bold;">من ده مه وی ببمه باییه</span><br /><span style="font-weight: bold;">خوشه ویستی مروف به رم</span><br /><span style="font-weight: bold;">بو گشت سوچی ئه م دنیاییه</span> "<br /></blockquote>معنی شعر : می خواهم نسیمی شوم و"پیام عشق به انسانها" را به همه جای این زمین پهناور ببرم.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >فرزاد کمانگر</span><span style="font-size:130%;"><br />بند بیماران عفونی ، زندان رجایی شهر کرج</span><br />مورخ 8/10/87<br />تاریخ نگارش ؛ 2/10/87 بند امنیتی 209 اوین<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-5959921388202736801?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-33276085016065261112008-12-31T10:08:00.004+01:002008-12-31T10:28:17.938+01:00<p><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SVs6qsJXQII/AAAAAAAAD38/F1HgIyUJDwg/s1600-h/marze+por+gohar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 84px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SVs6qsJXQII/AAAAAAAAD38/F1HgIyUJDwg/s320/marze+por+gohar.jpg" alt="زیر چتر چل تیکٌه / مرزپرگهر افشا می کند: برگزیده پرونده ی قتل های حکومتی" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285883092728758402" border="0" /></a><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >مرزپرگهر افشا می کند</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><br /></span><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">برگزیده پرونده ی قتل های حکومتی<br /></span></span></div></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;">بخش یکم<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >قتل های حکومتی در جمهوری اسلامی</span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><br /><span style="font-weight: bold;">قتل های حکومتی در جمهوری اسلامی</span><br /><br />حزب مرز پرگهر با انتشار بخشی از اعترافات متهمین قتل های حکومتی(قتل های زنجیره ای) پاییز 1377 خورشیدی امیدوار است که ضمن گرامی داشت خاطره ی رهبران شجاع نهضت ملی ایران یعنی داریوش فروهر و پروانه اسکندری و سایر قربانیان قتل های معروف به "زنجیره ای"، توجه نسل جوان میهن را به ماهیت و عملکرد رژیم ضد مردمی و ضد ایرانی حاکم بر کشورمان جلب نماید. حزب مرزپرگهر همچنین از نسل پر شور کنونی دعوت می کند که با دور شدن از تفکرات نسل گذشته ای که جنایات رژیم را دست آویزی برای از میان رفتن رقبای عقیدتی و سیاسی خود فرض می کرده است، سنت دفاع جانانه از تمامی منتقدین و مخالفان نظام و تمامی قربانیان بی دفاع آن را دوباره زنده نماید و بر واقعیت کنونی تفرقه، گروه گرایی و تعصب فرقه ای نقطه ی پایانی گذارد.<br /><br />از آغاز استقرار نظام جمهوری اسلامی در میهن ما، ترور مخالفین، مغایرین،منتقدین و حتی رقبای "خودی"، بخش جدا نشدنی طبیعت و برنامه ی حکومتی نظام بوده است. قتل های معروف به "زنجیره ای" در پاییز 1377 خورشیدی تنها جزیی از جنایات تروریستی برنامه ریزی شدۀ نظام در یکی از دوره های حکومت ظالمانه ی آن بوده است. اینها علاوه بر قتل عام ها و کشتارهای بزرگ مانند کشتار عظیم تابستان سیاه 1367،کشتار امرا و افسران میهن پرست ارتش، عملیات سرکوب هم میهنان کرد، بلوچ و غیره و اعدام های علنی و بی شمار سالهای 57، 60 و 61 در سراسر کشور، عامل ایجاد ثبات ادواری رژیم وشیوه ی ایجاد وحشت در میان ایرانیان بوده است.رژیم لزوماً این جنایات را گاه به گاه حتی بدون دلیل تکرارکند. ترورهای رقبای داخلی حکومت، وابستگان رژیم پیشین، پیروان ادیان بهایی، یهودی، زرتشتی و مسیحی و مذاهب اسلامی اهل سنت، دراویش،شافعی و سایرین، قتل فعالان سازمانهای سیاسی اعم از مجاهدین خلق، کمونیست های مخالف رژیم، میهن پرستان و ملیّون، ترور سران و رهبران نهضت های قومی و عشایری و حتی گسترش وسیع عملیات تروریستی به منطقه و نقاط دیگر جهان، همه و همه ضمن روشن کردن ماهیت انحصارگرا، تحمل ناپذیر و بی رحم نظام موجود، گویای انگیزه ها و برنامه ریزی دراز مدت این نظام در سطح داخلی و خارجی است. به کارگیری عملیات ترور به عنوان جزیی از سیستم "قتل درمانی" همراه با مهارت جامعه شناسانه ی عاملین ضد ایرانی و ضد ملی رژیم، همواره آن چنان صورت پذیرفته است که گویا رژیم تنها با عده ای خاص،که نظر گاهی مشخص با عملکرد ویژه ای دارند مسئله دارد و او را با بقیه کاری نیست. این سیستم فریبکارانه در هر مرحله ی تهاجم رژیم همراه با تحمیق مردم و مخالفین بوده تا هر کس و هر گروه تا زمانی که نوبت خودش فرا نرسیده است، نه تنها احساس خطر نکند بلکه احیاناً – و با بسی تأسف – از میان رفتن سایرین را یا "بر حق" جلوه دهد (مانند برخورد چندین سالۀ اصلاح طلبان به اعدام و سرکوب مخالفین نظام) یا به مثابه از میان رفتن رقبای سیاسی خود تلقی نماید (همانند تلقی بیمار گونۀ بسیاری از نیروهای سیاسی در اوایل انقلاب از ماجرای ضربه خوردن گروه های دیگراز رژیم).<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ترور و سرکوب</span><br /><br />نسل جوان ما باید بداند که در سی سال گذشته، هیچ زمانی نبوده است که رژیم در آن مدت مشغول به ترور و سرکوب بخشی از هم میهنان ما نبوده باشد و با فریبکاری و القای امنیت کاذب به بخشهای دیگر ضربه زدن به آنان را در زمانی دیگر تدارک ندیده باشد. نیروهای سیاسی ما نیز باید بدانند که شکنجه گران و قاتلین امروزی دیگران، همان کسانی بوده و هستند که فردا شکنجه گران و قاتلین خود ما خواهند بود. این احکام را می توان با مطالعه ی پرونده ی متهمین قتل ها به روشنی دریافت اما آیا درک عمیق آن نیز برای ما عملی خواهد بود؟<br />مطالعۀ درد آور پرونده های اعترافات متهمان قتل های حکومتی سال 77 علاوه بر نشان دادن میزان شقاوت، عادی بودن شقاوت در میان عوامل نظام و حدّ افراط و انحراف باورهای مذهبی در میان آنان روشنگر ماهیت توطئه گر پیگیر و هدفمند نظام است. این مدارک روشن می کنند که به کار گیری تیغ و گلوله و طناب دار نظام، نه در عکس العمل به مسلّح بودن مخالفین، نه در عکس العمل به برانداز بودن اندیشه آنان و نه حتی در برابر میزان موثر بودن بالفعل تلاشهای کوشندگان سیاسی و اجتماعی، بلکه تنها برنامه و عملی است که به نحوی مستمر و با دیدگاهی دراز مدت و به منظورایجاد وحشت در برابر مخالفین و منتقدین قرار می گیرد. اعترافات متعدد متهمین به الزام تعدادی قتل در پیش بینی برنامه های سالانۀ وزارت اطلاعات، تاکیدی بر این بینش بیرحمانه وخونسردانه در حساس ترین ارگان های نظام است. هر گاه مصلحت زمان و توان سیاسی و عملیاتی آن موجود باشد، هرگاه حربه های سانسور و زندان کم اثر گردد، رهبران و عوامل نظام سینه ها را می درند و گردن های سرافراز را می شکنند.<br />نگاهی به لیست هزاران فرزند مفقود یا ترور شده این مرزپرگهر، به مرگ ها و قتل های مشکوک سی سال اخیر، روشنگر روحیۀ تهاجمی و عزم تزلزل ناپذیر این نظام بر نابودی مخالفین و مغایرین است. در این مسیر خونبار، کسی در امن و امان نیست و حتی در میانۀ صلح و مذاکره، همانند بسیاری که به رژیم اعتماد نشان داده و سپر از دست فکنده بودند، قابل به رگبار بستن است و همچنان واجب القتل و مهدورالدم خواهد بود.<br />آنچه در این میانه مایۀ امید و قابل درس آموزی است، ضعف آشکار رژیم در برابر آگاهی عمومی، به خطر افتادن آبروی ساختگی و شکنندۀ نظام درمیان مردم و هوشیاری مبارزین و کوشندگان است. پروندۀ قتل ها به روشنی اشاره به مواردی دارند که هرکدام از عوامل نامبرده، یا موجب توقف توطئه ها یا سبب تأخیر و تغییر برنامه های قتل و سرکوب شده اند ... و این نیز از نکات حیاتی بر گرفته شده از تجربۀ قتل های پاییز 1377 خورشیدی است.<br /><br />نزدیکان و خانواده های قربانیان نظام، در این میان بزرگترین مسئولیت را در راستای افشای جنایات و پخش و نشر وقایع یا مدارکی مربوط به قتل ها را بردوش می کشند. عزیزان داغدار باید بدانند که افشای هر مورد از جنایات در عرصۀ داخلی و جهانی، قادر به پیشگیری از جنایتی مشابه خواهد بود. هم میهنان خشمگین باید بدانند که در شرایط کنونی بزرگترین انتقام همانا افشای جنایات نظام و اهدای شانس بیشتری برای زندگی وموفقیت به سایر مبارزان و کوشندگان است، و بالاخره مبارزان و کوشندگان سیاسی و اجتماعی باید بدانند که صرف نظر از موارد خاص یا دوران های کوتاه، هیچ دلیل و مصلحتی نباید مانع از نشر و انتشار عمومی اسناد جنایات رژیم گردد.<br />حزب مرزپرگهر از کلیه ی هم میهنانی که اسناد یا تجربیات قابل توجهی از جنایات رژیم یا مظلومیت این ملت در بند در اختیار دارند تقاضا می کند که یا رأساً یا از طریق مورد اعتماد خود، از جمله از کانال مرزپرگهر به انتشار آن در اسرع وقت اقدام نمایند.<br /></span><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-weight: bold;">مرگ بر جمهوری اسلامی</span><br /><span style="font-weight: bold;">پاینده ایران</span><br /><span style="font-weight: bold;">حزب مرز پرگهر</span><br /><span style="font-weight: bold;">کمیسیون تحقیقات و اسناد</span><br /><span style="font-weight: bold;">زمستان 1387 خورشیدی</span></span></blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >.......................................................<br /><br /><span style="font-weight: bold;">نقل قول های مطلعین پرونده های قتل های حکومتی</span><br /><span style="font-weight: bold;">عبد الکریم لاهیجی در باره ی قتل های حکومتی:</span><br /><span style="font-weight: bold;">عبد الکریم لاهیجی</span><br /><br />1-اين جنايات هول انگيز و رعب آور نمودهاي ديگري از طرح "قتل درماني" بودند که در اجراي آن طّي يک دهه، دهها تن ازدگرانديشان، نويسندگان، محققاّن و فعالان سياسي مخالف، در داخل ايران [دکتر کاظم سامي، احمد ميرعلايي، سعيدي سيرجاني، احمد تفضّلي، غفار حسيني، ابراهيم زال زاده ...] يا در خارج از ايران [عبدالرحمن قاسملو، شاپور بختيار، عبدالرحمن برومند، صادق شرفکندي ...] از پاي درآمدند..<br />....<br />ساختار وزارت اطلاعات هم از بدو تاسيس به گونه اي نهاده شد که همواره يک حاکم شرع، به عنوان وزير، بر آن حکم راند. فلاحيان سعيد امامي را به عنوان معاون امنيتي وزارت اطلاعات برگزيد و از شواهد و قرائن چنين برمي آيد که طرح "قتل درماني" ساخته و پرداخته او بود. ولي با توجه به ماهيت ايدئولوژيک ـ مذهبي جمهوري اسلامي ايران و ساختار و سلسله مراتب وزارت اطلاعات، هيچ يک از آن جنايات نه تنها بدون وجود حکم و مجوّز شرعي، صادره از سوي وزير اطلاعات [حاکم شرع]، يا ديگر حکاّم شرع مجاز، بلکه بدون اذن سکانداران سياست امنيّت داخلي و خارجي کشور قابل تحقّق نبوده اند<br />کالبد شکافي قتل هاي سياسي- عبدالکريم لاهيجي - سی آبان1384<br />2- چهره هايي نظير مصطفي کاظمي [موسوي]، مهرداد عليخاني، خسرو براتي .... براي همه کساني که در آن سال ها با وزارت اطلاعات سر و کار داشتند و در صدر آنان نويسندگان، روزنامه نگاران، فعالاّن سياسي، شناخته شده بودند. ماجراهايي از نوع طرح به درّه افکندن اتوبوس حامل 21 تن از نويسندگان توسط تيمي به سرپرستي خسرو براتي [مرداد 1375] يکي از نمونه هاي برنامه "قتل درماني" بود.پس از این ماجرا و پیش از آن که(مسافران) را به تهران بازگردانند در پاسگاه ژاندارمري نزديک به محلّ حادثه، به آنان گفته بودند که "درماجراي سعيدي سيرجاني برايتان پيغام فرستاديم، نشنيديد.<br />کالبد شکافي قتل هاي سياسي- عبدالکريم لاهيجي - سی آبان1384<br />3-از روز اول به دوست و همکارم خانم عبادی و همین طور عزیزانم آرش و پرستو فروهر گفتم که برای خودشان توهم ایجاد نکنند ، جمهوری اسلامی حکومتی نیست که عاملان این قتل ها را به مجازات واقعی برساند و دیدیم که متاسفانه حق با من بود . به تعدادی مامور چند سالی حبس دادند و هرگز صادر کنندگان احکام قتل حتی شناسائی نشدند ، چه رسد به اینکه مورد تعقیب قرار بگیرند و ما از این رو همچنان در پی اجرای عدالت هستیم تا روزی که شرایط عدالتخواهی در ایران فراهم شود و تا آن روز نباید اجازه داد یاد این جنایات از خاطره مردم پاک بشود<br />مراسم گرامیداشت قربانیان قتل های زنجیره ای در پاریس از محمدرضا شاهيد03.12.2008-- صدای آمریکا- عبدالکريم لاهيجي - سی آبان1384<br /><br /><span style="font-weight: bold;">شیرین عبادی درباره ی پرونده ها و جنایات رژیم</span><br /><span style="font-weight: bold;">عبادی</span><br /><br />1- شیرین عبادی به چگونگی پرونده خوانی وکلای مدافع خانواده های قربانیان اشاره کرد و گفت که تنها یک سوم پرونده در اختیار وکلا گذاشته شد و باقی به گفتۀ مسئولان، " در رفت و آمد میان ادارات مختلف گم شد". با اینحال همین مشتی پرونده از خروار نشان داد که عاملان این قتل ها به دستگیری و بازجویی خود اعتراض داشته اند چرا که این قتل ها را بدستور مافوق مرتکب شده بودند و برای آن اضافه کاری دریافت کرده بودند.<br />برندۀ جایزۀ صلح نوبل، بر لزوم تداوم دادخواهی در هر جای جهان که ممکن باشد، تکیه کرد و گفت:" در این راه، همه، بازماندگان قربانیان، وکلای مدافع آنها و عموم مردم باید بهای ضروری را بپردازند"<br />روز شنبه، بیست و نهم نوامبر، سالن فیاپ، 2008(fiap) در محلۀ سیزدهم پاریس<br /><br />2- حرفهای من مستند است به محتویات پرونده و این محتویات توسط خودم و همکارانم خوانده شد. طبق این پرونده و بازجوئی های انجام شده از متهمان، باید بگویم قتلها کاملا سیستماتیک بود و به هیچ عنوان ادعای قتل توسط عده ای خودسر قابل قبول نبود، کسانی که قتل کرده بودند، آدمهای دیوانه نبودند که صبح تصمیم بگیرند امروز چه کسی را بکشیم؟ آنها جزو افراد عملیات ویژه و برای این کار آموزش دیده بودند. ولی همین متهمان در زمان بازجوئی شان اظهار تعجب می کردند که چرا ما را محاکمه می کنید؟ و سپس خطاب به دادگاه می گفتند توسط ما چهارصد عملیات ویژه انجام شده، اصلا آنها نمی دانستند چرا دارند محاکمه می شوند، چون برای این کار استخدام رسمی شده بودند.قاتل فروهر در بازجویی گفته است که:"بروید فیش حقوقی من را نگاه کنید...آن شب به من اضافه کاری داده اید..."<br />برگرفته از ویدیو سخنان شیرین عبادی درمراسم دهمین سالگرد قتلهای"زنجیره ای"حکومتی در پاریس1387.09.10<br /><br /><span style="font-weight: bold;">پرستو فروهر</span><br /><br />1- پرستو فروهر: آقای خاتمی پشت ما را خالی کردند.آقای خاتمی در زمانی که نیاز بود تا برای کشف حقیقت پایداری نشان دهند، پشت ما را خالی کردند و به معامله های پشت پرده با طرف مقابل پرداختند.آقای خاتمی در روز هفتم پدر و مادر من برایم تسلیت فرستادند و به هر صورت همدردی نشان دادند و در صحبت هایشان می گفتند که این ها جنایاتی ست که اتفاق افتاده و باید پیگیری شوند. این ها مسائلی مثبت اند اما در بازبینی صحیح این پرونده اصلاح طلبان از این موضوع تنها به عنوان سلاحی در مقابل حزب رقیب استفاده کردند. ولی در زمانی که نیاز بود تا برای کشف حقیقت پایداری نشان دهند ، پشت ما را خالی کردند. یعنی اصراری که باید برای صالحه بودن دادگاه و افشای مخدوش بودن پرونده می کردند ، هیچ گاه عملی نشد. در کلام حمایت کردند اما آنجایی که به حمایت عملی نیاز بود، به معامله های پشت پرده با طرف مقابل پرداختند.<br />شنبه ۲ آذر ۱۳۸۷ - ۲۲ نوامبر ۲۰۰۸-خبرنامه امیرکبیر<br /><br />2- امیدی که ما بازماندگان قربانیان داریم این است که این جنایات به عنوان پرونده باز، در اذهان عمومی بماند تا زمانی که ما ابزارهای لازم را برای پیشبرد اهدافمان که دفاع از حقوق دگراندیشان است بیابیم<br />مراسم گرامیداشت قربانیان قتل های زنجیره ای در پاریس از محمدرضا شاهيد03.12.2008-- صدای آمریکا- پرستو فروهر - سی آبان1384<br /><br /><span style="font-weight: bold;">سیما پوینده درباره ی لزوم افشاگری جنایات</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">سیما پوینده</span><br /><br />در اینجا باید تاکید کنم که اگر هم ما نتوانیم جموری اسلامی را در یک دادگاه بین المللی محکوم کنیم ،مسلما تلاش خواهیم داشت تا حقایق تلخ این قتل ها را برای جهانیان روشن سازیم وبه نظر من افشاگری این جنایات حائز اهمیت و در درجه اول قراردارد.<br />مراسم گرامیداشت قربانیان قتل های زنجیره ای در پاریس از محمدرضا شاهيد03.12.2008-- صدای آمریکا- سیما پوینده - سی آبان1384<br /><br /><span style="font-weight: bold;">سهراب مختاری درباره ی لزوم رسیدگی مجامع حقوق بشری بین المللی</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">سهراب مختاری</span><br /><br />شما دیدید که سرانجام هم تلاش کردند این پرونده را به یک پرونده معمولی جنائی تقلیل بدهند و بگویند که عناصر خودسری در وزارت اطلاعات این قتل ها را انجام داده اند. در صورتیکه چنین نبوده و ما چون قوه قضائیه را فاقد صلاحیت دیدیم از مجامع حقوق بشری در جهان خواسته ایم به این پرونده رسید گی کنند<br />مراسم گرامیداشت قربانیان قتل های زنجیره ای در پاریس از محمدرضا شاهيد03.12.2008-- صدای آمریکا- سهراب مختاری - سی آبان1384<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ریشه ی عقیدتی قتل های حکومتی:</span><br /><span style="font-weight: bold;">توضیح:پرانتز های رنگی از مرزپرگهر می باشد</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">سید روح الله موسوی خمینی بنیان گذار جمهوری اسلامی:</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">موسوی خمینی</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">و امّا اشتباهی که ما کردیم</span><br /><br />و اما اشتباهی که ما کردیم این بود که به طور انقلابی عمل نکردیم و مهلت دادیم به این قشرهای فاسد، و دولت انقلابی و ارتش انقلابی و پاسداران انقلابی، هیچ یک از اینها عمل انقلابی نکردند و انقلابی نبودند. اگر ما از اول که رژیم فاسد را شکستیم و این سد بسیار فاسد را خراب کردیم، به طور انقلابی عمل کرده بودیم، قلم تمام مطبوعات را شکسته بودیم و تمام مجلات فاسد را تعطیل کرده بودیم و روسای آنها را به محاکمه کشیده بودیم و حزب های فاسد را ممنوع اعلام کرده بودیم و روءسای آنها را به سزای خودشان رسانده بودیم و چوبه های دار را در میدان های بزرگ برپا کرده بودیم و مفسدین و فاسدین را درو کرده بودیم، این زحمت ها پیش نمی آمد.... ما نمی ترسیم از اینکه در روزنامه های سابق، در روزنامه های خارج ازایران برای ما چیزی بنویسند،ما نمی خواهیم وجاهت در ایران،در اسلام، در خارج از کشور پیدا بکنیم، ما می خواهیم به امر خدا عمل کنیم و خواهیم کرد.<br /><span style="font-weight: bold;">صحیفه ی نور جلد 8 صفحه ی 251 سال 1358</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">حساسیت های امنیتی ضد دمکراتیک موثر در انتخاب هدف های ترور:</span><br /><span style="font-weight: bold;">مصطفی کاظمی (موسوی)</span><br /><br />از اعترافات مصطفی کاظمی (موسوی) قائم مقام امنیت در وزارت اطلاعات و مدیر کل طرح و بررسی در تاریخ 5/1/79 در صفحات 1010 تا 1056 پروندۀ قتل های حکومتی. از قول حجت الاسلام دری نجف آبادی وزیر اطلاعات وقت جمهوری اسلامی در صبح جمعه 22/8/77:<br />"... این فروهر و زنش کی می گوید دو نفر بیشتر نیستند، اینها هر روز جلسه می گذارند و هر روز دانشجویان را پهلوی ایشان می برند برایشان حرف می زنند، آنها را تحریک می کنند، هر روز مصاحبه با رادیو اسرائیل با رادیو آمریکا و رادیو بی بی سی می کنند، هر روز اطلاعیه می دهند، بیانیه می دهند، هر چه می خواهند می گویند، چرا یک کاری سر اینها نمی آورید؟ یک کاری بکنید.... چرا فروهر را نمی زنید؟ بزنید او را ..."<br /><br /><span style="font-weight: bold;">درّی</span><br /><br />"... پیرامون فعالیتهیا کانون نویسندگان آقای درّی گفتند مگر اینها چند نفر هستند؟ آقا صادق (مهرداد عالیخانی – مسئول اداره چپ نو) گفتند همه شان حدود پنجاه نفر ولی افراد اصلی ایشان پانزده نفر هستند که مرتب جلسه می گذارند. آقای درّی گفتند همۀ آنها را جمع کنید یک جا و آنها را بزنید با یک رگبار، یک بمب زیرشان بگذارید، تو سرشان بزنید، یک نارنجک داخلشان بیندازید ولی مطمئن شوید همۀ آنها کشته شده اند ...."<br />اشارات متهمین به عادی بودن ودائمی بودن قتل های حکومتی مخالفین:<br />در مورخ 7/3/79 مصطفی نورزی معروف به محسنی در صفحه ی 1231 پرونده ی قتل های حکومتی می گوید:<br />"ابتدا باید عرض کنم کار حذف فیزیکی و دیگر کارهای از این قبیل,کار دستگیری و انتقال متهم ,آموزش دفاعی وجسمانی و مراقبت ثابت و غیره از سال 70 درپرینت کاری که از طرف وزارت(اطلاعات) برای ما مشخص شده بود و این کارها جزء وظایف ما قسمت ما بود.......و کلأ این نوع کارها در وزارت(اطلاعات) زیاد انجام می شد چه در خارج و چه در داخل و تنها این مورد بود که باین صورت در آمد........بعد از گرفتن برادر صفایی از پشت گردن سوژه(پروانه اسکندری) و برادر هاشم داروی بیهوشی را گرفتند جلوی دماغ و دهان وی و من هم چند ضربه با گفتن ذکر زدم......."<br /><br />علی احمدی معروف به ناظری در تاریخ 15/9/79 صفحه 1299پرونده ی قتل های حکومتی میگوید:<br />"....سالها اینگونه اقدامات انجام شده و سیستم های امنیتی و اطلاعاتی اینگونه شگردها را دارند......حقیر با هماهنگی و دستور آقای موسوی کار را انجام داده ام و این عرف وشکل قانونی داشته است و در وزارت(اطلاعات) عرف بوده است و هیچ مانعی در عمل ایجاد نمی کرد......"<br /><br />اصغر اسکندری معروف به سیاحی در تاریخ15/4/79 صفحه 1305پرونده قتل های حکومتی اعلام نموده است:<br />".....نکته دیگر آنکه این نمونه اقدامات روال کار تشکیلات وزارت(اطلاعات) بوده و در نتیجه اقدامات مذکور, بار اول اینجانب نیز نبوده است ما از چندین سال قبل از حذف های موسوم به قتلهای زنجیره ای با آن مأنوس بوده ایم تا حدی که در پیش بینی برنامهای سالانه شاخصترین فعالیت ها, حذف و ربایش در نظر گرفته میشد و این امر هنوز به صورت مکتوب دراسناد تشکیلات باقی است..."<br />رسول کاتوزیان معروف به رسولی در صفحه ی 1243پرونده قتل های حکومتی در تاریخ 06/02/1379 اظهار می دارد:<br />"...با توجه به سابقه این گونه کارها در وزارت میبینیم که هیچگاه در طول عمر وزارت(اطلاعات) که هر سال در پیش بینی سالانه برنامه کاری موضوعات که به تأیید وزیر وقت می رسید هر کدام یک یا چند حذف فیزیکی را در برنامه پیش بینی نموده و به کابینه وزیر می رسیده و در طول سال حذف ها انجام میگرفته که اکثرأ مورد تشویق و تمجید قرار می گرفتند."<br /><br />مرتضی خازنی(معروف به حقانی) در تاریخ 20/4/79 در صفحه ی 1263پرونده قتل های حکومتی می گوید:<br />"......امور حذفی نیزحسب سابقه تاریخی در (اداره ی) امنیت با آقای موسوی(مصطفی کاظمی) بود که اتفاقأ برای دو مورد مختاری و پوینده – موسوی طی مذاکرات دو یا سه دقیقه ای مطرح نمود که کار شروع شده و هیچ مشکلی نیست...------صفحه 1264 پرونده ی قتل های حکومتی"....طبق روال و دستوری که از قبل وجود داشته و مأموریتی که آقای ناظری(علی احمدی) داشته و در راستای کار اداری حذف نامبردگان صورت گرفته."<br /><br />سابقه کاری در قتل ها، مفهوم کارشناس عملیات ، نام مستعاردر پرونده های قضایی،فرار از کشور<br />علی صفایی در بازجویی مورخ 4/3/1379 در صفحه ی 1282پرونده ی قتل های حکومتی می گوید.<br />"....لازم به توضیح این که اینجانب در ابتدا حدودأ چند ماه در حفاظت فیزیکی بودم و بعد به به پشتیبانی معاونت امنیت رفتم که حدودأ سال65 یا66 بود که ازآنجا به عملیات وزارت(اطلاعات)آمدم که بعنوان نفر تیم مشغول به کار شدم که کار عملیات دستگیری وربایش و حذف فیزیکی تیمهای منافقین و خانه تیمهای منافق و ضد انقلاب و مخالف نظام کارشناس عملیات شدم"...ادامه میدهد:<br /><br />".... تاریخ13/10/77 آقای نیازی(حجت الاسلام محمد نیازی رییس سازمان قضایی نیروهای مسلح مسوول پرونده قتل های حکومتی) با اسم مستعار محمد حسینی فرزند جواد قرار تامین برای اینجانب با اخذ کفیل بوجه الکفاله یکصد میلیون ریال صادر وآقای سید سعید موسوی بعنوان کفیل اینجانب کفالت دادند."<br />(طبق دستور آقای نیازی – کلیه متهمین در آغاز کار با نام های مستعار جدید خود را معرفی کرده و نام های موجود در پرونده های بازجویی حوالی 13/10/1377 همگی ساختگی هستند و همینطور اسامی والدین-تاریخ تولد و سایر مشخصات)<br />------------------------------------------------------<br />از اعترافات مهرداد عالیخانی معروف به (صادق مهدوی) رئیس ادارۀ چپ نو در وزارت اطلاعات در تاریخ در 79/1/10 از صفحه ی 1107 به بعد پروندۀ قتل های حکومتی:<br />".... با هماهنگی قبلی قرار شد از یکی از محیط های اداری بهشت زهرا که در اختیار حراست قرار دارد (چون ناظری مسئولیت حراست بهشت زهرا بود ) استفاده شود. روشن، ناظری و سایر دست اندر کاران طرح الغدیر (اعدام منافقین) قبل از شروع عملیات پائیز 77، از این محل مستمراً استفاده می کردند. قرار شد از این محل برای به قتل رساندن مختاری استفاده شود...."<br /><br />از نامۀ حجت الاسلام محمّد نیازی (ریاست دادگاههای نظامی در سال1377) به ریاست سازمان قضائی نیروهای مسلح حجت الاسلام علي يونسي، در تاریخ 77/11/5<br />"دادسرا تحقیقات جامع و وسیعی را پیرامون کشف قضیه و شناسائی عوامل قتل ها آغاز نمود و ... تحقیقات نشان می دهد که علاوه بر پرسنل واجا (وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی) عواملی دارای مشاغل آزاد (نیز) دخالت دارند (که) شناسائی، تحت تعقیب و بعضاً از کشور خارج شده اند."<br /><br /><span style="font-weight: bold;">اشاره به قتل حکومتی مجید شریف</span><br /><span style="font-weight: bold;">مجید شریف</span><br /><br />در تاریخ 12/1/79 صفحه ی 1235پرونده قتل های حکومتی –موسوی(مصطفی کاظمی) در بازجویی میگوید:<br />".....او با عزیز پور صحبت نموده بود و قرار گذاشتیم پشت استادیم شهید کشوری به عزیز پور وصل شود وقتی که مجید شریف حذف شد به آقای رسولی(رسول کاتوزیان) رفتم که بگویم گفت خودم میدانم و عزیز پور(محمد سرمدی) به ایشان گزارش داده بود...."<br /><br /><span style="font-weight: bold;">اشاره به مطرح شدن برنامه ترور خسرو سیف و آغاز قتل های کانون نویسندگان</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">خسرو سیف</span><br /><br />تاریخ:19/04/1379<br />آقای مصطفی کاظمی (موسوی) به بازپرسی احضار و خطاب به ایشان:<br />س: راجع به چگونگی حذف مقتولین.......توضیح دهید.<br />ج:در اواخر تابستان1377 اینجانب در کنار زمین فوتبال نشسته بودم که آقای دری(حجت الاسلام قربانعلی دری نجف آبادی-وزیر وقت اطلاعات) قدم زنان آمدند و دستم را گرفتند و در مورد انجام عملیات ... عناصر فرهنگی صحبت نمودند و اظهار داشتند با صادق مهدوی(مهرداد عالیخانی) هم صحبت کنم حدود20 مهر ماه با صادق صحبت کردم و سپس تقاضای وقت کردم در روز 19/08/1377 ایشان گفتند صادق هم باید باشد و خبرتان می کنم.(ساعت)8:21 عصر تماس گرفتند و ساعت9:30 تاریخ 22/8 را قرار گذاشتند و از شرایط و وضعیت گروها و افراد اظهار نارضایتی نمودند و در جلسه فوق در خصوص حذف افراد تصمیم گیری شد که ایشان علاوه بر نفراتی که با اسم مشخص شدند و در خصوص افراد لائیک گفتند حذف نمائید.در تاریخ09/09/1377 بر اساس اینکه من به صادق گفتم خسرو سیف به جای فروهرآمده نظر داد که او هم حذف شود که گفتم با آقای درّی صحبت نماییم وهمان روز به ساختمان امام رفتند و ساعت6 بعداز ظهر درّی مجوز و حکم جهت خسرو سیف ندادند ولی در رابطه با حذف عناصر از کانون(نویسندگان) تاکید نمودند و درآن جلسه ابتدا اینجانب گزارش حذف فروهر و همسرش را به ایشان دادم و بر اساس نظر و تاکید درّی به صادق گفتم درّی روی کانونی ها تاکید داشتند که صادق نیز دو نفر از انها را از بین15نفر تائید شده از سوی دری در جریان حذف قرار دادند و(از منبع دیگر[صفحه 21 اعترافات موسوی]در تاریخ 27/09/1377) آقای درّی از طریق کشیک وزارت(اطلاعات) شهشهان و پاکدامن مرا خواستند و ضمن تماس با صادق نزد دری رفتیم.... بعد از ماه رمضان (تاریخ...؟) با نظر دری عملیات قطع گردید.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">بستن پرونده ها ،سناریوی خروج از بحران</span><br /><br />از اعترافات مهرداد عالیخانی (صادق مهدوی) در تاریخ 10/1/79 در ارتباط با اظهارات حجت الاسلام درّی نجف آبادی، وزیر وقت اطلاعات در تاریخ 30/9/1377 در مورد جمع و جور نمودن تبعات عمومی و جناحی قتل های حکومتی و پیدا کردن سناریوی خروج از بحران و قربانی کردن عده ای دیگر:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">علی خامنه ای</span><br /><br />"وزیر گفت آقا (سید علی خامنه ای، رهبر منتخب خبرگان) با آقای خاتمی (رییس جمهور وقت) صحبت کرده اند. زودتر یکی دو نفر را معرفی کنید تا بر اساس آن صحبتی که بین آقا و آقای خاتمی بوده مسئله جمع و جور شود. آقا از آقای خاتمی خواسته سروته موضوع را هم بیاورند ...."<br /><br /><span style="font-weight: bold;">پایان بخش یکم</span><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma,Verdana,Arial;font-size:130%;" ><a href="http://www.marzeporgohar.org/files/mpg%20inteligence.pdf">فایل pdf را نیز مطالعه کنید</a></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />..............................<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >مرزپرگهر</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.marzeporgohar.org/fa/category/page-location/fa-welcome-to-marze-por-gohar">http://www.marzeporgohar.org/fa/category/page-location/fa-welcome-to-marze-por-gohar</a></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-3327608501606526111?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-5762304531853519402008-12-27T17:24:00.006+01:002009-01-06T01:05:50.199+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >بــاغ می سـوخت درآن بـرهـه یِ بـی بارانی</span><br /><span style="font-size:180%;"><br /><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 153);">جمشید پیمان</span><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><br />شبِ دل خسته پـر از گریه ی چشمان تو بود<br />سـیـنـه ، انــدوه گـسـار د ل ویــــران تـو بـود<br /><br />دلِ بــی تـابِ پـــر از خــاطـــره ی پــایــیــزی<br />تـا سـحـر قـصّـه ی او غـصـه ی پنهان تـو بود<br /><br />باد شوریده که می خواند به هر کوچه سرود<br />سخـنش سر بـه سر از مویِ پـریـشان تو بود<br /><br />آشـنایـان ، هـمه ، بـیـگانه یِ غـمخانه یِ تـو<br />دلِ دیــوانــه یِ مـا بــود کـه مـهـمـانِ تــو بود<br /><br />بــاغ می سـوخت درآن بـرهـه یِ بـی بارانی<br />لـبِ تـفـتـیـده یِ گل تـشنـه یِ بـارانِ تــو بود<br /><br />سینه یِ همهمه ، در لحظه یِ غمبار سـکوت<br />یــادگـاری زدلِ بــی ســر و ســامــانِ تـو بـود<br /><br />تــو در ایــن آیــنــه یِ پــیــر نــبــودی تــنــهـا<br />جـانِ دلـسـوخـتـه ام هـمـسـفـر جـانِ تـو بود</span><br /></div><p><br /></p><p><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-576230453185351940?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-428098585905206422008-12-26T15:53:00.004+01:002008-12-26T16:06:58.395+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">خط و نشان کشیدن فرمانده سپاه برای دانشجویان</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">جعفر پویه</span><br /></span></div><span style="font-family: times new roman;font-size:130%;" ><br /><br />محمد علی جعفری، فرمانده کل سپاه پاسداران روز گذشته (پنج‌شنبه) در نشست پایانی "هم اندیشی مسوولان بسیج دانشجویی" که در محل سفارت سابق آمریکا برگزار شد، خطوط جدید دستورات رژیم برای بسیج دانشجویی را بیان کرد. او در این سخنرانی گفت: "حال و هواي دانشجويی حال و هوای خاصی است كه اگر در جهت صحيح خود هدايت شود، بزرگترين فوايد را براي نظام، مردم و كشور دارد."<br />او در ادامه گفت: "نكته حائز اهميت اين است كه بسيج دانشجويی در هر مقطع زماني بايستی تكليف و وظيفه‌اش را در قبال انقلاب اسلامی و نظام درك و به آن عمل كند."<br />او به صراحت بسیج دانشجویی را کارگزار رژیم در دانشگاه ها اعلام کرد و با توجه به جوی که در دانشگاه ها وجود دارد، غیر مستقیم گله های بسیجی را برای حمایت از رژیم به انجام وظیفه و تکلیف که همان حمله و اوباشگری در دانشگاه هاست فراخواند.<br />او همچنین گفت: "می‌خواهيم زمينه‌ای ايجاد كنيم كه اگر نياز شد، بسيج دانشجويی به اقداماتي مشابه 13 آبان دست بزند."<br /><br />منظور پاسدار جعفری از "اقداماتی مشابه 13 آبان" همان گروگانگیری دیپلماتهای آمریکایی است که بیشترین زیان را تاکنون به منافع ملی مردم ایران وارد کرده است. به ظاهر سیاست گروگانگیری و باج‌خواهی که توسط رژیم در داخل کشور و توسط عوامل وابسته به آن در خارج کشور هدایت شده است، به مذاق فرماندهان امنیتی – نظامی خوش آمده است و هنوز فکر می کنند که قادر به تکرار چنین حرکاتی هستند. او درحالی این وعده ها را به اوباش بسیجی می دهد که نارضایتی عمومی مردم از رژیم در همه عرصه‌ها به بالاترین سطح خود رسیده است و رژیم هر روزه با برگزاری مانورهای نمایش قدرت گله های مسلح خود، سعی دارد تا جو رعب و وحشت را بر کشور حاکم کند. تشویق بسیج دانشجویی به اجرای تکلیف و وظیفه نیز چیزی نیست جز اقدام به سرکوب فعالان دانشجویی زیرا او می گوید: "مخالفت با دولتها و افشاگری یکی از عادتهای دانشجویان بوده است اما عادت به مخالفت راه درستی نیست و باید شکسته شود."<br /><br />آزادی خواهی و عدالت جویی دانشجویان دانشگاه ها را به "عادت به مخالفت" تقلیل دادن و وادار کردن بسیجیها به شکستن این عادت به نام انجام وظیفه و تکلیف، دم خروسی است که از پشت این کلمات آشکارا پیداست. هرچند او پشت گرمی‌ای نیز به بسیجیها بدهد و بگوید: "سپاه استانها موظف به حمايت و پشتيبانی از ناحيه بسيج دانشجويی و بسيج دانشجويی دانشگاههاست."<br /><br />گفته ها و پشت گرمیهای فرمانده سپاه کل سپاه پاسداران در این همایش به بسیجیها نشان از درماندگی رژیم در مقابل دانشجویان آزادیخواه و مبارزی دارد که دولت امنیتی – نظامی را در اجرای رسالت اش یعنی، حاکم کردن جو پادگانی در دانشگاه ها .<br /><br />.............</span><br /><a href="http://www.iran-nabard.com/">http://www.iran-nabard.com</a>/<br />ایران نبرد<br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-42809858590520642?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-89964584160939746242008-12-25T11:35:00.010+01:002008-12-26T13:05:32.099+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br /><span style="font-weight: bold;">تکرار دوم خرداد ناممکن است؛ ابداع دوم خرداد ممکن </span></span><br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:times new roman;font-size:180%;" >مهدی جامی سیبستانی </span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />خلاصه بگویم این خواهد بود که خاتمی بدون اتخاذ یک دستور کار جدید آمدن و نیامدن اش سودی ندارد<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> بنابرین </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">اگر دستور کار تازه ندارد</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> بهتر است نیاید</span>.<br /><br />دوم خرداد 76 حادثه ای یونیک بود و قابل تکرار نیست. نه این حادثه که تکرار هیچ حادثه دیگری هم ممکن نیست. اگر بود مثلا ال گور که دور قبل از جورج بوش شکست خورد الان که اوضاع جمهوریخواهان نامساعد بود بر می گشت و می برد. اما نیامد. چون هیچ چیز مثل سابق نبود.<br /><br />این میل تکرار اصلا خودش نوعی محافظه کاری شدید درونش نهفته دارد. میل به تکرار ناامیدی از ابداع است. ناامیدی از آینده است. همه چیزهای خوب در گذشته اتفاق افتاده است. پس برویم همان گذشته ها را تکرار کنیم. دوستان، کوتاه بگویم اگر ایده تکرار ایده خوبی بود و به جایی می رسید و کارامد می بود جمهوری اسلامی باید تالی تلو حکومت عدل علی می شد. هزاران هزار ساعت و وقت و عمر و پول کشور حرام شده است که تا بلکه ما به رای العین ببینیم نمی شود و از ایده تکرار کردن دست برداریم. سی سال تلاش ناموفق کافی نیست؟ این را می گویم چون می دانم که صدها نفر صادقانه و فارغ از بازی های سیاسی حکومتی تلاش کردند که ایده های صدر اسلامی را با حکومت و سیاست و اقتصاد امروزی بیامیزند و نشده است. آشکارترین شکست آن در حوزه فرهنگ و مدیریت فرهنگی از رسانه و مدرسه تا خیابان و دانشگاه است. اما البته وضع اقتصاد و سیاست هم بدتر نباشد بهتر از آن نیست.<br /><br />انتخابات بعدی در وضعی انجام می شود که همه بازی ها رو انجام خواهد شد. دیگر بازی تازه ای وجود ندارد. دست همه برای یکدیگر رو ست. همه می دانند رهبر چه خواهد کرد یا شورای محترم نگهبان چه می کند یا اصلاح طلبان یا اصولگرایان و همه نامها و جناحهای دیگر. وضع اقتصادی در بدترین وضع است و لابد اقتضائات جشن های سی سالگی هم دولتمردان را وادار می کند خرج های تازه ای بتراشند و بازی عجیبی خواهد بود. اما هر چه تا امروز شنیده ام و برای آینده از این گفته ها می توان دانست تکرار مکررات است.<br /><br />وقتی بازی تازه وجود ندارد امکان همه نوع ابداع هست. اگر اهل اش باشی می توانی یک برگ برنده رو کنی. یا بازی تازه ای ابداع کنی. یا بزنی زیر میز که بروید جمع کنید این بازی مسخره را که صاحب کافه همه تاس ها و ورق ها را نشاندار کرده و از پیش نتیجه را دارد. منتها دل قوی و انرژی سرشار و ایمان یک ذهن جوان می طلبد. کسی که چیزی نهفته و خفته و مایوس شده و از گرما افتاده را درون مردم ما ببیند و بیدار کند. وگرنه این بازی که من می بینم شوقی در کسی بر نخواهد انگیخت. این دلسردی و افسردگی عمومی را فقط یک بازی هیجانی و جدی گرم خواهد کرد که کسی نتواند آخرش را پیش بینی کند. مثل هر ابداع خوب پیش بینی ناپذیر باشد.<br /><br />دستور کار هر کسی که بخواهد به طور جدی وارد بازی شود باید شکستن بن بست احمقانه ای باشد که عاملان روی کار آوردن احمدی نژاد در همه زمینه ها ایجاد کرده اند. نقد رهبری و نحوه دخالت اش در امور و شیوه اش در اداره امنیتی کشور و مسلط کردن گروهی به نام شورای نگهبان بر خواست و گرایش احزاب سیاسی و به هم زدن مشی تبدیل انتخابات به انتصابات و طرد سیاست پا گذاشتن روی گلوی هر کس که حرف می زند و از حقی دفاع می کند باید در این دستور باشد. بدون پاسخگو کردن رهبر و ایمن سازی زندگی اجتماعی مردم و به حساب اوردن واقعی رای آنها و آزاد گذاشتن بازی به دست همین احزاب موجود و بدون توقف بازی امداد غیبی رساندن به کاندیدای مورد نظر رهبر این بازی از پیش شکست خورده است. خاتمی بیاید یا نیاید فرق نخواهد کرد. وقتی توانستند مردم را مطمئن کنند که رای شان حساب است آنوقت می شود روی دستورهای بعدی در سیاست داخلی و خارجی و در معیشت و اقتصاد حرف زد. اما این را هم باید افزود که انتخابات بعدی هر طور که انجام شود سرنوشت ساز خواهد بود. اگر از راه ابداع برود طبعا سرنوشت ما را تغییر می دهد و اگر از راه تکرار بازی های روشده برود هم با توجه به موقعیت جهانی و جمعیت شناختی و انبوه شدگی بحرانهای رنگارنگ حل ناشده به خطر بزرگی برای آنها که می خواهند قدرت را به هر قیمت از دست ندهند تبدیل خواهد شد. از نظر من ماههای آینده ماههای بحران است. اما راه خردورانه اش این است که از دل این بحران یک ابداع به نفع مردم شکل بگیرد و راه ابلهانه اش این است که در بر همان پاشنه آشنا بپیچد تا نهایتا با دربان و کلیددار از جا کنده شود. </span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><a href="http://sibestaan.malakut.org/archives/2008/12/post_675.shtml">http://sibestaan.malakut.org/archives/2008/12/post_675.shtml</a></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-8996458416093974624?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-25141240620877513742008-12-23T22:20:00.002+01:002008-12-24T14:38:40.072+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SVAwg6Uw7HI/AAAAAAAACqA/3Zg8jR2_rcw/s1600-h/nahid_roxan_08_12_22.jpg"><br /></a> </div><br /><br /><div align="center"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:180%;" >کلبی و مدنی!</span></strong></div><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >ناهید رکسان </span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com/</a></span></div><br /><br /><div align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></div><span style="font-size:130%;">بنگر این بیغوله را از دور<br />طاق‌ها‌ی‌اش ریخته، دروازه‌های‌اش رو به ویرانی<br />پایه‌های‌اش، آیه‌هائی از پریشانی<br />وصف آبادانی‌اش در داستان‌های کهن، مستور<br />قصة ویرانی‌اش مشهور<br />[...]<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«بهترین نقشی که می‌توان برای دولت ایالات متحد قائل شد این است که حامی نهادهای مدنی باشد که دمکراسی را در کشورها تقویت می‌کنند و کشورها را به صورت علنی و در زمانی که اقدامات سرسختانه‌ای علیه آن‌ها اعمال می‌شود، پاسخگو نگهدارد.»</span><br />منبع‌: بی‌بی‌سی، مورخ 20 دسامبر سالجاری.<br /><br />این بخشی است از اظهارات رایس، وزیر امورخارجة ایالات متحد که دلیل واقعی هجوم سگ‌های هار جمکران به دکان حقوق بشر عبادی را بخوبی آشکار می‌کند. در واقع عموسام به عنوان «حامی دمکراسی»، از دولت مفلوک جمکران خواهد خواست که در برابر این نمایش نوین «پاسخگو» باشد. تا همه بدانند و آگاه باشند که کانون کذا ـ این کانون در واقع مدافع حقوق بشر اسلامی و حکومت آخوندی است ـ مدافع دمکراسی است، آنهم در نظام توحش جمکران که قانون اساسی‌اش خود در تقابل کامل با دمکراسی قرار می‌گیرد! سپس فعلة فاشیسم، از جمله گروه ‌خاتمی به حمایت از کانون «عبادی» قیام‌ می‌کنند و ... بله به این می‌گویند «حمایت از دمکراسی» به سبک گاوچران‌ها! و بشکند دستی که نمک ندارد!<br /><br />نرگس محمدی، یکی از اعضای دارودستة عبادی که با روسری سبز، روژلب قرمز و ابروهای تیره، خود به تنهائی پرچم جمکران را با آن آرم عنکبوت تداعی می‌کند، در روزآن‌لاین گلایه کرده که «بدون مجوز دادستانی» کانون کذا را تعطیل کردند! بجای اینکه از ساواک جمکران برای گرم نگاهداشتن تنور کانون سپاسگزار باشد، طلبکار هم شده!<br /><br />شبیه‌سازی و ایجاد تشکل‌های موازی روشی است که فعلة فاشیسم سه دهه است بر ما ملت تحمیل می‌کنند، و دکة شیرین عبادی یکی از همین تشکل‌های موازی است. حکومت اسلامی و نعلین‌ها به پیروی از ارباب عربدة «حقوق بشر اسلامی» سرداده‌اند، عبادی هم چند روز پیش در مقر اروپائی سازمان ملل تأکید کرده که «روشنفکران ما» ثابت کرده‌اند تقابلی بین اسلام و حقوق بشر وجود ندارد. با توجه به این سخنان می‌باید بگوئیم دکة شیرین عبادی هم تقابلی با خیمة برادر لاریجانی، معاون آخوند شاهرودی ندارد، چرا که برادر علی‌کوچیکه در یونسکو، دقیقاً چرندیاتی مشابه مهملات عبادی برزبان آورده بود.<br /><br />«به روباه گفتند شاهدت کیست گفت: دمم!» سایت روز آن‌لاین را گفتند شاهدت کیست؟ گفت کیهان! می‌بینیم که پاسدار شریعتمداری در نقش دم روباه، از طریق زدن نعل وارونه وارد پروپاگاند ارائة «تصویر دلپذیر» از شیرین عبادی شده و می‌فرماید: «این کانون را باید زودتر می‌بستند!» روز آنلاین هم ترهات پاسدار شریعتمداری را منتشر کرده تا به ما ثابت کند که «اصولگرایان» به خون شیرین عبادی تشنه‌اند، و خلاصه بشتابید به پای صندوق‌های رأی، تا جنایتکار فرهیخته‌ای به ‌نام عبدالله نوری، نمایندة سابق خمینی در «سازمان عقیدتی ـ ‌سیاسی» سپاه پاسداران، مزدور شناخته شدة غرب را به عنوان اصلاح‌طلب به شما حقنه کنند و در چارچوب قانون اساسی توحش و تحجر حداقل تا چهار سال دیگر چماق «مردم‌سالاری دینی» و لات‌بازی و اوباش پروری را بر فرق سر‌تان فرود آورند.<br /><br />رسانه‌های غرب به فراخور حال خود در باب تعطیلی دکة عبادی چند سطری نوشته‌اند. و البته از همه بیشتر دل اهالی «لوموند» به درد آمده! می‌دانیم که اینان ارادت فراوانی به اسلام دارند! روزی که نام عبادی به عنوان برندة خوشبخت بخت‌آزمائی نوبل از کیسة فاشیسم بین‌الملل بیرون کشیده شد، روزنامة لوموند یک عکس فریبنده از عبادی با حجاب اسلامی، آنهم به رنگ سیاه منتشر کرد تا همه با واقعیت وجودی ایشان بهتر آشنا شوند، و بدانند صلح نوبل چقدر برازندة عزاداران حسینی است. البته ما می‌دانستیم محفلی که به جیمی‌کارتر منفور جایزة صلح می‌دهد طرفدار مکتب توحش و حماقت خواهد بود. ولی بسیاری از هم‌میهنان از اینکار خشمگین شدند و رسانة تفنگ فروشان «لاگاردر» را به باد ناسزا گرفتند. در هر حال عبادی یک دکة حقوق بشر اسلامی هم در این گیرودار در جمکران باز کرده تا حقوقدانان زبده‌اش در آن سخنرانی‌ها کنند و فراوان پرت و پلا بگویند و به بهانة دفاع از حقوق بشر به تشویق «قانون شکنی» و آشوب مشغول باشند. پیشتر در همین وبلاگ به چند نمونه از سخنرانی‌های کانون کذا به ویژه سخنان ابلهانة شیرین عبادی اشاره داشته‌ایم و نیازی به تکرار مکررات نیست.<br /><br />راستی‌ آیا کدامین دست با این نطع بدفرجام بازی کرد؟<br />یا کدامین فاتح اینجا ترک‌تازی کرد؟<br /><br />به گزارش بنگاه ‌خبرپراکنی بی‌بی‌سی، مورخ 20 دسامبر 2008، کاندی رایس اعلام داشت، آمریکا قصد تعویض حکومت ایران را ندارد، و نمی‌تواند هر رژیمی را تغییر دهد. بله! مگر آمریکا دیوانه شده که حکومت اسلامی چاه جمکران را تغییر دهد؟ سی سال است این نماد توحش را با ماشاالله قصاب، خمینی، دانشجوی پیرو خط امام، تیغ‌کش و چماقدار مؤتلفه و جانوران وحشی از قبیل بهرمانی و خامنه‌ای و محسن رضائی سر پا نگاهداشته، کار این‌ها هم «جهاد» با کمونیست‌ها بود. آنهم نه با کمونیست‌های چین و ماچین که خود کارگران عموسام و طرفداران طالبان‌اند، که فقط «جهاد» با کمونیست‌های شوروی سابق!<br /><br />و اگر چه اتحاد جماهیر شوروی دیگر وجود ندارد، و روسیه هم کمونیست نیست، نبرد آمریکا با کمونیست‌های اتحاد شوروی همچنان ادامه دارد! دلیل تهاجم نظامی به افغانستان و عراق نیز نبرد با همین قماش کمونیست‌ها بود. تحمیل قانون اساسی توحش اسلامی بر عراق و افغانستان نیز ریشه در همین «جهاد مقدس» آنگلوساکسون‌ها دارد. و فراموش نکنیم که تهاجم وحشیانه به افغانستان و عراق با همکاری سپاه پاسداران مزدور آمریکا صورت پذیرفت. چه دلیل دارد که امروز ایالات متحد چنین نوکران وفاداری را جایگزین کند؟ مگر می‌تواند مزدورانی بهتر از آخوند و پاسدار بیابد؟ تازه اکبر بهرمانی می‌خواهد ضمن افتتاح دکان «فقه و تقلید تخصصی» یک «دانشگاه»، ‌ ویژة گسترش حماقت و بلاهت تأسیس کند و لات و اوباش حوزه را به مدرک «دکتری» بیاراید. دیگر چه دلیلی برای تغییر نظام وجود دارد:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«وزیر امورخارجه آمریکا گفته است که این کشور در صدد تغییر رژیم ایران نیست و نمی‌تواند هر رژیمی را در کشورهای جهان تغییر دهد.»<br /></span><br />البته ما هم می‌دانیم آمریکا نمی‌تواند هر رژیمی را تغییر دهد، به ویژه رژیم نوکران وفادارش در جمکران را. ولی انصاف داشته باشیم! عموسام حکومت اسلامی را براندازد و بجای آن یک حکومت «اسلامی‌تر» بیاورد، با یک قانون اساسی اسلامی‌تر و یک «ولایت فقیه‌تر»؟ چنین کاری ممکن نیست. در تاریخ بشر چاهی عمیق‌تر از چاه توهم و تحجر جمکران نمی‌توان یافت و سه دهه است که حاکمیت ایران در اعماق چنین چاهی سقوط کرده. سقوط بیش از این ممکن نیست. مگر آنکه در نتیجة پیشرفت علوم و فناوری، روزی، روزگاری یانکی‌ها بتوانند سگ‌های ولگرد را هم در «مرزپرگهر» به حکومت برسانند! آن روز سروکلة کاندی رایس باز هم پیدا می‌شود تا بگوید:<br /><br />ما برای حمایت از دمکراسی تصمیم به براندازی حکومت جمکران و برقراری یک «حکومت کلبی» در ایران گرفته‌ایم. باشد که حقوق‌ ایرانیان در پناه این سگان وحشی محفوظ باشد و آمریکائی‌ها هم به وظیفة «انسانی» خود عمل کرده‌ باشند!<br /><br />بنگر این بیغوله را از دور<br />هرچه می‌بینی در او، مرگ است و ویرانی<br />عرصة جاوید آشوب و پریشانی<br />مهرة شاه‌اش از این لشکرکشی‌ها، مات<br />با چنین شطرنج نفرین کردة تاریخ<br />هیچ دستی نیست تا بازی کند، هیهات!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-2514124062087751374?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-69793822562840663092008-12-23T21:35:00.004+01:002008-12-24T03:04:58.558+01:00<p><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;">وبلاگ چپ و راست – علي ناظر</span><br /><a href="http://chaporast.blogspot.com/">http://chaporast.blogspot.com<img id="snap_com_shot_link_icon" class="snap_preview_icon" style="border: 0pt none ; margin: 0pt ! important; padding: 1px 0pt 0pt; max-height: 2000px; max-width: 2000px; min-width: 0px; min-height: 0px; font-style: normal; font-weight: normal; font-family: &quot;trebuchet ms&quot;,arial,helvetica,sans-serif; float: none; position: static; left: auto; top: auto; line-height: normal; background-image: url(http://i.ixnp.com/images/v3.61.1/theme/silver/palette.gif); background-color: transparent; visibility: visible; width: 14px; height: 12px; background-position: -1128px 0pt; background-repeat: no-repeat; text-decoration: none; vertical-align: top; display: inline;" src="http://i.ixnp.com/images/v3.61.1/t.gif" /></a><br /><span style="font-size:130%;"> از امرو</span><span style="font-size:130%;">ز آغاز به فعاليت مي کند</span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-6979382256284066309?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-67815282802929693772008-12-22T14:26:00.005+01:002008-12-22T15:36:16.555+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">پاسخ شوراي ملي مقاومت ايران</span><br />به اظهارات مشاور امنيتي دولت عراق<br />مبني بر بستن اشرف و كوچ دادن ساكنان آن</span><br /></div> <span style="font-size:130%;"><blockquote><br /><span style="font-weight: bold;">اظهارات مشاور امنيتي دولت عراق مبني بر بستن اشرف و كوچ دادن ساكنان آن</span><br /><span style="font-weight: bold;">زمينه سازي براي جنايت جنگي , جنايت عليه بشريت و نقض آشكار قوانين وكنوانسيونهاي بين المللي است</span></blockquote><span style="font-weight: bold;"></span>مقاومت ايران اظهارات غير قانوني آقاي موفق الربيعي, مشاور امنيتي دولت عراق در باره«ممنوعيت هرگونه فعاليت سياسي و تبليغاتي و فرهنگي و ديني و اجتماعي» مجاهدين و «بستن قرارگاه اشرف و كوچ دادن افراد آن و اخراجشان به ايران يا به يك كشور ثالث» را بازتاب فشارهاي هيستريك رژيم آخوندي به دولت عراق پس از امضاي توافقنامه امنيتي با آمريكا ارزيابي ميكند. علاوه بر اين احكام اخير دادگاه عدالت اروپا مبني بر لغو برچسب تروريستي عليه سازمان مجاهدين خلق ايران، همزمان با پنجاه و پنجمين قطعنامه ملل متحد پيرامون نقض وحشتناك حقوق بشر درايران جنون آخوندها را براي انهدام اشرف شدت بخشيده است .<br /><br />حقوقدانان و پارلمانترها از سراسر جهان اين اظهارات را نقض حقوق بنيادين و آزاديهاي اساسي , نقض آشكار كنوانسيون چهارم ژنو، قانون بين المللي، قانون بشر دوستانه بين المللي، كنوانسيون پناهندگي و كنوانسيون منع شكنجه و كليه ميثاقهاي بين المللي اعلام كرده اند. بدون شك نقض اين معاهدات , جنايت جنگي و جنايت عليه بشريت محسوب ميشود.<br /><br />مراجع گوناگون بين المللي، از جمله كميسارياي عالي پناهندگان، كميسر عالي حقوق بشر، يونامي، صليب سرخ بين المللي، پارلمان اروپا، مجمع پارلماني شوراي اروپا، عفو بين الملل , فدراسيون بين المللي حقوق بشر و همچنين مراجع بزرگ مذهبي مانند رييس دانشگاه الازهر, بالاترين مرجع مذهبي اهل تسنن و رهبران كاتوليك در آمريكا و كانادا بارها بر حقوق غيرقابل انكار ساكنان اشرف تأكيد ورزيده اند .<br /><br />حضور مجاهدين در عراق همچنين از حمايت گسترده مردم عراق كه از دخالتها و جنايتهاي رژيم ايران به ستوه آمده اند برخوردار است. بيانيه 3ميليون تن از شيعيان عراقي(ژوئن 2008), بيانيه 5.2 ميليون شهروند عراقي (ژوئن 2006),بيانيه 450 هزار تن از اهالي ديالي(ژوئن2007) , بيانيه 3000تن از شيوخ و روساي عشاير عراقي(فوريه 2007), بيانيه 12000حقوقدان عراقي ( ژانويه 2006) و دهها بيانيه ديگر از سوي اقشار مختلف مردم و نيروهاي سياسي عراق جاي هيچگونه ابهام باقي نمي گذارد .<br /><br />با اين همه مشاور امنيتي دولت عراق در حالي به تهديد كردن مجاهدين بخاطر هرگونه فعاليت فرهنگي و ديني و اجتماعي مي پردازد كه در برابر جنايتهاي رژيم آخوندي و مزدورانش ، از جمله انفجار ايستگاه و لوله هاي آب اشرف, موشك باران اشرف، ربودن افرد آن و انفجار اتوبوس كارگران عراقي، مطلقاً سكوت پيشه كرده است.<br /><br />مقاومت ايران نسبت به افزايش اين جنايتهاي تروريستي و بوجود آمدن يك فاجعه انساني در اشرف هشدار ميدهد .<br /><br />مقاومت ايران، از شوراي امنيت ملل متحد و نيروهاي چند مليتي و همچنين از نخست وزير نوري مالكي، خواستار محكوم كردن اين اظهارات و تاكيد بر رعايت حقوق ساكنان اشرف در چارچوب معاهدات بين المللي است. تلاش براي راضي كردن آخوندهاي حاكم بر ايران با اين قبيل اظهارات به جايي نميرسد بلكه بر ابعاد و دامنه مطامع آنها در عراق مي افزايد و دست آنها را در تعدي و تجاوز بسا بازتر ميكند .تسلط بر عراق و صدور تروريسم و ارتجاع به اين كشور, اعتياد استراتژيكي رژيم ولايت فقيه در ايران براي بقاي اين حاكميت ننگين و نامشروع است و تا اين رژيم بر سركار است از آن دست نمي كشد.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايران</span><br />پاريس-2 دي 1387 (22 دسامبر 2008)<br /></span><br /><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-6781528280292969377?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-73667248208617044312008-12-20T13:57:00.005+01:002008-12-20T14:09:58.959+01:00<div style="text-align: right;font-family:times new roman;"><blockquote><span style="font-size:130%;">شاید بتوان پذیرفت که هیچگاه از ایرانیان جامعه شناسی، که به درستی جامعه-ی ایران را شناسایی کند، برنخاسته است. با این وجود باید پذیرفت که شاید هم کسی نمی‌توانسته پدیدار شود که بخواهد آگاهانه جامعه-ی ایران را دگرگون سازد<br /><br /></span><span style="font-size:130%;">کسی هم از ما نمی‌پرسد: اگر این "خلافت" جمهوری است و این "بیعت" انتخابات است و شما هم اپوزیتسون هستید، پس چرا می‌خواهید او را براندازید؟<br /><br /></span><span style="font-size:130%;">زمانی آزادیخواهان در ایران به آزادی خواهند رسید که نخست حکمرانی را از امامان مرده و امام پنهان بگیرند تا هر یک از مسجدها دستکم خودگردان باشند. یعنی مسجد با فکر یک آخوند، جدا از دیگر آخوندها، بگردد. تا هنگامی که، سازمان مسجدها در زیر فرمان عمامه-داران مرکز می‌چرخد، فرهنگ مردم ایران پیشرفت ندارد و آخوندهای پسمانده و بی‌فرهنگ بر مردمان ایران حکومت می‌کنند</span></blockquote><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;font-family:times new roman;"> <span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">در خویشتن نگریستن</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >مردو آناهید</span><br /></span></div><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />شاید کمتر اندیشمندی، به راستی، بتواند در پیرامون بینش ایرانیان پژوهش کند. زیرا این مردم هیچگاه آزاد نبوده-‌اند که بتوانند آزادانه اندیشه‌-ی خود را بازگو کنند یا بنویسند. نشانه-‌هایی که از فرهنگ و تاریخی آنها برجای مانده-‌اند، بیشتر رویدادهایی هستند که آنها کمتر به نگرش و اندیشه-ی آنها پیوند دارند.<br /><br />پژوهش در پیرامون بینش ایرانیان، از آن روی، بسیار دشوار است که بیشتر ایرانیان سخنی را که بر زبان می‌رانند از دل یا بهتر بگویم از اندیشه‌ی آنها بر نخاسته است. پس گفتاری که از اندیشه‌ی کسانی برنیامده باشد بینش آن کسان را نمایان نمی‌کند.<br />( باید اشاره کنم که خود من هم از همین مردم هستم و از ویژگی‌هایی، که در این نوشتار می‌شمارم، جدا نیستم)<br /><br />پژوهش در جهان‌بینی‌-ی هر مردمی، که راه شناسایی بنمایه-‌ی فرهنگی-‌ی آن مردم است، از نیازهای همگانی بشمار نمی‌رود. ولی این شناخت برای بررسی-‌ی روند جامعه و شناخت دورنمای سامان آن کشور بسیار ارزشمند است.<br /><br />نمونه: اگر سازمان‌های جهانی بخواهند، شمار، یا میزان درسد، مخالف‌ها یا دشمنان حکومت اسلامی ارزیابی کنند، هرگز نمی‌توانند پاسخ راست و درستی را به دست آورند. ( مخالف ها یا دشمنان حکومت اسلامی کسانی هستند که خود را اُپوزیتسیون نامیده-اند با وجود که آنها در درون حکومت جایی ندارند. یعنی آنها، در پندار برای خودشان، نقشی بافته-اند که با مفهوم این واژه "اُپوزیتسیون" برابر نیست)<br /><br />تضادی که در اندیشه و کردار این مردم با گفتارشان وجود دارد نه تنها شناسایی آنها را برای سازمان‌های جهانی مشکل می‌کند بلکه پیدایش سازمانی را، که (به راستی) برای رسیدن به آزادی سامان داشته باشد، ناممکن می‌سازد.<br /><br />این تضاد را می‌تواند، حتا از نامی که این سازمان‌ها بر خود می‌گذارند، به روشنی دید " لیک کس را دید این تضادها دستور نیست". نامهایی مانند ( جمهوریخواهان دمکرات)، ( دمکراسی کارگری)، ( ملّی مذهبی)، (فداییان سوسیالیست)، (مجاهدین خلق) و البته بسیاری نامهای دیگر .<br />از آن روی این سازمانها نامهایی با پسوند یا پیشوند به خود می‌چسپانند که کاستی‌های سازمان‌های همسان خود را شناسایی کرده و خود را برتر و درست‌تر از دیگران می‌پندارند. (البته هر سازمان سیاسی-ی در ایران گمان می‌برد، شاید هم آزموده باشد، که نادرستی‌ها و کژروی‌های همه-ی سازمان‌های دیگر را شناسایی کرده است)<br /><br />آرمان این سازمان‌ها بسیار زیبا و دوستداشتنی است. همه آرزوی رسیدن به آزادی، دادگری و دادگستری، آسایش اجتماعی، پیشرفت دانش و رسیدن به زندگانی بدون رنج برای همگان است. ولی بیشترین آنها تنها شیفته-ی این زیبایی هستند و هیچگاه درون‌مایه و ساختار بخش‌های این آرمان را بررسی نکرده-اند. بدیهی است که راه رسیده به این آزادی هم تنها در پندار آنها نگاشته شده است.<br /><br />با این که پیشروندگان این سازمان‌ها هیچگاه از این راه به آزادی نزدیک هم نشده-اند ولی پیروان این ایدئولوژی‌ها به درستی-ی این راه ایمان دارند نه این که آنها این راه را آزموده باشند. (ایمان به همان مفهوم است که کسی به کمک‌های چاه جمکران اعتقاد دارد)<br /><br />این سازمانها تنها دلباخته-ی آزادی-ی ویژه-ای هستند که، در آن آزادی، ایدئولوژی-ی آنها آزادنه گسترده شود. (از تضاد مفهوم آزادی با یک ایدئولوژی چشم می‌پوشیم). هموندان، یاران این سازمان‌ها، آزادی را در وصال معبود خود می‌پندارند ولی راه رسیدن به خانه‌-ی دلدار را از دیگران، که با آزادی همآغوش شده-اند می‌پرسند. برخی از آنها هم می‌دانند که راه خانه-ی "آزادی" در هر جامعه-ای یکسان نیست. ولی از شوربختی، آنها شتاب زده هستند، در جویندگی هم ورزیدگی ندارند، البته آنها برآنند تا زمانی که خودشان زنده هستند به این آرزوی برسند. از این روی زمانی برای آزمون و بررسی کردن راه و آرمان خود ندارند.<br /><br />البته این روشنفکران بسان پیروان مذهب‌ها نادان نیستند. این است بیشتر آزادیخواهانی، که سازمان یافته باشند، زمان به زمان از هم شکافته و شاخه شاخه می‌شوند. البته باید اشاره کنم که آزادیخواهان ایران ارزش‌های اجتماعی را تنها در پیوند با نام کسانی می‌شناسند. بهترین نمونه، کسانی هستند که به زندان رفته یا کشته شده باشند. این کسان برای مریدان برترین ویژگی‌ها را پیدا می‌کنند. این پیروان در پندارهای خود زیباترین ارزش‌های اجتماعی را بر پیکر قهرمانانی، که خود خلق کرده-اند، می‌‌پوشانند.<br /><br />در این سازمانها سخن از همپرسی، دیالوگ، نیست بلکه سخن از کسانی است که بسان بُت ستایش یا از کسانی که بسان دیو نفرین می‌شوند. ایدئولوژی آنها در پشت چند تا کتاب از پیش کسوت‌های خود بسته بندی شده است و نیاز به باز کردن و بررسی کردن آن بسته-ها نیست.<br />ما آن چنان از یک کس سخن می‌گوییم، که گویی کلید همه-ی دشواری‌های مردم ایران در فکر آن یک تن نهفته بوده است، که از ستیزجویی خودی‌ها و بیگانه-ها این پدیده-ی نایاب از دست رفته است.<br /><br />با این آشفتگی‌ یا خود کم بینی، که در جهان-بینی-ی بیشتر ایرانیان وجود دارد، روشن است که چرا نمی‌تواند از انبوه روشنفکران آزادیخواه، برای رسیدن به آرمانی دلخواه، یک سازمان استوار سامان یابد.<br /><br />چرا به جای در هم آمیختن سازمانهای مخالف حکومت اسلامی آنها روز به روز پاره پاره تر و ریزتر می‌شوند؟ زیرا هر روشنفکر کاستی‌ها و نابسامانی‌های همه-ی سازمانها را (البته کاستی‌های کسانی که با سازمان پیوند دارند) شناسایی می‌کند و خودش با چند کس دیگر سازمانی بدون آن کاستی‌ها بنیان می‌گذارد.<br /><br />این که گاهی اتحادیه-هایی از بخش‌های پاره پاره شده-ی همان سازمان، پدیدار می‌شوند به مفهوم شناخت یا پیوند همبستگی-ی آنها نیست بلکه به مفهموم آتش بس در میان کسانی است که با آن سازمانها پیوند دارند.<br /><br />(اتحاد جمهوریخواهان)، (اتحاد جمهوریخواهان دموکرات)، (اتحاد کمونیست‌ها)، (اتحاد سوسیالیست‌ها)، (اتحاد دموکرات‌های لائیک)، (اتحاد شاه پروران)، (اتحاد ملّی مذهبی‌ها) و نام اتحادها دیگر آشگار کننده-ی آن هستند که هنوز درون‌مایه-ی این سازمان‌ها، حتا معنای این واژه-ها، برای روشنفکران روشن نشده است. اگر نه برای نمونه می‌دانستند که جمهوری تنها در دموکراسی مفهومی دارد یا حکومتی کارگری است که دموکراسی نباشد، یا می‌دانستند که جهاد برای اسلام و در راه الله انجام می‌شود نه برای خلق، یا اگر ماتریالیستی، فکر کند، می‌داند که خود را فدا کردن، آن هم برای پنداری که ناشناخته است، نشان خردمندی نیست.<br /><br />از این آشفته بازار می‌توان برداشت کرد که روشنفکران ایران هرگز به ژرفی در پیرامون آرمان خود نیندیشده-اند و راه رسیدن به پندار خود را نمی‌شناسند. این کاستی از آن روست که در سرزمین‌های اسلامی زمینه-ای، برای اندیشه، وجود ندارد که کسی بتواند اندیشه-ی خود را پرورش بدهد. در اسلام اندیشه، ورای اوامر الله، کفر است پس مسلمان تا کافر نشود حتا نمی‌تواند اندیشیدن را بیاموزد.<br /><br />این گفتار بر آن گمان نیست که در ایران اندیشمندی پیدایش نیافته است، درست بر خلاف این گمان است. اندیشمندان بسیاری در ایران وجود داشته و در همین زمان هم وجود دارند. ولی تا کنون اندیشه-ی اندیشمندی، که بتواند در فرهنگ آلوده-ی این مردم آمیخته شود و گسترش پیدا کند، از درون یک ایرانی تراوش نکرده است.<br /><br />برای نمونه حافظ : او ژرف-اندیشی زیرک و تیزبین بوده است. ولی بیشتر، دوستداران سخن، در مورد شخص "حافظ" سخن رانده-اند نه در پیرامون اندیشه‌-ی او. آنها از نام حافظ ، بدون برخورد به اندیشه-ی او، بُت یا قهرمان ادبی می‌سازند تا کالای دروغین خود را در پیوند با نام او بفروشند.<br />حتا اگر روشنفکران ما اندیشه-ای را می‌دزدیدند و به نام خود پرورش می‌دادند از ارزش آن اندیشه کاسته نمی‌شد.<br /><br />از بی‌چارگی در کشور ما کمتر اندیشه-ای شناسایی و ارزشیابی می‌شود. ما تنها کسانی را با نامی آرایش می‌کنیم نه اندیشه-ی او را گسترش می‌دهیم. بنابراین، پدیده-ای که پنهان مانده است، کسی هم نمی‌توانند آنرا بدزدند.<br /><br />( برای نمونه: به حافظ تهمت لسان الغیب می‌بندند، آنها از نادانی، حافظ را هم نادان ولی مقدس می‌شمارند)<br />چنین کسان، که اندیشه-ای از خود ندارند حتا نمی‌توانند اندیشه-ای را ارزیابی کنند. آنها خود را به یک بزرگوار می‌بندند تا خرمهره-های خود را به جای گوهری، از اندیشه-ی آن بزرگوار، به بازار بیاورند.<br /><br />همان گونه که اشاره شد، این کاستی‌ها از آن روی در روشنفکران ما شگفت آور نیستند، چون در کشورهای اسلامی اندیشیدن کفر است. کمترین هنگامی پیش می‌آید که کسی بتواند به درونمایه-ی اندیشه-ای بپردازد. از این روی والیان اسلام هم تنها پوسته-ی اندیشه-های ارزشمند را می‌ربایند و آنرا با درون‌مایه-ی اسلامی به مردم فرو می‌کنند.<br /><br />گرچه در ایران هیچگاه آزادی برای بازگو کردن اندیشه-های نو وجود نداشته است ولی هیچگاه اندیشمندی هم بر اندیشه-ای نبوده است که زیربنای جهان‌بینی-ی مردم ایران را دگرگون سازد. تنها سخن‌سرایانی، که خود را رند و قلندر گاهی هم دیوانه و عاشق می‌نامیدند، گه‌گاهی می‌توانستند بر ایمان حاکم بر جامعه خورده بگیرند. والیان اسلامی هم بر شاعران خیلی سخت نمی‌گرفتند. یکی که آنها تنها (از پیری، شیخی، دیوانه-ای) نقل قول می‌کردند، دیگر این که این شعرها در بزمی خوانده می‌شده که کفر آنها ایمان کسی نمی‌لرزانده است.<br /><br />باید اشاره کنم که هر شاعری اندیشمند نبوده است بلکه بیشتر آنها یاوه سرایی، مداحی، نوحه سرایی و چاپلوسی می‌کرده-اند آن هم در نهایت بی شرمی. شعرهای این گونه کسان هم، به جز هنر ادبی، هیچ گونه ارزش فرهنگی ندارند.<br /><br />در این گفتار تنها به سخن‌سرایان اندیشمند اشاره می‌شود. البته این سخن سرایان تنها نکته-هایی را در لابلای گفتارشان می‌پراندند. این نکته-ها نشان می‌دهند که آنها می‌اندیشیدند و کفر می‌سرودند. گفتار آنها از مرز یک ریشخند به اسلام فراتر نمی‌رفته است.<br /><br />گر چه این روشن اندیشان آزادی و آزاداندیشی را ستایش می‌کرده-اند ولی کمتر برای رسیدن به جامعه-ای آزاد تلاش کرده-اند. این است که هر کس می‌تواند گفتار کفرآمیز آنها را تفسیر کند و به سود ایمان خود بکار ببرد.<br /><br />شاید بتوان پذیرفت که هیچگاه از ایرانیان جامعه شناسی، که به درستی جامعه-ی ایران را شناسایی کند، برنخاسته است. با این وجود باید پذیرفت که شاید هم کسی نمی‌توانسته پدیدار شود که بخواهد آگاهانه جامعه-ی ایران را دگرگون سازد.<br /><br />اگر ما به راستی به پیکار هزارساله-ی ایرانیان، که برای ایجاد دادگری در ایران رنج برده-اند، بنگریم می‌بینیم که هرگز جنبشی، چه فرهنگی و چه سیاسی، برای برکندن ریشه-ی ستمکاری پیدایش نیافته است. دگرگونی‌های فرهنگی بیشتر برای خشم زدایی از اسلام بوده-اند، که هرگز آنها پیروزی نداشته-اند، هنوز هم از رونق این گونه خواب و خیال‌ها کاسته نشده است. در جنبش‌های سیاسی هم بیشتر ستمکاری تازه جایگزین ستمکار کهنه شده است.<br /><br />شوربختی در این است که مبارزه-ی آزادیخواهان ایران هنوز هم در همان روندی است که سدها سال با شیوه-ی "یک گام به پیش دو گام به پس" در جریان بوده است. روشن است که، در پدیده-های اجتماعی، پیشرفت‌های بسیاری در همه-ی جهان گسترش یافته است. ایرانیان هم، برون از این گردانه-ی پیشرفت نبوده-اند، تا اندازه-ای با همان گردانه به جلو رانده شده-اند.<br />پیکار آزادیخواهان بر ضد ستمکاران چندان جهشی، در شناسایی ریشه-های ستم، نداشته است به جز این که امروز ابزارها و رسانه-های مدرن را به کار می‌برند. یعنی اندیشمندان امروز هم گاهگاهی نکته-ای به جا و با ارزش می‌پرانند که زخم دلهای خراشیده را اندکی نوازش می‌دهد. ولی این نکته-ها بیش از نوازش دلها سود دیگری ندارند. از این نکته-ها نه آذرخشی می‌جهد نه آنها خفته-ای را بیدار می‌کند. یعنی مردم هنوز با متلک، جوک، کاریکاتور و گوشه و کنایه زدن دلخوشند.<br /><br />آرمان مبارزان سیاسی هم، براندازی-ی حکومت اسلامی است، که برای رسیدن به این آرمان نه به زیربنای این حکومت تیشه-ی می‌زنند نه، برای ساختمان کشورآرایی خشتی را فراهم می‌کنند. آنها پیوسته دستورها و الگوهای کشورهای دیگری را، که در آن کشورها خواسته-ی مردمان نه عقیده آنها حاکم است، نشان می‌هند. از بدبختی، ما هنوز مفهوم خواسته و عقیده را برابر می‌پنداریم.<br /><br />در راه این پیکارها، تا آن اندازه از حکومت اسلامی به نادرستی سخن گفته-ایم که خودمان هم گمان می‌بریم که این حکومت یک جمهوری است، نمایش‌های آخوندی هم انتخابات و این عمامه دارن هم سروران ما هستند.<br /><br />کسی هم از ما نمی‌پرسد: اگر این "خلافت" جمهوری است و این "بیعت" انتخابات است و شما هم اپوزیتسون هستید، پس چرا می‌خواهید او را براندازید؟<br /><br />در ایران سازمان‌ها و کسان دولت ( مجلس و وکلای مجلس، وزارتخانه-ها و وزیران، انتخابات و رای‌گیریها) همه و همه از آن روی وجود دارند که این کشور هم بتواند با سازمانهای جهانی همبازی و همرنگ باشد.<br /><br />حکومت اسلامی، از وجود مسجدهای سازمان یافته، زورمند است. در ایران امامان هزارسال مرده و امام مخلوق آخوندها حکمران هستند. اوامر از سوی مردگان هزارساله، از قم، صادر می‌شود و این اوامر در مسجدها بر مردم فرود می‌آیند.<br /><br />این که از سال 1357 بازیگران دولتی و حکمرانان مذهبی با یکدیگر همانی پیدا کرده-اند، این سترون شدن، نشان آن نیست، که اگر بازیگران دولتی آدم بشوند، حکمرانی هم به مردمان زنده واگذار می‌شود.<br /><br />در این آلودگی‌های فرهنگی کسانی در ایران به حکومت خواهند رسید که یا خود بر این مردگان حاکم باشند(کارکرد آخوندی داشته باشند) یا محکوم فرمانروایان مذهبی بشوند. راه‌هایی که آزادیخواهان ایران در پندار می‌نگارند هیچکدام به رهایی آنها، از بندهای والیان پسمانده، نمی‌انجامد.<br /><br />زمانی آزادیخواهان در ایران به آزادی خواهند رسید که نخست حکمرانی را از امامان مرده و امام پنهان بگیرند تا هر یک از مسجدها دستکم خودگردان باشند. یعنی مسجد با فکر یک آخوند، جدا از دیگر آخوندها، بگردد.<br /><br />تا هنگامی که، سازمان مسجدها در زیر فرمان عمامه-داران مرکز می‌چرخد، فرهنگ مردم ایران پیشرفت ندارد و آخوندهای پسمانده و بی‌فرهنگ بر مردمان ایران حکومت می‌کنند.<br /><br />این که چه کسی در این کشور شاه باشد یا رئیس جمهور بشود تفاوتی نمی‌کند. زیرا این کس، که بر کرسی-ی فرمانروایی نشسته است، یا خود را عبد الله می‌داند، پس فرمانبر ولایت فقیه می‌باشد، یا از ترس آخوندها به عبد الله بودن خود اقرار می‌کند، پس به خواست والیان اسلام تن درمی‌دهد نه به خواست مردم.<br /><br />در هرکجا، که آخوندها، زورمند باشند هیچ سازمان آزادی‌بخشی نمی‌تواند، با این آلودگی-ی فرهنگی که در ذهن مردم فرو رفته است، دوام بیاورد.<br /><br />داشتن و کاربرد ابزارهای تمدن اروپا نشان داشتن جامعه-ی اروپایی نیست. ولی جانستانی آن هم با پست‌ترین شیوه-های انسان-ستیزی نشان پسماندگی فرهنگی در این کشورها است.<br /><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-7366724820861704431?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-35977457335057513582008-12-19T13:51:00.004+01:002008-12-19T14:08:35.094+01:00<p><br /></p><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style=";font-family:times new roman;" >فضا را تيره مي دارد،<br /> ولي هرگز نمي بارد</span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;"> </span></span><br /><br /><br /></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >مهدی اخوان ثالث </span><br /></div><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >سیاهی از درون کاهدود دریاها<br />برآمد ، با نگاهی حیله گر، </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >با اشک آویزان</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >به دنبالش سیاهی های دگر آمدند از راه ،<br />بگستردند بر صحرای عطشان قیر گون دامان .<br /><br />سیاهی گفت :<br />- " اینک من ، بهین فرزند دریاها ،<br />شما را ای گروه تشنگان سیراب خواهم کرد<br />چه لذت بخش و مطبوع است مهتاب پس از باران<br />پس از باران جهان را غرقه در مهتاب خواهم کرد.<br />بپوشد هر درختی میوه اش را در پناه من ،<br />ز خورشیدی که دایم می مکد خون و طراوت را.<br />نبینم ... وای !.... این شاخک چه بی جان است و پژمرده ...."<br /><br />سیاهی با چنین افسون مسلط گشت بر صحرا<br />زبر دستی که دایم می مکد خون و طراوت را<br />نهان در پشت این ابر دروغین بود و می خندید<br />مه از قعر محاقش پوزخندي زد بر اين تزوير<br />نگه مي كرد غار تيره با خميازه ي جاويد .<br /><br />گروه تشنگان در پچ پچ افتادند<br />"ـ ديگر اين همان ابر است كاندر پي هزاران روشني دارد "<br />ولي پير دروگر گفت با لبخندي افسرده:<br /><blockquote>ـ"فضا را تيره مي دارد ، ولي هرگز نمي بارد "<br /><br /></blockquote>خروش رعد غوغا كرد ، </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >با فرياد غول آسا<br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >غريو از تشنگان برخاست<br />"ـ باران است ... هي ! ... باران! پس از هرگز ... خدا را شكر ... چندان بد نشد آخر "...<br /><br />ز شادي گرم شد خون در عروق سرد بيماران<br />به زير ناودانها تشنگان ، با چهره هاي مات<br />فشرده بين كفها كاسه هاي بي قراري را<br />-"تحمل كن پدر ... بايد تحمل كرد "...<br />ـ "مي دانم تحمل مي كنم اين حسرت و چشم انتظاري را..."<br /><br />ولي باران نیامد ...<br /><br /><br />"ـ پس چرا باران نمي آيد ؟"<br />" -نمي دانم ولي اين ابر باراني ست ، مي دانم "<br />"ـ ببار اي ابر بارانی!ببار اي ابر بارانی<br />شکایت می کنند از من لبان خشک عطشانم."<br /><br />ـ"شما را ای گروه تشنگان سیراب خواهم کرد."<br />صدای رعد آمد با فریاد غول آسا.<br />ولی باران نیامد...<br />ـ " پس چرا باران نمی آید؟"<br /><br /><br />سر آمد روزها با تشنگي بر مردم صحرا<br />گروه تشنگان در پچ پچ افتادند :<br />"ـ آيا اين همان ابر است كاندر پي هزاران روشني دارد ؟"<br />و آن پير دورگر گفت با لبخند زهر آگين<br /></span><blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >-" فضا را تيره مي دارد ، ولي هرگز نمي بارد"!</span></blockquote><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-3597745733505751358?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-71152378796106552452008-12-18T10:25:00.002+01:002009-01-06T01:06:09.931+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >جمشید پیمان</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >شعله های خشم تو</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ای شـــده دل و جـانـت ، بـی قــرار آزادی</span><br /><span style="font-size:130%;">جــنـبـشـی تـو را بـایـد ، بـا شــعـار آزادی</span><br /><span style="font-size:130%;">خستگی بشوی از تن ، پا بـه ره گذار اینک</span><br /><span style="font-size:130%;">گــر بــه دل تــو را بـاشـد ، انـتـظـار آزادی</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">قلـب مـادر ایــران ، خـون شـد از پریشانی</span><br /><span style="font-size:130%;">نــاشـکـفـتـه ، پـژمـرده ، کـودکِ خـیـابانی</span><br /><span style="font-size:130%;">بشکن این خموشی را،برکش ازدلت فریاد</span><br /><span style="font-size:130%;">بــی اثـر بــود دیـگـر ، گـریـه هـای پنـهانی</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">تــا رهــا شـود مـیـهن ، بر ستمگران تازیم</span><br /><span style="font-size:130%;">تـا سـر وطـن مـانـد ، سر بـه پایش اندازیم</span><br /><span style="font-size:130%;">دست ما به دست هم،استوار و مستحکم</span><br /><span style="font-size:130%;">خاک زخمی خود را ، بـهترین وطـن سازیم</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">هموطن تو گرخواهی ،شب دگر نمی ماند</span><br /><span style="font-size:130%;">ایـن سیاهِ بـد فـرجـام ، تـا سحر نمی ماند</span><br /><span style="font-size:130%;">گر زنی ز جـانِ خود ،آتشی بـه شهـر شب</span><br /><span style="font-size:130%;">زین پلیدِ جان سنگین،خشک و ترنمی ماند</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">خیزشی کنون باید ، هموطن در این میدان</span><br /><span style="font-size:130%;">جنبشی ز سوز دل ، خیزش از صمیم جان</span><br /><span style="font-size:130%;">شعله های خشم تو،ریشه ی ستم سوزد</span><br /><span style="font-size:130%;">بـا قـیـام ایـرانـی ، مـی شـود سـتـم ویران</span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /></div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-7115237879610655245?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-66543105450156678952008-12-17T16:04:00.016+01:002008-12-18T10:29:57.079+01:00<div style="text-align: right;"><span style="font-size:180%;">با سپاس از لینک آباد مستقل<br />دنباله<br /></span></div><span style="font-size:180%;"><a href="http://www.donbaleh.com/"> </a></span><div style="text-align: right;"><span style="font-size:180%;"><a href="http://www.donbaleh.com/"><img src="http://donbaleh.com/style/logo2.gif" style="border: 0pt none ;" alt="Donbaleh" title="donbaleh" /> </a></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:180%;">که به مقاله آقای جواد اسدیان لینک داده است<br /></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">................................................... </span></span><br /><span style="font-size:180%;"><br />"توضیحات" دگر باره ولازم از زیر چتر چل تیکه<br /></span><br /></div><div class="post hentry"> <a name="6654310545015667895"></a> <div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><br />شکر خوردن های زیادی عمله جات</span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" > تنگ چشمِ<br />و دهن دریده و وقیح </span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >"بالاترین</span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" > (!)</span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >"</span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" > </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >بسیج اینترنتی </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" > </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >تبلیغات </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >انتخوابات (!) و قانون </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" >(!) </span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);">اساسی </span>حکومت آخوندی</span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://balatarin.com/permlink/2008/12/17/1477386#comments">http://balatarin.com/permlink/2008/12/17/1477386#comments</a><br /></div><br /><br /><a href="http://zir-chatr-40tikke.blogspot.com/2008/12/blog-post_17.html">حدود ۲ ساعت قبل </a><a href="http://balatarin.com/permlink/2008/12/17/1477386#c-1463180">گفت</a><br /><div class="comment-body" id="co1463180"> <blockquote>تکراری عزیز جان..</blockquote><br />از اون سایت که دوستمون ارسال نموده سایت<span style="color: rgb(204, 0, 0);"> کپی کاری </span>است و مستحق منفی نقض<span style="color: rgb(204, 0, 0);"> کپی رایت </span>که<span style="font-weight: bold;"> حتی <span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">بالاترین</span> هم ارسال لینک از ان سایت ر<span style="color: rgb(153, 0, 0);">اممنوع </span>نموده است</span></span> اما این که من ارسال نموده ام از وبلاگ خود نویسنده میباشد </div> <div class="comment-form"><div style="text-align: right;"> </div><p style="text-align: right;">برای نظر دادن <a href="http://balatarin.com/user/login">وارد</a> شوید یا اگر ثبت‌نام نکردید، <a href="http://balatarin.com/user/signup">ثبت‌نام</a> کنید</p><p style="text-align: left;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">...................................................</span></span></p><p><br /></p><p style="text-align: left;">ba dorood be ramin aziz,<br />yadashti barayat mifrestam dar bareye motahari. khahesh mikonam agar tavanesti baraye tarnamahaye dostan ham befrest.<br />ghorbanat,<br />javad.</p><div style="overflow: hidden; text-align: left;"><span><span style="font-weight: bold;">Javad Asadian <j.asadian@yahoo.de></j.asadian@yahoo.de></span><br /></span><span style="font-weight: bold;">Wed, 17. Dec 2008 12:50:42 +0000</span><br /></div><p style="text-align: center;">..............................</p><p style="text-align: center;"><br /></p> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><blockquote>آخوند مطهری تنگ چشمِ دهن دریده و وقیح<br />تا توانست بر فردوسی تاخت و تلاش بسیار هم کرد که حافظ را ملاخور کند</blockquote></span></div></div><h3 class="post-title entry-title"> </h3></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: center;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >یادداشتی کوتاه بر بیهوده گویی های مطهری</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" > </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" >در باره فردوسی و فرهنگ ایرانی </span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" > جواد اسدیان</span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />آخوند مطهری به هرآنچه رنگ و نشانی از ایران و ایرانی داشت، نفرت می ورزید، بسان دیگر آخوند های ریز و درشت. نامربوط های او را در بارۀ شاملو و حافظ خوانده بودم و امروز که به سخنان وی می اندیشم، سخت در شگفتم که چرا در همان روزگار کسی پیدا نشد بر این بیهوده گویی ها خرده ای بگیرد! پسینتر بر من روشن شد که روشنفکر چپ، آخوند را در مبارزه با "سرمایه داری و امپریالیسم" همراه و همرای و در جبهۀ خود می پنداشت؛ همچنانکه کم و بیش می پندارد و روشنفکر راست که دستگاه دولتی را نیز در دست داشت، آخوند را کم و بیش موجود مفیدی می انگاشت که می تواند در نفی اندیشه های سوسیالیستی، بر ماتریالیسم دیالکتیک آبکی، ردیه های آبکی تقریر کند. آنان غافل بودند که آخوندِ مسلمان، سری بر تن روشنفکر چپ و راست نمی خواهد.<br /><br />در تارنمای "<a style="font-weight: bold;" href="http://iranbbb.org/34762.htm"> ایران ب.ب.ب</a>" بخشی از نوشته های پریشان این شیخ ایران ستیز را در بارۀ فردوسی بزرگ دیدم که از هزار و چند سد سال پیش، خواب از چشم این عربزدگان ربوده است. این آخوند تنگ چشمِ دهن دریده و وقیح در کتابی با عنوان "نور ملکوت قرآن" می گوید: " </span><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >فردوسی‌ با شاهنامۀ افسانه‌ای‌ خود كه‌ كتاب‌ شعر (يعني‌ تخيّلات‌ و پندارهايی شاعرانه‌) است‌ خواست‌ باطلی‌ را در مقابل‌ قرآن‌ عَلم‌ كند؛ و موهومی‌ را در برابر يقين‌ بر سر پا دارد. خداوند وی‌ را به‌ جزای‌ خودش‌ در دنيا رسانيد، و از عاقبتش‌ در آخرت‌ خبر نداريم</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >‌."<br /><br />فردوسی با شاهنامه اش توانست منش ایرانی را از دستبرد اسلام پاس بدارد و چیستی و کیستی ما ایرانیان که در حوزۀ نفوذ اسلام، تافته ای جدابافته است، بی تردید وامدار کار سترگ اوست. بعدها بود که نظامی عروضی بر فردوسی دروغی بزرگ بست که وی، شاهنامه را برای مقداری صله سروده که گویا قرار بوده است محمود غزنوی بپردازد. این جعل تاریخی تا کنون همچنان تکرار می شود؛ حال آنکه نه محمود را با ابوالقاسم فردوسی کار ی بود و نه فردوسی را با او نسبتی و نزدیکی. این شیخ هم همان ترهات را نشخوار می کند، اما نه برای پرتو افکنی بر زاویه های تاریک تاریخ، بلکه برای دشنام گویی به فرهنگ ایران و ایرانی و تحریف وقیحانۀ بزرگان این سرزمین.<br /><br />محمد تقی بهار که از خشم آخوند مسلمان و از دیدگاه کین توزانۀ او به شاهنامه و فردوسی آگاهی داشت، پیشاپیش تکلیف آخوندهایی مانند مطهری را که جانِ سخن را آلوده اند، تعیین کرده است. به سرودۀ بهار توجه کنید تا بتوانید نسبت آن را با نوشته های این آخوند ایرانی ستیز، بسنجید:<br /><br />عیب بر شهنامه و گوینده اش هرگز نکرد<br />جز کسی کش نیست عقل از وَسنتِ نقصان بری<br />هم از بهار است که می گوید:<br />شاهنامه هست بی اغراق قرآن عجم<br />رتبۀ دانای توسی رتبۀ پیغمبری ست<br /><br />مطهری تا توانست بر فردوسی تاخت و تلاش بسیار هم کرد که حافظ را ملاخور کند؛ به معنای دقیق این مفهوم. برادر دیگر این آخوند که انقلاب فرهنگی و بستن دانشگاه های یک کشور از دستاوردهای ننگین اوست، کوشش کرده و می کند که نه تنها حافظ را ملاخور کند، بلکه مولوی را نیز در باتلاق تفکر اسلامی از معنا خالی کند.<br /><br />مولوی می گوید که مثنوی دارای پوسته ای است و دارای هسته ای. سروش به این پوستۀ اسلامی که برای عوام است، چنگ انداخته تا تمام اندیشۀ مولوی که از اندیشه و فرهنگ ایرانی سیراب شده است، در پرده بماند و در پردۀ پندار بپوسد. مولوی در بارۀ عطار نیشابوری می گوید:<br /><br />هفت شهر عشق را عطار گشت<br />ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم<br /><br />و یکی از شهر عشق ، شهری است که عطار در آن به بانگ بلند، اعلام می کند:<br /><br />مسلمانان من آن گبرم که دین را خوار می دارم<br />مسلمانم همی خوانند و من زنار می دارم<br />ببستم خانقه را در، در میخانه بگشودم<br />ز می من فخر می گیرم ز مسجد عار می دارم<br /><br />همۀ اسلام ستیزی عطار در اثبات این امر است که هستۀ هستی و بودِ انسان، ورای کفر و دین و برداشت های انسان ستیزانۀ اسلامی ست؛ یعنی همانی که مولوی در باب انسان خداییِ انسان می گوید:<br /><br />پس به صورت عالم اصغر تویی<br />پس بـــه معنــی عـالم اکبـر تویی<br /><br />کفر و دین مرکز هستی و هستانه نیست. گوهر انسان و وجود اوست که باید مورد توجه قرار بگیرد و از آرایه ها و پیرایه های اسلامی پالوده شود.<br /><br />امید که روشنفکران سکولار با هر دیدگاه و با باور به هر ایدئولوژی انسانی و خردپذیر، ببینند که آخوند برای نابودی ایران و ایرانی عزمش را جزم کرده است. نمی توان و نمی باید که چشم و دل را بست و آسوده بر کناری رفت. امروز، بخش بزرگ جامعۀ شهری به دنبال منش گم کردۀ خود است و دریافته است، آخوند آنرا از وی ربوده و در پی نابودی تمام عیار آن است. اینک گنجینۀ فرهنگ ایران از هر زمان دیگر در برابر دیدگان ماست. آنرا ببینیم و دریابیم.<br /><br />j-asadian@web.de</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-6654310545015667895?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-90329672785504983452008-12-16T12:29:00.012+01:002008-12-18T21:39:49.399+01:00<p><br /></p><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" > جایزه ها ی</span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" > (!</span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:180%;" >) حقوق بشری<br /><br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-size:180%;">بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج<br />در مورد اعطای جایزه ها ی حقوق بشری</span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><span style=";font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />بنام آفریدگار آزادی،<br />با درود بیکران به روان پاک تمامی جانباختگان راه عزت و آزادی ایران و ایرانیان<br /></span><blockquote><span style=";font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;">ما ز یاران چشم یاری داشتیم خود عبث بود آنچه ما پنداشتیم</span><br /><br />مشتاق هستیم که بدانیم مبتنی بر چه معیار و ملاکی این جایزه ها و عنواین مبارزه با نقض حقوق بشر و دفاع از آزادی به افراد دست اندرکار تعلق می گیرد.<br /><br />آیا معیار این است که در کدام تیم و به نفع چه تفکر و یا شخصی یا در زمین چه گروه بازی می کنیم. یا معیار توانایی و قدرت ایستادگی در برابر ظلم وابراز تنفر از سرکوبگران و جلادان است که به قول ژان پرو استات که می گفت: من از زندانیانی که زندانبانان خود را می ستایند متنفرم ملاک می باشد.<br /><br />آیا اگر معیار و ملاک ایستادگی و شرافت ورزی در حد تحمل زندان و شکنجه و مرک است پس چرا یکی از این جوایز پر طمطراق حقوق بشر نصیب زندانیان سیاسی که سالهاست در زندانهای دیکتاتور بسر می برند و بعضیهایشان نیز به شهادت رسیدند نشده و نمی شود.<br /><br />آیا مبارزه با استبداد تنها در ادعا و سخن و بیانیه خلاصه می شود و یا نه مبارزه با استبداد هزینه های مالی و جانی و روحی وغیره را طلب می کند.<br /><br />اگر راه دوم درست و شرافتمندانه و حقیقی است پس چرا اینگونه عمل می شود. عملی که باعث شده زندانیان و مبارزان واقعی مدافع آزادی و حقوق بشر را نرده بانی برای بالا رفتن و مطرح کردن بعضی از افراد شود. بطوری که حتی از بردن نامشان در مصاحبه ها و بیانیه ها و غیره کوتاهی شده و بایکوت گردیده اند و تنها تبدیل به طعمه تله ای شده اند که عوام فریبان و فرصت طلبان برای رسیدن به اهداف خود از آنان سوء استفاده می کنند.<br /><br />در طول این مدت مبارزه آنهایی که مدعی حمایت از زندانیان سیاسی و خانواده هایشان هستند کدامین حمایت عینی و موثر را بجا آورده اند؟ نام ببرند تا این خود مشوقی گردد برای دیگر مردمان این سرزمین که خود را به آب و آتش بزنند و کشور و مردمانشان را از دست استبداد رهایی بخشند . آیا فکر نمی کنید با این روند فعلی تنها پیشرفت مبارزات را کند و افراد را از وارد شدن به این میدان رویگردان و پشیمان می کنید .<br /><br />پس لازم است قبل از اقدام اندکی بیندیشیم و به برآیند و فرآیند عمل خود را به دقت ارزیابی نماییم و سپس اقدام به دادن القاب و جوایز و ارگانهای آنچنانی برای آزادیخواهان باشیم تا اشتباهات گذشته را که فقط در حمایت از افراد من شد رادیوئی یا تبلیغاتی روزنامه ای و تلویزیونی بعمل آمده که حتما منافع برگزار کنندگان چنین انجمنها و همایشها نیز در سر داشته را اندکی جبران و با رساندن حق به حقدار و مبارزان واقعی مبارزه را جان تازه ای بخشیم .<br /><br />لذا امید زندانیان سیاسی و خانواده هایشان ابتدا به اهورای ایران و مردم و سپس به این مدافعین حقوق بشر می باشد که لازم است قبل از اینکه به فکر مطرح و مشهور نمودن نام خود باشند دل به آزادی ملت و میهن بسته و یار و یاور زندانیان و خانواده های آنان باشند.<br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span>24 آذر 1387 برابر با 14 دسامبر 2008<br /><br />انتشار:<br /><span style="font-weight: bold;">فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران</span><br /><br /></span><a href="http://hrdai.blogspot.com/">http://hrdai.blogspot.com</a><br /><a href="http://pejvakzendanyan.blogfa.com/">http://pejvakzendanyan.blogfa.com</a><br />pejvak_zendanyan10@yahoo.com<br />pejvakzendanyan@gmail.com<br />Tel.:0031620720193<br /></blockquote><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-9032967278550498345?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-4430227314767704872008-12-14T23:11:00.004+01:002008-12-14T23:42:53.117+01:00<div style="text-align: right; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >دارالترجمه یاجوج و ماجوج / کوتاه و گويا و مستحب و فرا نو<br /></span><a href="http://che-0-che-0-che.blogspot.com/"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >http://che-0-che-0-che.blogspot.com/</span></a><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><br /></span></div><br /><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:180%;" ></span><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUULl7ezFvI/AAAAAAAADx8/fbtytro_o0g/s1600-h/secular+Untitled-4+copy+2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 303px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUULl7ezFvI/AAAAAAAADx8/fbtytro_o0g/s400/secular+Untitled-4+copy+2.jpg" alt="مطالبی که در سکولاريسم نو منتشر می شوند، لزوماً مورد موافقت گرداننده سايت و همکارانش نيست" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5279638884411709170" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-family:times new roman;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);">اطلاعیه 2-کولا</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);font-family:times new roman;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);">ریستی گرداننده (!) </span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">و"همکاران" جدید (!) باشگاه مبارزات (!) اپورتونیستی با اید</span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ئو لوژیها</span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:78%;">................</span><br /></span></span></span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);">همه مطالبی که "منتشر" می کنیم<br />لزوماً مورد موافقت این باشگاه نیستش ها !</span></span><br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(255, 102, 102);">......................<br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style="font-weight: normal;font-size:130%;" >"</span><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: normal;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">سکولاريسم نو </span></span></span></span><span style="font-weight: normal;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"></span>:</span><br /><span style="font-weight: normal;"> در پی … دريافت اظهار نظرهای گوناگون خوانندگان گرامی، تکرار اين نکتۀ بديهی را ضروری می دانيم که .... همه <span style="color: rgb(204, 0, 0);">مطالبی</span> که در <span style="color: rgb(204, 0, 0);">سکولاريسم نو </span>منتشر می شوند، </span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: normal;">ل</span><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: normal;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">زوماً </span>مورد موافقت <span style="font-weight: bold;">گرداننده </span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;">سايت و </span><span style="font-weight: bold;">همکارانش</span> نيست</span><span style="font-weight: normal;">"!</span><br /><br /><span style="font-weight: normal;">گرداننده (!) و همکاران (!) باشگاه مبارزه (!) با ایدئو لوژ ی ها</span><br /><span style="font-weight: normal;font-size:85%;" >http://209.85.129.132/search?q=cache:Av10rV72fJ4J:www.newsecularism.com<br /></span><span style="font-weight: normal;">يک شنبه 24 آذر 1387 ـ 14 دسامبر 2008</span><br /><span style="font-weight: normal;">.......................</span><br /><br /><span style="font-weight: normal;">.... تمرین ...</span><br /><span style="font-weight: normal;">...............</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUUOPJJeBHI/AAAAAAAADyM/cKGkPmrcCAU/s1600-h/3+cularism+%21%21%21k1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 171px; height: 155px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUUOPJJeBHI/AAAAAAAADyM/cKGkPmrcCAU/s200/3+cularism+%21%21%21k1.jpg" alt="لاکن " id="BLOGGER_PHOTO_ID_5279641791478236274" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: normal;">"<span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">سکولاريسم يک شعار توخالی نيست... و نام نويسی در اين باشگاه رزمنده شرايطی دارد</span> که وجود و عدم، يا استحکام و سستی شان، تنها در عرصهء عمل سياسی به اثبات می رسد</span> "!</span><br /><br /><span style="font-weight: normal;">ا.ن. علا گو ی ا نیوز</span><br /><span style="font-weight: normal;font-size:85%;" >http://news.gooya.com/society/archives/076687.php</span><br /><span style="font-weight: normal;">آدینه 29 شهريور 1387 ـ 19 سپتامبر 2008</span><br /><span style="font-weight: normal;">..........................................</span><br /><br /><span style="font-weight: normal;">....تمرین</span><br /><span style="font-weight: normal;">...............</span><br /><br /><span style="font-weight: normal;">"</span><span style="font-weight: normal;">من، بعنوان<span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"> سردبير</span><span style="font-weight: bold;"> </span>سکولاريسم نو</span><span style="font-weight: normal;">، چنين می انديشم که... </span><span style="font-weight: normal;">يک سکولار بايد <span style="color: rgb(204, 0, 0);">بيشترين وقت</span> خود را در خواندن و شنيدن سخنان <span style="color: rgb(204, 0, 0);">دشمنان </span>سکولاريسم (و <span style="color: rgb(204, 0, 0);">اينک سکولاريسم ن</span>و) بگذراند</span><span style="font-weight: normal;">"!</span><br /><br /><span style="font-weight: normal;">ا.ن. علا</span><br /><span style="font-weight: normal;">سردبیر (!) باشگاه سه کولاریسم نو</span><br /><span style="font-weight: normal;font-size:85%;" >http://www.newsecularism.com/Nooriala/012108-A-note-on-policy.htm<br /></span><br /></div></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-443022731476770487?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-47949116541762233122008-12-14T19:03:00.002+01:002008-12-14T19:11:30.286+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(153, 0, 0);">چرا به ما دروغ گفتید؟</span><br /><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 153);">الاهه بقراط</span></span><br /></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /><blockquote>مردم رأی دادند و با خیال راحت به خانه‌های‌شان رفتند و منتظر شدند تا «اصلاح‌طلبان» رژیم را برای آنها <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">اصلاح</span> کنند. ولی دیدند که نه در یک دور بلکه در دو دور هم آن وعده‌ها نه تنها عملی نشد، بلکه تازه یک چیزی هم به زمامداران اعم از رهبری و رییس جمهوری و وزرا و نمایندگان بدهکار شدند. با این همه <span style="font-weight: bold;">نه از مردم عادی و نه از این همه روزنامه‌نگار و «روشنفکر» و احزاب اپوزیسیون قانونی یک نفر نپرسید: چرا به ما دروغ گفتید؟</span><br /><br />محمد خاتمی اگرچه بعدا حرف‌های خود را انکار کرد، ولی نمی‌تواند مدعی شود که میلیون‌ها زن و جوان ایرانی آرای خود را به خاطر ریش و عبای ایشان به صندوق ریختند. او وعده داده بود. وعده آزادی و دمکراسی داده بود. منتهی هم <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">در مورد قید «مگر اینکه» سکوت کرد تا بتواند بعدا هرگونه تغییر قانون اساسی را «خیانت» بنامد </span>و هم در گفتگوها و نشست‌های مختلف از یک سو بر اینکه اصلا خودشان هم نمی‌دانستند «اصلاحات» چیست تأکید نمود (هنوز هم همین تأکید را دارد و جای تعجب است که کسی به روی خود نمی‌آورد) و هم صادقانه اعتراف کرد رأی‌دهنگانش از جمله دانشجویان تصویر مورد علاقه خودشان را از وی در ذهن داشتند و به همین دلیل توقعات‌شان از وی غیرواقعی بود.<br /><br />اینکه امروز هم درست در مجموعه‌ای مشابه، تصویر و تصور درست و واقعی از برنامه و توقعات متقابل همدیگر وجود ندارد، ولی باز هم برخی می‌خواهند همان راه را بپیمایند، به نظرم رفتاری است که نه به تحلیل سیاسی، بلکه به روانکاوی و تحلیل روانشناسانه نیاز دارد. بارها در موسم رأی‌گیری نوشته‌ام یکی از نشانه‌های جنون (برخی نیز بلاهت و یا دیوانگی می‌گویند) این است که انسان یک عمل معین را تکرار کند ولی هر بار انتظار داشته باشد از آن نتیجه متفاوتی حاصل شود! از همین روست که این بیت صادق سرمد در مورد جنجال «انتخابات» در جمهوری اسلامی همواره تصویر بدون شرح است: «ابلهان تکرار عادت می‌کنند/ در گمان خود عبادت می‌کنند».<br /><br />از آن طرف، احمدی‌نژاد قولها و دروغ‌های خود را در کفه اقتصادی جای داد تا برای مردم تخم دوزرده بگذارد. او مدعی شد که مسائل جامعه ما موی زنان و رنگ لباس آنها نیست. اینها همه موضوع‌های پیش پا افتاده‌ای هستند و او قصد دارد شق‌القمر کرده و پول نفت را بر سر سفره مردم بیاورد.<br /><br />گفت: «می‌شود و می‌توانیم». البته او رییس جمهوری اسلامی «شد» ولی نه تنها نتوانست پول نفت را بر سر سفره مردم بیاورد، بلکه از آنچه هنوز در سفره برخی باقی مانده بود، کاست و سفره برخی را نیز اساسا خالی کرد. او هم خیلی زود مانند خاتمی زیر حرف‌ های خود زد و از مردم طلبکار شد. امروز با نفتی که قیمت آن به شدت کاهش یافته، هم سفره مردم و هم خزانه دولت خالیست.<span style="font-weight: bold;"> تا به امروز شنیده نشده کسی از آن رأی‌دهندگان از احمدی‌نژاد پرسیده باشد: چرا به ما دروغ گفتید؟</span></blockquote><span style="color: rgb(204, 204, 204);">......................</span><br />متن کامل<br /><span style="font-weight: bold;">ایران ب.ب.ب</span><br /></span><a href="http://iranbbb.org/34618.htm">http://iranbbb.org/34618.htm</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-4794911654176223312?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-23474919923652462592008-12-13T13:34:00.005+01:002008-12-13T13:43:04.307+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SUMnYtDa69I/AAAAAAAACm4/n8vsiV-FhG4/s1600-h/nahid_roxan_08_12_12.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5279106493572639698" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; height: 217px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/SUMnYtDa69I/AAAAAAAACm4/n8vsiV-FhG4/s320/nahid_roxan_08_12_12.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:180%;" >نهضت عاظادی!</span></strong></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >ناهید رکسان </span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com/</a></span></div><br /><div align="center" style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:130%;">در راستای حمایت از حکومت دینی، ‌ «دویچه وله» به سهم خود تلاش دارد ابراهیم یزدی را به عنوان «سکولار» به ما معرفی کند! و برای اثبات سکولاریسم این پادوی سازمان سیا با ایشان یک مصاحبه هم ترتیب داده. بله، «دویچه وله» می‌خواهد از آب گل‌آلود نفرتی که با بیرون کشیدن احمدی نژاد از صندوق مارگیری جمکران ایجاد شده ماهی‌های فراوان بگیرد، ولی بهترین ماهی‌ای که به تور مبارک‌ا‌ش افتاده یک ماهی مرده به نام«ابراهیم یزدی»، عضو فعال «نهضت‌آزادی»، یکی از شاخه‌های فدائیان اسلام در ایران است. البته «دویچه وله» تقصیری ندارد، وقتی کسی در فاضلاب به صید ماهی می‌رود، نتیجه به از این نخواهد بود. در هر حال این رادیو مدت‌هاست که تلاش می‌کند با تکیه بر افتضاح احمدی نژاد، به ملت ایران ثابت کند که فقط از طریق «بازگشت به گذشته»، یا همان نعلین‌هائی که خاتمی و رفسنجانی نام دارند، می‌توان از شر مهرورزی خلاص شد!<br /><br />اما برای غلامان و کنیزکان اعزامی اکبر رفسنجانی به ینگه دنیا، و جناح‌های مختلف «داس‌الله» که هنوز به بهانة مخالفت با احمدی نژاد به طبل زدن و خوش‌رقصی برای خاتمی و دیگر فعلة فاشیسم در جمکران مشغول‌اند خبرهای بدی داریم! دست‌های پلید استعمار دیگر نمی‌تواند احمدی نژاد را از صندوق افتضاحات جمکران بیرون آورد! بنابراین تبلیغ برای خاتمی یا اکبربهرمانی هم بیهوده است. و به همین دلیل حاکمیت فرانسه ناچار شد آب پاکی را روی دست گورکن‌ها بریزد.<br /><br />بالاخره پرزیدنت سرکوزی آلو را از دهان مبارک‌شان در مورد ایران درآوردند، و آنچه را که نمی‌خواستند بگویند با اکراه فراوان بر زبان آوردند! و همة امید و آرزوی گورکن‌ها را اینگونه بر باد دادند. چند روز پیش نیکولا سرکوزی، رئیس جمهور فرانسه اعلام داشت که حاضر نیست با احمدی نژاد، کسی که سخن از محو اسرائیل به میان می‌آورد، سر یک میز بنشیند. ایشان افزوده‌اند که احمدی نژاد نمایندة مردم ایران نیست و ... ولی اگر نظر ما را بخواهید، این سخنان نشان می‌دهد که احمدی‌نژاد دیگر نمایندة اروپای غربی در تهران نیست، و اینان می‌باید به سیاست سه دهة اخیر خود در ارتباط با حکومت گورکن‌ها پایان دهند.<br /><br />اگر به یاد داشته باشیم این «جام زهر» را چندی پیش دیوید میلی‌بند، ‌ وزیر امورخارجة ناخداکلمب هم سرکشید، آنهم درست زمانی که قصد مسافرت به تهران داشت. پس به ناچار خبر مسافرت مذکور «تکذیب» شد! از آن زمان، بقیة «شرکاء» از جمله دولت فرانسه همچنان راه گذشته را ادامه می‌دادند، تا اینکه جام زهر تقدیم‌شان شد، و دریافتند که دیگر «مسجد جای ر.. دن نیست».<br /><br />سخنان رئیس جمهور فرانسه در مورد شخص احمدی نژاد از این جهت اهمیت دارد که به گورکن‌ها تفهیم می‌کند، اروپا دیگر نمی‌تواند سیاست «نبرد با اسرائیل» را به طور غیرمستقیم در کشور ایران ادامه دهد، و به شیوة دائی‌جان‌ ناپلئون برای پنهان داشتن واقعیت با توسل به آخوند و سینه‌زن بحران آفرینی کند. البته گویا هنوز خبر «چرخش» به گوش همة بازیگران صحنه نرسیده، چرا که بعضی‌ها همچون شیرین عبادی و مهرانگیز کار به عادت معهود خود را به کوچة علی چپ زده‌، پا به پای سیدمهدی خاموشی به تبلیغ برای قانون اساسی جمکران همچنان ادامه می‌دهند!<br /><br />شیرین عبادی، اخیراً در لهستان به انتقاد از تبعیض علیه زنان در غرب نیز پرداخته! البته این حقوقدان زبده فراموش کرده که اگر تبعیض در اروپای غربی وجود دارد، غیرقانونی است؛ قانون اساسی و قوانین مدنی در کشورهای اروپای غربی تبعیض را جرم می‌شناسد و محکوم می‌کند. درصورتیکه تبعیض در جمکران از طرق قانونی مورد تشویق هم قرار می‌گیرد! چرا؟ چون همان قانون اساسی حکومت اسلامی که بر مبنای احکام دین مبین تدوین شده، و حضرات «حقوقدان‌ها» و در رأس آنان حاجیه عبادی از حامیان آن به شمار می‌روند، همچون مجموعه احادیث و احکام و فقه اسلامی و مسیحی و یهودی از پایه و اساس زن‌ستیز است. البته شیرین عبادی به دلیل دریافت جایزة نوبل وظیفه دارد تا پایان عمر، خود را به کوری و کری زده، ضمن ایفای نقش «ابله» فراوان مهمل‌بافی کند.<br /><br />ساختار سخنرانی‌های ابلهانة نوبل جمکران، انطباق کامل بر ساختار بولتن‌های سازمان استعماری تبلیغات اسلامی دارد. در این بولتن‌ها ابتدا از عدم رعایت حقوق بشر در اسرائیل، پایمال شدن حقوق زنان در اروپا و آمریکا انتقاد می‌شود، و در پایان تبلیغ برای اسلام! به صورتی که ابلهان بپذیرند حقوقی که در غرب رعایت نمی‌شود، در اسلام محترم است! تنها تفاوتی که ترهات عبادی با بولتن وق‌وقیه‌های جمعه دارد این است که عبادی در یک جملة کوتاه کمبودها را به دولت فعلی نسبت می‌دهد، نه به قانون اساسی جمکران! چرا که قانون اساسی کذا اسلامی است، و عبادی هم به فرمان محفل نوبل مأمور تبلیغات اسلامی در سطح جهان شده.<br /><br />شیوة تبلیغات مهرانگیز کار برای حکومت اسلامی، مقصر جلوه دادن دولت است، نه قوانین! مهرانگیز کار نیز به مناسبت سالگرد تصویب اعلامیة جهانی حقوق بشر در سایت اکبر رفسنجانی در تبعید یک مقالة شیوا قلمی کرده تا بگوید دولت ایران اعلامیة جهانی را امضاء کرده! خواهر مهرانگیز کار که مانند عبادی حقوقدان است ظاهراً نمی‌داند که اعلامیة جهانی حقوق بشر از نظر حقوقی «الزام آور» نیست! به عبارت دیگر سازمان ملل نمی‌تواند هیچ کشوری را وادار به اجرای مفاد اعلامیة مذکور کند. این مختصر را گفتیم تا حقوقدانان زبدة جمکران قیاس به نفس نکنند. حال بازگردیم به اشک تمساح حکومت جمکران برای فلسطینی‌ها.<br /><br />چند روزی است که حکومت ضدامپریالیست جمکران که در راه نوکری برای سازمان سیا نه تنها در ایران که در افغانستان و عراق هم پیام‌آور مرگ و نیستی برای صدها هزار غیرنظامی شده، بار دیگر برای فلسطینی‌ها دل می‌سوزاند و سینه می‌زند. بله، این روزها از اکبر بهرمانی جنایتکار گرفته تا احمدی نژاد و عطاالله مهاجرانی همه و همه در یک خط واحد قرار گرفته، از اسرائیل انتقاد می‌کنند، چرا که اسرائیل بزودی می‌باید سرزمین‌های اشغالی در سوریه، لبنان و فلسطین را ترک کرده و در مرزهای قانونی خود مستقر شود. و در صورت چنین رخداد «وحشتناکی»، حکومت جمکران که کارت فرسودة نبرد با آمریکا را از دست داده، بی‌دشمن خواهد ماند و اربابان دلیلی برای تداوم موجودیت‌ ملایان نخواهند دید. دلیل اینکه «دویچه وله» نور سکولاریسم در چهرة پلید یزدی، عضو سازمان خرابکار فدائیان اسلام رؤیت می‌کند، تضعیف اسرائیل است که ریشه در تزلزل ایالات متحد دارد. از مطلب دور افتادیم، بازگردیم به مصاحبة دویچه‌وله با ابراهیم یزدی!<br /><br />در ابتدای این مصاحبه تأکید شده که «نهضت آزادی یک نیروی سکولار است»! البته «دویچه وله» برای ایرانیان یک ویراست نوین از سکولاریسم ارائه می‌دهد که در چارچوب توحش حکومت اسلامی قرار گیرد. ویراست مذکور عبارت است از «جدائی دین از دولت»! همان ویراستی که ایرانی‌نمایان نانخور استعمار در مقالات عمیق و شیوای خود مرتباً به آن اشاره دارند. پیشتر به این سکولاریسم من‌درآوردی و ابله پسند اشاره کردیم و گفتیم که سکولاریسم عبارت است از «جدائی دین از سیاست». و برای استقرار یک حاکمیت سکولار در ایران تغییر قانون اساسی الزامی است. به عبارت دیگر در چارچوب قانون اساسی کنونی، سخن گفتن از سکولاریسم اگر نشان شیادی نباشد حتماً حاکی از حماقت خواهد بود! اینکه مصاحبه کنندة «دویچه وله» در کدامیک از رده‌های فوق قرار می‌گیرد هیچ اهمیتی ندارد. مهم این است که در پاسخ به تأکیدات الهی ایشان بر سکولار بودن نهضت به اصطلاح آزادی، پاسخ ابراهیم یزدی یک لایه حماقت و شیادی بر تأکیدات فوق هم افزوده.<br /><br />حاج ابراهیم که سوابق درخشان‌اش بر همگان آشکار است، می‌گوید «سکولاریسم تعریف جامعی ندارد»، و خلاصة مطلب ایشان به ما حالی می‌کند که سکولاریسم را هم می‌توان مطابق منافع اربابان اسلام فروش نهضت آزادی به صورتی مبهم و دینی «تعریف» کرد! ولی یزدی در این مصاحبه در واقع با تکرار همان شعار استعماری «سیاست ما، عین دیانت ماست»، به شیوة توده‌ای‌های دین‌پرست می‌گوید، سیاست نمی‌تواند از دین جدا باشد، چون «مردم» اعتقادات دینی دارند! بله، اینجا است که به پوپولیسم، فصل مشترک حزب به اصطلاح مارکسیست توده و فعلة سازمان سیا برخورد می‌کنیم: جایگزین کردن «دولت» با «مردم»!<br /><br />بهتر بگوئیم جایگزین کردن راهبردهای یک رژیم قانون‌مدار با اعتقادات توده‌ها؛ و نهایت امر جایگزین کردن فرآیند حکومت با حرکت توده‌های تحریک شده. البته اشتباه نکنیم، اگر سکولاریسم در مکتب حاج آبراهام «تعریف» ندارد، در عوض «مردم» در قاموس این جماعت پادوی سازمان سیا خیلی خوب «تعریف» می‌شود! «مردم» عبارت است از جماعتی که به هر عنوان می‌توان با چوب و چماق آن‌ را به خیابان آورد. این است «مردم» از نظر نهضت‌آزادی، و این است «اعتقادات» همین «مردم» از نظر حکومت اسلامی. جایگزین کردن پدیدة «دولت» با چنین «مردمی» می‌تواند نتایج گهرباری داشته باشد؛ سیاست اوباش پروری که فتوای میرزای شیرازی، ملی شدن نفت، کودتای 28 مرداد و به ویژه کودتای 22 بهمن را بر ما ملت تحمیل کرد، با تکیه بر همین «مردم» اعمال شده. هر روز ساواک و شهربانی می‌توانند ماشاالله قصاب‌ها و زهراخانوم‌ها را به عنوان «مردم» راهی خیابان کرده، تا اینان در شعارهای انقلابی خود مطالبات استعمار غرب را برای‌مان بازگو کنند.<br /><br />به این دلیل است که ماهی گندیده‌ای که «دویچه وله» در گنداب سی‌سالة حکومت نعلین صید کرده، به ما می‌گوید، «جدائی دین از سیاست در هیچ کجا عملی نبوده و نخواهد بود، مردم در سرنوشت‌شان شرکت می‌کنند!» بله! «سیاست» در قاموس اربابان ابراهیم یزدی شرکت مردم در سرنوشت‌شان معنا می‌دهد! اتخاذ سیاست بر عهدة دولت «منتخب مردم» نیست، مردم هر روز در سرنوشت خود مستقیماً «شرکت» فعال دارند! آنهم با اعتقادات و باور‌های‌شان! ساده‌تر بگوئیم، سازمان سیا برای ملت ایران یک نوع سیاست ویژه را به رسمیت شناخته. سیاستی منطبق بر توهمات و تعصباتی که دین «تعریف» می‌شود، و گروهی اوباش سازمان‌یافته خواستار اجرای آن‌اند، هر چند این «سیاست» هیچ ارتباطی با واقعیات اجتماعی کشور نداشته باشد، چرا که سیاست عرصة واقعیات است نه میدان توهمات و باورها. ولی ابراهیم یزدی، دبیرکل تشکل «بسیار سکولار» اصلاً این حرف‌ها سرشان نمی‌شود، چرا که این مسائل منافع اربابان‌شان را در غرب خدشه‌دار خواهد کرد:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«ما [...] پذیرفتیم که[...] مجلس[...] ‌نباید چیزی برخلاف باورهای مردم تصویب بکند [...] نه فقط برخلاف باورهای دینی مسلمان‌ها، بلکه [...] مجلس [...] نمی‌تواند چیزی برخلاف باورهای مسیحیان ایران هم تصویب بکند [...] کما اینکه الان در آمریکا دولت مشکلی دارد [...] اگر کسی می‌خواهد یک قانون دینی را هم به مجلس بیاورد [...] باید آنرا تبدیل به قانون مدنی کرد تا قابل اجرا باشد [...] ما که آزادی را فقط برای خودمان نمی‌خواهیم، ما آزادی را برای همه می‌خواهیم [...]»<br /></span><br />این است مفهوم «آزادی» در قاموس فعلة فاشیسم: تدوین قانون بر اساس اعتقادات دینی همان «مردم» کذا! آزادی کذا را «عاظادی» می‌نامیم، چون هیچ پیوندی با آزادی نداشته و ندارد. آزادی مطلوب ابراهیم یزدی پشتیبانی از قانون اساسی توحش است که می‌دانیم بر «حدیث مسلم» و نهج‌البلاغه تکیه دارد.<br /><br />مارکس می‌گوید، «دین، افیون توده‌هاست». البته طی سه دهة اخیر شیپورهای سازمان سیا در کشورمان با اشاره به «پیروزی» کودتای 22 بهمن در کمال بلاهت ادعا می‌کنند که مارکس اشتباه کرده، چرا که دین اسلام توده‌ها را به حرکت در ‌آورد و این «انقلاب» شکوهمند به ثمر رسید! اما نوکران گله‌پرست و توده‌ای سازمان کذا یک نکتة مهم را فراموش کرده‌اند و آن اینکه «سکون» ناشی از مصرف افیون، با «حرکت» در مسیر حماقت هیچ تفاوتی ندارد؛ هر دو در تقابل با حرکت منطقی انسان به سوی زندگی آینده قرار می‌گیرد. افتضاح حکومت اسلامی شاهدی‌ است بر این مدعا که حضور «مردم» در خیابان‌ها با اتکاء بر اعتقادات دینی، و به طور کلی هر حرکتی مبنی بر احساسات فقط می‌تواند منجر به یک فاجعه شود.<br /><br />بی‌دلیل نیست که «دویچه وله» تشکل دین‌پرست «نهضت آزادی» را سکولار می‌خواند. سیاست در ایران توسط دولت نباید اعمال شود. برای حفظ منافع استعمار غرب، سیاست ایران می‌باید در چارچوب تعصبات و توهمات دینی قرار گیرد و توسط ماشاالله قصاب‌ها و زهرا خانوم‌ها در کوچه و خیابان اعمال شود. این مهم یکبار از طریق «نهضت آزادی» یا بهتر بگوئیم «نهضت‌عاظادی» ممکن شده، ولی کارفرمایان «دویچه وله» باید بدانند که «تاریخ» در هر حال تکرار نخواهد شد، و اگر به فرض محال هم «تکرار» شود، در مورد «نهضت‌عاظادی» هیچ تکراری در کار نمی‌تواند باشد.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-2347491992365246259?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-72324858671058841162008-12-12T17:05:00.008+01:002008-12-12T19:25:58.438+01:00<p><br /><br /></p><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);">سکولاریسم (؟)<br />و اخلاق (!) جورج اورولی نوی نوی<br /></span></span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span></span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);">سردبیر(!) رصد خانه </span></span><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);">مدل 1984 قمری </span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;"> نو ری</span><br /></span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">در حال</span> <span style="color: rgb(204, 0, 0);">رانندگی و توجه به آخرين کشفيات (!)علمی (!) ضد تبعيض </span></span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">مزرعه </span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">زکی لاریستی </span></span><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">حیوانات<br /></span></span><span style="font-size:180%;"><br /></span></div><div style="text-align: center; color: rgb(192, 192, 192);">..... <span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);">دارالترجمه یاجوج و ماجوج </span></span>.....<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 204, 204);">................</span><br /></div><br /><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><span style="font-size:130%;">"سخن<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> سردبير</span> / بمناسبت <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">پايان يک سال</span> با سکولاريسم<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> نو</span>/...</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">هفتم آذر 1386</span>... دست به انتشار اين نشريۀ اينترنتی زده ام… با خرج سالانۀ مختصری که تهيه اش از توان من خارج نيست …</span><br /><span style="font-size:130%;">«سکولاريسم<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);"> نو</span>» خوانندگان بسياری دارد ... <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">هشتاد در صد</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span>آنها در ايران ساکنند"!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ا.ن. علا</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.newsecularism.com/Archives/1108/112708-5-Shanbe.htm">http://www.newsecularism.com/Archives/1108/112708-5-Shanbe.htm</a></span></span><br /><span style="font-size:130%;">پنج شنبه 7 آذر 1387 ـ 27 نوامبر 2008</span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);">.............................</span></span><br /><br /></div><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین ...<br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >.................</span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">"محمد خاتمی رييس جمهوری پيشين ... در جريان سفر خود از آلمان، در کالج علمی آلمان واقع در برلين ... سخنرانی مفصلی ايراد کرد ... محمد خاتمی در سخنرانی خود به مسئله <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">اخلاق</span> در جامعه اشاره کرد" !<br /><br />بی بی سی صد<br /><a href="http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/11/051118_sm-khatami-vienna.shtml"><span style="font-size:85%;">http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2005/11/051118_sm-khatami-vienna.shtml</span></a><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">آدینه 27 آبان 1384 / 18 نوامبر 2005</span><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);">................................</span></span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUKNabv7ihI/AAAAAAAADxk/ckAny4mIhyE/s1600-h/1984.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 234px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUKNabv7ihI/AAAAAAAADxk/ckAny4mIhyE/s400/1984.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278937198496549394" border="0" /></a><span style="font-size:130%;">"آقای خاتمی در جريان سفر خود از آلمان، در کالج علمی آلمان واقع در برلين... سخنرانی مفصلی ايراد کرد... محمد خاتمی در سخنرانی خود به مسئله <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">اخلاق</span> در جامعه اشاره کرد" !<br /><br />سکولاریسم نو (!) ترکمون زده شده در آذر ماه <span style="color: rgb(204, 0, 0);">1386</span><br /><a href="http://www.newsecularism.com/2007/Articles/FarsiArticles-xaatami111805.htm"><span style="font-size:85%;">http://www.newsecularism.com/2007/Articles/FarsiArticles-xaatami111805.htm</span></a><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 51, 51);">تاريخ نیو زکی لاریستی انتشار:</span> 27 آبان 1384 ـ 18 نوامبر 2005</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);">............................</span></span><br /></div><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین ....</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >.................</span><br /></div> </div><br /></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >"سکولاريسم و <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">اخلاق</span>/<br />ديروز، در حال رانندگی، به راديوی «عمومی و ملی» آمريکا گوش می ک</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ردم؛ به برنامه ای که در آن دانشمندان اين کشور آخرين کشفيات علمی خود را توضيح می دهند. موضوع برنامه يافته های نوين بيولوژی و روانشناسی در مورد حيوانات بود. دانشمندی که نامش به</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" > خاطرم نماند (و می توان آن را در سايت راديوی مزبور پيدا کرد) می گفت که تحقيقات آزمايشگاهی ثابت کرده است که «عدالت خواهی» در نزد موجودات زنده دارای پايه های بيولوژيک است؛ و شرح مفصلی می داد...<br /><blockquote>تجربۀ سی سال حکومت اسلامی به ما می آموزد که<span style="font-weight: bold;"> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">سکولاريسم</span><span style="font-weight: bold;"> تضمين غائی </span><span style="font-weight: bold;">حکمروائی اخلاقيات</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> ضد تبعيض </span>(و نه ضد گرگ صفتی) است و برای کارآمدی خود نيز نياز به هيچ شريعت الهی و هيچ «مرجع روحانی» ندارد؛ چرا که وقتی حکومت بهانه ای برای تبعيض گذاشتن بين زن و مرد، مسلمان و غير مسلمان، سنی و شيعه، فکلی و عمامه ای، و هزار دوگانۀ ديگر نداشت، جامعه نيز از حالت «پرواربندی گرگ ها» به در می آيد" !</blockquote>ا.ن. علا ی </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >گوی ا.ن یوز<br /><a href="http://news.gooya.com/society/archives/080660.php"><span style="font-size:85%;">http://news.gooya.com/society/archives/080660.php</span></a><br />آدینه 22 آذر 1387 ـ 12 دسامبر 2008<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(192, 192, 192);">............................</span></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین ....</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >.................</span><br /></div> <span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >1 - همه افراد در مقابل قانون برابرند.<br />2- مردان و زنان حقوق متساوي دارند.<br />3- <span style="font-weight: bold;">مجاز نیست که هيچ فردی، به مناسبت جنسیتش، خانواده اش، نژادش، زبانش، زادگاهش، اعتقاداتش، ، دیدگاههای مذهبي يا سياسيش، به طور مثبت یا منفی مورد تبعیض قرار گیرد.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">اصل سوم قانون اساسی آلمان</span><br /><a href="http://www.bundestag.de/parlament/funktion/gesetze/grundgesetz/gg_01.htm"><span style="font-size:85%;">http://www.bundestag.de/parlament/funktion/gesetze/grundgesetz/gg_01.htm</span></a><br />.........................................<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUITDf3e4tI/AAAAAAAADws/4exr6yHIyr8/s1600-h/3+cularism+%21%21%21k1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 264px; height: 201px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/SUITDf3e4tI/AAAAAAAADws/4exr6yHIyr8/s320/3+cularism+%21%21%21k1.jpg" alt="دارالترجمه یاجوج و ماجوج / کوتاه و گويا و مستحب و فرا نو" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278802664046387922" border="0" /></a><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >....تمرین ....<br />.................<br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >"شما</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >برای مظنه زدن حرف های من به منبع مراجعه نياز ندا</span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >رید</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >بايد دقت کنيد تا ببينيد که من از کنار هم نهادن يک مشت بديهيات</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >چه نتايج «کارآگاهانه» ای گرفته ام" !</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >ا. ن.علا گو ی انیوز</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:85%;" >http://news.gooya.com/society/archives/057174.php</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >آدینه 20 بهمن 1385 - 21 فوريه 2007</span><br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-7232485867105884116?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-91078530731400762052008-12-11T19:08:00.004+01:002008-12-11T19:23:40.506+01:00<p><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br /></span></p><div style="text-align: right; font-weight: bold;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><blockquote>در شصتمین سالگرد تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر، یاد زنان و مردانی که با وجدانی پاک و استوار در جانی بی باک و هوشیار، در تاریکنای حکومتهای ترور و وحشت و در خونبارترین دوره های تاریخی، در دفاع از انسانیت و حقوق بشر، درفش روشنگری را بر افراشتند و فریاد آزادی و عدالت را سر دادند، گرامی باد</blockquote></span></div><div style="direction: rtl; text-align: right;"><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">در نبردی طولانی برای حقوق بشر</span><br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >زینت میرهاشمی</span><br /></div> <span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><br />اعلامیه جهانی حقوق بشر از پایه ای ترین حقوق مدون جهانی در تاریخ معاصر است. در سال 1948 با برگزاری مجمع عمومی سازمان ملل متحد در پاریس در روز 10 دسامبر، اعلامیه جهانی حقوق بشر به تصویب رسید. سازمان ملل متحد خواستار رعایت مفاد این اعلامیه از طرف همه کشورها شد. این اعلامیه که پس از جنگ جهانی دوم برای پی ریزی بنای صلح تصویب شد دستاورد قرنها مبارزه کوشندگان راه آزادی و حقوق انسانی است. مفاد این اعلامیه که به عنوان سند پایه ای حقوق جهانی بشر است حتا از طرف دولتمردان کشورهای امضا کننده به کمال رعایت نشد و متاسفانه امروز می بینیم که حقوق بشر قربانی منافع اقتصادی و طبقاتی شده و به راحتی لگد مال می شود. سیر تحولات در راستای تحقق بخشیدن به اندیشه های انسانی نشان می دهد که نبردی طولانی و پیوسته برای انجام این امر در پیش است. کاستلیو در مقاومت در برابر حکومت دینی ژان کلون در سال 1562 میلادی به درستی گفت:<br /><blockquote style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="font-weight: bold;">«آیندگان از خود خواهند پرسید: چه شد پس از آن که روشنای صبح یک بار بر دمیده بود ما دیگر باز مجبور شدیم در ظلمات روزگار بگذرانیم.»</span><br /></blockquote>سخنان این مبارز دوران روشنگری در اروپا ما را به یاد استبداد دینی حاکم بر ایران می اندازد. مستبدانی که در قرن بیست و بیست و یکم با پایمالی دستاوردهای یک انقلاب، حکومت وحشت بر پا کرده اند و با استفاده از تمامی ابزارهای سرکوب، جزمواره های ارتجاعی خود را به مردم تحمیل می کنند. کسانی که به نام دین و به نام خدا، جنایت می کنند.<br /><br />سه دهه استبداد، کشتار و جنایت در ایران، نتوانسته ایده های آزادیخواهی و عدالتخواهی را از بین ببرد. دستاورد مقاومت دلیرانه زنان و مردان مبارز ایران زمین طی سه دهه، در فریاد دانشجویان با شعارهایشان «مرگ بر دیکتاتور» ، «ما زن و مرد جنگیم بجنگ تا بجنگیم» و «زنده باد آزادی» خودنمایی می کند. حقوق بشر، حقوقی جهانشمول است و همه مردم با هر مذهب، نژاد و رنگی که دارند باید از این حقوق برخوردار شوند. حکومتهای مذهبی قصد دارند مفاد این اعلامیه را تحت عنوان «شرایط فرهنگی و مذهب» تغییر دهند و مردم را از این مفاد محروم می کنند. به همین جهت تحقق این حقوق جدالی است بین ارتجاع و ترقی، و راهی طولانی برای تحقق اندیشه های آزادگی و همچنین حفظ دستاوردهای آن است. همدردی انسانی در برابر ظلم و استبداد و هماوردطلبی در برابر نظم موجود را طلب می کند. در سالگرد جهانی تصویب اعلامیه حقوق بشر یاد نویسنده و مترجم گرانقدر، محمد جعفر پوینده از کوشندگان حقوق بشر را گرامی می داریم که توسط ماموران جمهوی اسلامی به قتل رسید.<br /><br />محمد جعفر پوینده کتاب «اعلامیه جهانی حقوق بشر و تاریخچه ی آن» به قلم «گلن جانسون» را در سال 1377 به فارسی ترجمه کرد. </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-9107853073140076205?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-27444480615829216222008-12-10T11:04:00.002+01:002008-12-10T11:07:07.742+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/ST8Ex4SRgZI/AAAAAAAACmE/xq7RVTHg0cU/s1600-h/nahid_roxan_08_12_09.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277942543270642066" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; height: 159px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_3j_3uyLmFZ0/ST8Ex4SRgZI/AAAAAAAACmE/xq7RVTHg0cU/s320/nahid_roxan_08_12_09.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><strong><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:180%;" >خطبه‌های مش‌قاسم!</span></strong></div><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:180%;" ><strong><br /></strong></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:180%;" >ناهید رکسان </span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://nahidroxan.blogspot.com/">http://nahidroxan.blogspot.com/</a></span></div><br /><br /><div align="center"><span style="color: rgb(255, 255, 204);font-size:85%;" >...</span></div><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">«آقا! شما ما را باید از این خانه با آجان بیرون کنید، یا نعش ما را از این خانه ببرند... شما چون جان ما را نجات داده‌اید ... ما هم تا جون داریم باید توی این خونه خدمت کنیم ...»</span><br />مش‌قاسم<br /><br />یک گروه سارق مسلح دستگیر شده‌اند و سرکردة گروه، از آنجا که ما ملت او را حین ارتکاب جرم ندیده‌ایم، جنایت خود را انکار می‌‌کند! سخنان اکبر بهرمانی در خطبه‌های نماز «عید سلاخی» مصداق همین انکار بیشرمانه است. رفسنجانی ادعا کرده فقط مدیران رده پائین حکومت نعلین با آمریکا مذاکره کرده‌اند! ظاهراً بولتن نویس‌های سازمان سید مهدی خاموشی فراموش کرده‌اند که این سردمداران جمکران، از جمله اکبر رفسنجانی بودند که پنهانی با مسئولان رده پائین ایالات متحد مذاکره می‌کردند. چون طبق برنامة گروه برژینسکی، حکومت اسلامی، جهت سرکوب ملت ایران می‌بایست نقاب دشمنی با آمریکا بر چهرة پلید خود بزند تا هر کس در ایران سخن از آزادی و دمکراسی بر زبان می‌راند، طرفدار آمریکا و دشمن معرفی شود.<br /><br />به گزارش «حنازرچوبه»، مورخ 9 دسامبر2008، اکبر رفسنجانی ضمن ایراد خطبه‌های نماز «عید سلاخی» مطالبات اربابان خود را تکرار کرده. در این خطبه‌ها، ضمن تأکید بر شعار استعماری «انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست»، کشمیر هم از هند جدا شده، و سخن از بحران در هند، پاکستان و کشمیر به میان‌ آمده! همچنین به بهانة حمایت ظاهری از فلسطین، به طور غیرمستقیم تهاجم بوزینه‌های کفن پوش به محل سفارت مصر در تهران نیز توجیه شده است. این روزها جنایتکاری به نام اکبر رفسنجانی، که مسئول قتل هزاران ایرانی است، سخت نگران فلسطینی‌ها شده! چرا؟ چون کنفرانس قریب الوقوع صلح مسکو، اسرائیل را به مرزهای پیش از جنگ زرگری با مصر باز خواهد گرداند و حکومت اسلامی «بی‌دشمن» مانده، چون خر در گل گیر می‌کند! در نتیجه، ناخداکلمب صلاح خویش را در یک جنگ همه جانبه رویت کرده. به این ترتیب لازم آمده، تنش میان هند و پاکستان افزایش یابد. در همین راستا پاکستان از تحویل آمران تهاجم تروریستی به هند خودداری می‌کند، و حکومت جمکران هم از زبان رفسنجانی همچنان از اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت روی برمی‌گرداند.<br /><br />رفسنجانی مقداری هم به اوباما« نصیحت» کرده، که از سیاست سلف‌اش پیروی نکند، بلکه مطابق دستورات اسلام «مستضعفان» و هم‌نژادان خود را در آفریقا دریابد. چرا که اوباما رهبر سیاهان آفریقا است، نه رئیس جمهور آمریکا! بله! بی‌دلیل نیست که سازمان تبلیغات اسلامی هر سال میلیون‌ها دلار از بودجة مملکت را می‌بلعد، این دلارها برای تحویل چنین ترهاتی لازم است. سردار اکبر ضمن التماس به درگاه آمریکا برای اینکه اجازه دهد حکومت نوکران در جمکران یک الگوی «مستقل» و مسلمان باقی بماند، به تکرار چرندیات خمینی و خامنه‌ای پرداخته می‌گوید، هر چه به ایران فشار بیاورید این منطقه «مشعشع‌تر» می‌شود، چون «خدائی» ‌است و حقوق بشر هم همینجاست. به فرمان سازمان سیا شیخ ابودلقک حقوق بشر را هم باید «خدائی» کند. سردار اکبر سپس با توسل به منطق حماقت تعریف نوینی از حقوق بشر ارائه داده می‌گوید، حقوق بشر این است که ما از تجاوز به حقوق کشورهای ضعیف متنفریم:<br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br />«بگذارید ایران به عنوان یک کشور نمونه و مستقل مسلمان بتواند روی پای خودش برای کشورهای دیگر یک الگوی استقلال و آزادی باشد[...] مسئلة آمریکا مخالفت با تفکر انقلابی و اسلامی است [...] هر چه به ایران فشار بیاورید، این منطقه مشعشع‌تر می‌شود، چون منطقه خدائی است و حقوق بشر اینجاست. حقوق بشر این است که ما از تعرض به حقوق کشورهای ضعیف و مظلوم متنفریم»<br /></span><br />مسلم است که رفسنجانی از تجاوز به «کشورهای ضعیف» متنفر است. او ترجیح می‌دهد آمریکا به کشور عراق و افغانستان حمله کند، تا منطقه «مشعشع‌تر» شود و سردار اکبر هم که در رکاب امام‌زمان بوده، در رأس حکومت مستقل جمکران نیز در رکاب آمریکا باقی بماند. اصولاً رفسنجانی اهل «رکاب» است و با انسان‌ها اصلاً کاری ندارد. حاج اکبر ملت‌ها را به رسمیت نمی‌شناسد، با ‌حقوق کشورها کار دارد و «زمین» را مدنظر قرار می‌دهد، چون انسان را نمی‌توان غصب کرد، ولی در رکاب سازمان سیا، زمین برای غصب کردن آفریده شده.<br /><br />در هر حال رفسنجانی، پس از سائیدن پیشانی بر خاک آستان مقدس آمریکا، می‌گوید ما نمی‌خواهیم با شما روابطی داشته باشیم که «مبارزات» ما و آبروی شما به عنوان دشمن درجة یک حکومت اسلامی را بر باد دهد. و خلاصه اینکه «ما» هیچوقت با شما مذاکره نکرده‌ایم. شما هم هرگز با ما مذاکره نکرده‌اید، فقط با مسئولان رده پائین مذاکره داشتید! خلاصة مطلب فردی که با ژنرال «الکساندر هیگ» در کوچه پس‌کوچه‌های عشق‌آباد مذاکرات می‌کرد اسم‌اش هاشمی بهرمانی معروف به رفسنجانی نبوده!<br /><br />گویا اکبر بهرمانی برای ممانعت از اخراج حکومت جمکران توسط ارباب به شیوة مش‌قاسم متوسل شده، و از سازش‌ناپذیری و مبارزات حکومت نعلین با آمریکا داد سخن می‌دهد تا «پرستیز» آمریکا و نوکران ضدامپریالیست‌اش را در جمکران حفظ کند.<br /><br />در رمان «دائی‌جان ناپلئون»،‌ مش‌قاسم در واقع برای ممانعت از اخراج خود توسط دائی‌جان ناپلئون، شخصاً پای به جنگ کازرون و «مبارزات» بی‌امان ارباب با «انگلیسا» گذاشت. جریان از این قرار است که مش‌قاسم حین تعمیر راه‌آب ریشة نسترن بزرگ دائی‌جان را با کلنگ قطع می‌کند و دائی‌جان که نسترن مذکور را تا حد پرستش دوست داشته، به شدت خشمگین ‌می‌شود و پس از نثار چند پس گردنی به مش‌قاسم، به او می‌گوید: «برو گمشو! جای تو توی این خانه نیست!» اینجاست که مش‌قاسم با توسل به آنچه طی چندسال خدمت در خانة ارباب درمورد جنگ ایشان با انگلیسا شنیده زیرکانه پای به عرصة مبارزات تخیلی دائی‌جان ناپلئون می‌گذارد:<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">«آقا! شما ما را باید از این خانه با آجان بیرون کنید، یا نعش ما را از این خانه ببرند... شما چون جان ما را نجات داده‌اید ... ما هم تا جون داریم باید توی این خونه خدمت کنیم ...کی آن‌کاری را که شما کردید می‌کرد؟ مش‌قاسم سپس رو به جمع [...] کرد و با هیجان گفت: ‌فکرش را بکنید ... توی جنگ کازرون ما تیر خورده بودیم [...] به این ترتیب مش‌قاسم که [...] بزرگترین واقعة زندگی‌اش عبارت از زد و خورد با چند سگ ولگرد در قم بود به صف شجاعان جنگ کازرون و ممسنی پیوست.»</span><br />ص . 11،‌ همان رمان<br /><br />گویا اکبر بهرمانی هم که تا پیش از کودتای 22 بهمن بزرگترین واقعة زندگی‌اش سفر از روستای نوغان به شهرستان قم بوده، برای ممانعت از اخراج حکومت جمکران توسط ارباب به شیوة مش‌قاسم متوسل شده و از سازش ناپذیری و مبارزات حکومت نعلین با آمریکا داد سخن می‌دهد تا «پرستیز» آمریکا و نوکران ضدامپریالیست‌اش را در جمکران حفظ کند.<br /><br />آقا! شما چون جان ما را نجات داده‌اید ... ما هم تا جون داریم باید توی این کشور به شما خدمت کنیم ...کی آن‌کاری را که شما کردید می‌کرد؟ ‌فکرش را بکنید ما در حوزة علمیة قم غاز می‌چراندیم [...] یکدفعه خدا خیرش بده آقا را [...] خودش را رساند به ما ...مثل شیر ما را انداخت روی دوشش ... به اندازه یک منزل راه،‌ همینطور برد تا رساند به حکومت [...]‌ اگر آقا نبودند [...] ما هم مثل بیچاره شعبان بی‌مخ صدتا کفن پوسانده بودیم [...] برژینسکی در اینموقع زیر لب تکرار کرد: بیچاره شعبان‌خان[...] خواستم برایش کاری بکنم اما نشد [...] از این‌هنگام [...] دائی‌جان برژینسکی رسماً پذیرفت که حاج اکبر برضد آمریکا در «انقلاب اسلامی» شرکت کرده و زیر دست هویزر بوده. آدمی که تا چندی قبل به هیچ وجه حاضر نبود قبول کند که در آن زمان حتی رفسنجانی را می‌شناخته بعد از آن [...] از وی به عنوان تابین خود نام می‌برد [...] یکی دوسال دیگر هویزر به حاج اکبر تکلیف خواهد کرد که واقعة نجات خود را از مرگ حکایت کند. به این ترتیب حاج اکبر که [...] بزرگترین واقعة زندگی‌اش عبارت از زد و خورد با چند سگ ولگرد در قم بود به صف مبارزان ضدامپریالیست و مدافع حقوق بشر پیوست.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-2744448061582921622?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-84439855257839479372008-12-08T20:07:00.005+01:002008-12-10T00:18:01.876+01:00<p><br /></p><div style="direction: rtl; text-align: right;"><div align="right"><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: right;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/ST77HizQirI/AAAAAAAADvk/Qzx8hfPJULc/s1600-h/dsc00119.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 366px; height: 169px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_ylP0zxTGm8w/ST77HizQirI/AAAAAAAADvk/Qzx8hfPJULc/s320/dsc00119.JPG" alt="مینا اسدی … پیامش (شعرش) که در تبعید، و در میان برگهای کتابی، بظاهر، محبوس شده بود، از اقیانوسها و کوه و کمر عبور کرد " id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277931920344255154" border="0" /></a><br /><span class="onvanMotevasetSabzSotonVasat"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">پیام یک شاعر</span></span></span><span class="onvanMotevasetSabzSotonVasat"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">،<br />شعر و شعار دانشجو</span></span></span><br /></div><p style="margin: 2px 10px;" dir="rtl"> <span class="nevisandehSotonRast"> </span> </p></div> <!--<div align="justify" style="MARGIN-LEFT: 10px; MARGIN-RIGHT: 15px" dir="rtl"> <span style="font-family:Tahoma;font-size:85%;color:#990000;"> <a href="biografi.php?nhonarmand=" onclick="NewWindow(this.href,'mmm','550','500','yes','center');return false" onfocus="this.blur()" class="alink"></a> </span></div>--> <p style="margin: 2px 10px;" dir="rtl"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma;font-size:85%;" > <img src="http://farsi.irancrises.com/didaks/" alt="" style="margin: 10px;" align="right" width="" height="" /> </span></p><div dir="rtl" style="font-family:times new roman;"><div align="center"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma;font-size:85%;" ><br /></span><p style="margin: 2px 10px; text-align: center; color: rgb(0, 0, 153);" dir="rtl"> <span class="nevisandehSotonRast" style="font-size:180%;">علی ناظر </span></p><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma;font-size:85%;" ><br /></span></div> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">عکس هایی که از تظاهرات 16 آذر امسال مخابره شده اند مزی</span></span><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ن</span></span><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> به </span></span><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">بخشی از شعر دوباره می شود آری… مینا اسدی، که در سالهای 66-1<st1:personname st="on">3</st1:personname>65 سروده است، می باشند.</span></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><br /></span><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">این انتخاب دانشجویان خود<span style=""> </span>پیام آور چند نکته است:<o:p></o:p></span></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ></span><ul style="margin-top: 0cm;" type="disc"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><br /><li class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 36pt 0pt 0cm; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right; font-weight: bold;font-family:times new roman;"><span style="" lang="FA">اگر پیامی پویا باشد، مرگ نخواهد داشت. «دهانت را می بویند…» و «در برابر تندر می ایستند…» احمد شاملو نسل به نسل و سینه به سینه در هر جنبشی و هر اعتراضی و هر خیزشی فریاد زده می شود.</span></li></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><li class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 36pt 0pt 0cm; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right; font-weight: bold;font-family:times new roman;"><span style="" lang="FA">می دانیم که مینا اسدی از سازمان و کرور کرور هوادار سینه ستبر کن و دم و دستگاه تبلیغاتی برخوردار نیست، اما پیامش (شعرش) که در تبعید، و در میان برگهای کتابی، بظاهر، محبوس شده بود، از اقیانوسها و کوه و کمر عبور کرد، و بر دل دانشجوی دردمند نشست.</span></li></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><li class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 36pt 0pt 0cm; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right; font-weight: bold;font-family:times new roman;"><span style="" lang="FA"><span dir="rtl" style="" lang="FA">شعر مینا اسدی در دست دانشجو</span> بیانگر یک واقعیت غیرقابل کتمان است - رابطه مردم با روشنفکران ریشه دارتر از آن است که بسیاری از سیاستبازان می انگارند. بدون اندیشه ورزان، نویسندگان و شاعران و خلاصه، بدون اندیشیدن و برخورداری از آزادی برای بیان آن اندیشه، سایستبازان می میرند. حتما می میرند. اما آن پیام زنده و همیشگی خواهد ماند حتی اگر لبان شاعر را بدوزند، حتی اگر نویسنده را آتش بزنند، و روزنامه و رادیو و رسانه ها را به تعطیلی بکشانند.</span><span dir="ltr" style="" lang="EN-GB"><o:p></o:p></span><br /></li><li class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 36pt 0pt 0cm; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right; font-weight: bold;font-family:times new roman;"><span style="" lang="FA">اگر خلق، دریایی خون بگرید اما نویسنده ای نباشد که از درد و دردمندان بنویسد؛ اگر خلقی بمیرد و کشوری نابود شود اما آهنگساز ترنم بخش آهنگ ایثار و فدا نشود؛ اگر شاعری نباشد که بسراید، احساسی برانگیخته نخواهد شد و کسی برنخواهد خاست.</span><span dir="ltr" style="" lang="EN-GB"><o:p></o:p></span><br /></li><li class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 36pt 0pt 0cm; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;" lang="FA">مردم بیطرفانه به پیام ها گوش می دهند و مستقلا و فراتر از هر شانتاژ و تبلیغ و پروپاگاندایی بهترین ها را بر می گزینند. </span><span dir="ltr" style="" lang="EN-GB"><o:p></o:p></span></li></span></ul><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ></span><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span dir="ltr" lang="EN-GB" style="font-size:130%;"><o:p></o:p></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ></span><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">به مینا اسدی و دانشجویان و مردمی که می دانند «دوباره می شود آری... اگر بپیوندیم» بایست بالید.</span></span></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">[<a href="http://farsi.irancrises.com/sound07/zahr08/minasadi.ram"><span style="font-weight: bold;">صدای شاعر - شنیداری</span><img id="snap_com_shot_link_icon" class="snap_preview_icon" style="border: 0pt none ; margin: 0pt ! important; padding: 1px 0pt 0pt; max-height: 2000px; max-width: 2000px; min-width: 0px; min-height: 0px; font-style: normal; font-weight: normal; font-family: &quot;trebuchet ms&quot;,arial,helvetica,sans-serif; float: none; position: static; left: auto; top: auto; line-height: normal; background-image: url(http://i.ixnp.com/images/v3.59.2/theme/silver/palette.gif); background-color: transparent; visibility: visible; width: 14px; height: 12px; background-position: -1128px 0pt; background-repeat: no-repeat; text-decoration: none; vertical-align: top; display: inline;" src="http://i.ixnp.com/images/v3.59.2/t.gif" /></a>]<o:p></o:p></span></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ></span><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span lang="FA" style="font-size:130%;"><o:p><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> </span></o:p></span></p><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ></span><span lang="FA" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><o:p></o:p></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ></span><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="margin: 0cm 0cm 0pt; direction: rtl; unicode-bidi: embed; text-align: right;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span dir="ltr">chaporast@ymail.com</span></span></span><span dir="ltr" style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <o:p></o:p></span></span></p></div><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma;font-size:130%;" ><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma;font-size:85%;" ><img alt=" دفترشعر: از میان گمشده ها<br /><br /><br />دوباره می شود آری....<br /><br /><br />مینا اسدی<br />" src="http://farsi.irancrises.com/didaks/chaporast/daneshjoo_dobaareh_316176.jpg" border="0" width="316" height="176" /></span><br /></div><div align="center"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-family:Tahoma;font-size:85%;" ><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/13580827-8443985525783947937?l=zir-chatr-40tikke.blogspot.com' alt='' /></div>Ramin Molainoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-13580827.post-6059460724668399712008-12-08T11:17:00.010+01:002008-12-08T12:43:57.737+01:00<div style="direction: rtl; text-align: right;"><div style="text-align: left; color: rgb(0, 0, 153);"> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >نقدِ دین، پیش شرط هر نقدی ست.</span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" > <br /> </span><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >کارل مارکس</span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" > <br /></span></div><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" > <br /></span><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">این مقاله، متن سخنرانی من به زبان آلمانی است در <span style="font-weight: bold;"> </span><a style="font-weight: bold;" href="http://deutsch-iranisches-forum.blogspot.com/search?q=j-asadian%40web.de">همایش جهانی ضد تروریسم (برلین/ ماه مه 2008)</a> که اینجا با تغییراتی اندک ارائه می¬شود. <br />بعد؛ <br /><blockquote><span style="font-weight: bold;">باید بر این نکته¬ تأکید کنم که ویژگی بارزِ حکومت اسلامی، باورش به ظهور امام دوازهم است در پایان زمان که باید بزودی فرارسد. مهدی، چنانچه فرقۀ شیعه می¬پندارد به مدت زندگانی چهار نسل در غیبت صغری زیست و در سال 941 میلادی دچار غیبت کبری شد که تا کنون ادامه دارد. او در پایان زمان خواهد آمد و با خونریزی تام و تمام، جهان را بر اساس باورهای شیعه سامان خواهد داد. مدعیانی هستند حقیقی و حقوقی که در غیبت صغرا، گویا رابط و واسطۀ او با جهان خارج بوده اند. برخی بر این باورند که در دوران غیبت کبرا، وجود این واسطه ها و رابطه ها، امکان پذیر نیست و بعضی اصرار دارند که تماس با مهدی در دوران غیبت کبرا، هم بوده و هم خواهد بود</span>. </blockquote></span></blockquote><div> <br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">ساختار امام زمانی ترور در حکومت اسلامی ایران</span> <br /> <br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">جواد اسدیان</span> <br /></span></div><div> <br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-weight: bold;">1. بمب اتم و حکومت امام زمانی <br /> <br /></span>دوست بلازی، وزیر امور خارجۀ فرانسه گزارش می ¬کند که احمدی نژاد در نشستی که در پیوند با مسایل اتمی ایران برگزار شده بود، به یکباره در میانۀ گفتگو، پرسشی طرح کرده که حاضران در نشست را، به بهت و شگفتی انداخته است؛ او می ¬پرسد: آیا شما می¬دانید چرا هرج و مرج و آشوب در جهان ضرور است؟</span> <br /><span style="font-family:times new roman;">پاسخی که احمدی نژاد می ¬¬دهد شالودۀ اساسی سیاست رسمی، اما پنهانی حکومت اسلامی ست. وی می ¬گوید: آشوب و هرج و مرج، پیشدرآمد ظهور مهدی موهوم است. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">حکومت اسلامی برای برپایی آشوب و هرج و مرج به اسبابی نیاز دارد که احمدی نژاد را موظف کرده¬اند، آنها را آماده کند؛ او دو ماه پیش از انتخابات "ریاست جمهوری"، در مشهد حقۀ خامنه ¬ای را آشکار و اقرار کرده بود که با یاری رهبر، وی از صندوق¬ آرا به عنوان "رئیس جمهور" بیرون خواهد آمد؛ در آن هنگام که احمدی نژاد با قاطعیت "رئیس جمهوری" خود را پیش بینی می ¬کرد، روزنامۀ " تهران امروز" هنوز افشا نکرده بود که در ایران، 7 میلیون شناسنامۀ ابطال نشده وجود دارد و نیز، 17 میلیون شناسنامه، ثبت آماری نشده ¬اند. همین آرای میلیونی مردگان است که در هر انتخاباتی معجزه می ¬کند و آن نامزد دیگر ریاست جمهوری را به این پندار می ¬اندازد که با یک ساعت چرت، گویی به خواب اصحاف کهف دچار شده است. باری، احمدی نژاد، برنامۀ دراز مدت خامنه¬ ای و حلقۀ محرم او را که با امام زمان در تماس دایمی هستند، در تلاش برای برپایی حکومت جهانی اسلام می¬داند. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">دستیابی به حکومت جهانی اسلام که از مراحلی چند می¬ گذرد، به خودی خود هدف و غایت خواستِ آخوند نیست، بلکه حکومت جهانی، به باور اینان، ابزاری است بزرگ برای به آشوب کشاندن جهان و نابودی ساکنان این کرۀ خاکی، برای ظهور کسی به نام مهدی که تاریخ هیچ نشانه ¬ای از او ندارد. مهدی باید در پایان جهان ظهور کند و با نابودی همۀ شیوه¬های غیر اسلامی زندگانی، بشریت را به سعادت و عدالت اسلامی رهنمون شود. تا آن هنگام، آخوندیسم شیعه باید به نمایندگی از او، حکومت را در کشورهای اسلامی به عهده بگیرد و زمینه را برای ظهور وی آماده کند. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">این استراتژی حکومت اسلامی، اگر چه بازتاب بلاهت ناب و گویای غیبت آنان در جهان ملموس است، اما در راه این بلاهت همۀ هست و نیست ایران و ایرانی هزینه شده است. تلاش تخریبی و پیگیرانۀ رژیم برای آماده ¬سازی زمینه¬ های ظهور، همان حلقۀ گمشده¬ای ست که در ارزیابی¬ های نیروهای اپوزیسیون چپ و راست به ندرت دیده می¬ شوند. شوربختانه، اپوزیسیون ایرانی، بیشتر از اینکه در اندیشۀ رهایی ایران از خطر نابودی باشد، در اسارت ذهنیات دوران جنگ سرد و یا در مقولات تحریف شده از سوی مسلمانان حاکم و ناحاکم، دست و پا می ¬زند. آنان ایران و ایرانی را فراموش کرده اند و همگام با تحجر اسلامی آگاهانه و ناآگاهانه، به بهانۀ مبارزۀ ضد امپریالیستی، در راه مبارزه با تجدد غربی، دمی از تلاش دست نمی ¬کشند. آنچه این نیروها، از تجدد و مدرنیتۀ غرب برای مشتی آخوند با عنوان امپریالیسم ترسیم کرده ¬اند، اینک گریبان این نیروها را گرفته و تمام انرژی آنان را با تردید و ترس از همگامی با دهشتبارترین حکومت تاریخ ایران، بر باد داده است. کیست که بویی از معرفت برده باشد و نداند که مفهوم امپریالیسم برای آنان بیشتر به این کار آمده است که تمام دستاوردهای انسان مدرن را از معنی خالی کنند! حکومت اسلامی ایران با امپریالیسم دشمنی ندارد، اما دشمنی آخوند با تجدد و نمادهای مدرن آشتی ناپذیر است. آخوند حاکم بر ایران برای ظهور امامی که در همیشۀ تاریخ غایب بوده است، روز و شب تلاش می ¬کند تا در نهایت بتواند حکومت اسلامی را در تمام گسترۀ جهان برقرار کند.</span> <br /><span style="font-family:times new roman;"> در پی رسیدن به این سراب، تمام هستی و نیستی ایران و ایرانی به بازی گرفته شده است. احمدی نژاد که دو ماه پیش از انتخابات ریاست جمهوری، آگاه از پیروزی خود در انتخابات بود، در مشهد به توضیح و تفسیر هدف ¬های حکومت خود که با اوامر خامنه ¬ای هماهنگ شده ¬¬اند، پرداخت. آنچه او و دولتش باید به سرانجام برسانند، عبارت ¬اند از: <br /></span></span><blockquote><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5Cramo%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:hyphenationzone>21</w:HyphenationZone> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 2.0cm 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normale Tabelle"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;font-family:times new roman;"><span style="line-height: 150%;font-family:Arial;font-size:14;" lang="FA"><span style=""> </span><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >1</span></span><span style="line-height: 150%;font-family:times new roman;font-size:130%;" lang="FA">. ایجاد نخستین دولت اسلامی پس از انقلاب؛ </span></p><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;font-family:times new roman;"><span style="line-height: 150%;font-size:130%;" lang="FA">2. ایجاد کشور اسلامی ایران؛<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;font-family:times new roman;"><span style="line-height: 150%;font-size:130%;" lang="FA">3. تلاش برای برپایی حکومت ­های اسلامی در منطقه؛<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;font-family:times new roman;"><span style="line-height: 150%;font-size:130%;" lang="FA">4. و در مرحلۀ نهایی برپایی حکومت جهانی اسلام.</span></p></blockquote><p class="MsoNormal" dir="rtl" style="text-align: justify; line-height: 150%; direction: rtl; unicode-bidi: embed;"><span style="line-height: 150%;font-size:14;" lang="FA"><o:p></o:p></span></p> <span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" ><span style="font-family:times new roman;">دولت اسلامی مورد ادعای خامنه ¬ای که با انتصاب احمدی نژاد تشکیل شد تا برنامه¬های درازمدت رژیم را سامان دهد، بیش از هر چیز به ایجاد بحران و آشوب در منطقه و اتحاد سازمان ¬های اسلامی و مهم تر از همه، برای تدوام امنیت خود و گسترش آشوب و ترور در جامعۀ آزاد جهانی، به تسلیحات هسته ¬ای نیاز حیاتی دارد و در راه آن، آماده است خطر کرده و همۀ پروژه¬های دیگر را نیز تعطیل کند. جالب توجه است که آخوندهای حاکم، دولت¬های سه دهۀ گذشته را اسلامی نمی ¬دانند و از همینرو، از انتصاب احمدی نژاد، به عنوان انقلاب سوم یاد می¬کنند که پس از انقلاب سال 57 و اشغال سفارت آمریکا، بوقوع پیوسته است. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">دستاورد تلاش برای برپایی حکومت ¬های اسلامی در منطقه، تا کنون رسوایی حکومت اسلامی را در پی داشته است. حکومت آخوندی حتا با خرج میلیون¬ها دلار نتوانسته است به اتحاد سازمان ¬های اسلامی که خود، ساخته و پرداخته است، سر و سامانی بدهد. در مقابل، ماهیت اسلامی و تروریستی این سازمان ¬ها، در افکار همگانی، آبرویی برای حکومت نگذاشته است. پیش شرطِ حفظ این سازمان¬های اسلامی تروریست که برای ایجاد جو وحشت و هراس، و نیز برای برپایی حکومت ¬های اسلامی تدارک دیده شده ¬اند، دستیابی به تسلیحات هسته ¬ای است که حکومت اسلامی را جنون زده کرده است. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">در روزگاری که آمریکا و غرب توانسته ¬اند همه تروریست ¬های اسلامی جهان را از مرزهای خود دور کنند و با گردآوری آنان در منطقۀ نفوذ خود، یعنی در عراق و افغانستان، قادر شده ¬اند دلبخواه و به هنگام ضرورت، آنان را از کار بیندازند، حکومت اسلامی را اضطراب فراگرفته و در چنین شرایطی است که رژیم با تمام توان و با بهره¬ گیری از همۀ امکان ¬های خود برای دستیابی به تسلیحات هسته¬ای، تلاش می ¬کند. بدون این تسلیحات، دامنۀ آشوب جهان ¬گستر که پیش شرطِ ظهور مهدی است، از مرزهای ایران فراتر نخواهد نرفت. از بخت بدِ حکومت اسلامی، مردم نیز هیچگونه تفاهم و هماهنگی با دنیای مالیخولیایی مشتی آخوند مسلمان ندارند. آنچه میان مردم و حکومت دره ¬ای ژرف پدید آورده است، تلاش لایه ¬های گوناگون اجتماعی است برای شناخت و دستیابی به منش و هویت خود، که در جهانی بیننی سکولاریستی و باززایی اندیشه و فرهنگ ایرانی، تبلور یافته است. بی¬تردید این عوامل در کنار دیگر داده ¬های اجتماعی، از هم پاشیدگی آخوند و آخوندیسم اسلامی را به عنوان منفورترین پدیدۀ جهانی، دیر یا زود در پی خواهد داشت. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">اگر چه حکومت اسلامی ایران، بارها و بارها اعلام کرده است که قطعنامه¬های شورای امنیت سازمان ملل را نخواهد پذیرفت، اما سیاستمداران غرب و دولتمردان بسیاری، کوشیدند که اهمیت پذیرش این قطعنامه¬ها را به سران حکومت اسلامی تفهیم کرده و آنان را وادار به پیروی از ارادۀ جهانی کنند. حکومت اسلامی که گویا مدیدی ست، صفحه ¬اش خط افتاده است، با رد خواسته¬ های جهانی، همیشه به تکرار یک آهنگ خسته کننده بسنده کرده است؛ ولایتی، موسوی، لاریجانی، خاتمی، شیخ مکلا نگهدار، هاشمی، متکی و همه دست اندر کاران این حکومت، بر حق استفادۀ صلح آمیز ایران از انرژی هسته ¬ای پافشاری کرده و می ¬کنند. اینان، مانند کبکی که سرش را در برف برده است، نمی ¬بینند که جهان دیده است که حکومت اسلامی هجده سال به سازمان¬های جهانی و بویژه به آژانس بین¬اللملی انرژی، در پیوند با سیاست¬های اتمی خود، نیرنگ زده و دروغ گفته است و بنا بر مصوبه¬ های همین سازمان، حکومت دروغ اسلامی بدون اعتماد سازی، در حقیقت از هر حقی محروم است. </span> <br /><span style="font-family:times new roman;">به برخی از ریاکاری ¬های ایران که حسن روحانی، رئیس شورای عالی امنیت ملی وقت، اعتراف کرده است، توجه کنید: </span></span> <br /><blockquote style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">_ اکثر فعالیت¬های هسته¬ای را که انجام داده بودیم به آژانس اعلام نکرده بودیم؛ <br />_ ما طرح¬ هایی را که قبلاً با چین داشتیم و طبق پادمان می ¬بایست به آژانس اعلام می ¬کردیم، اعلام نکرده بودیم؛ <br />_ برخی از تجهزاتی را که از روس¬ها خریده بودیم، نگفته بودیم؛ <br />_ آزمایشات مخفی را نگفته بودیم؛ <br />_ ارتباط با شبکه ¬های مختلف در بازار سیاه را نگفته بودیم.</span></blockquote><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >آژانس بین¬اللملی از حکومت اسلامی خواسته بود که نقشۀ بمب اتمی را که از راه¬ های غیر مجاز تهیه کرده است به سازمان انرژی هسته ¬ای تحویل دهد. البرادعی در گزارش های خود در کنار دیگر سرپیچی ¬های حکومت اسلامی، آورده است که رژیم از تحویل نقشۀ بمب اتم سرباز زده است. <br />پیشتر، در آن هنگام که روحانی سرگرم مذاکره بر سر مسائل هسته ¬ای با هیئت ¬های اروپایی بود، خاتمی و دیگر سران حکومت اسلامی بر خلاف تمام مقررات آژانس انرژی اتمی و معاهده¬ های بین¬المللی، در ساختن کارخانۀ اصفهان که تواناست کیک زرد را به گاز هگزافلوراید تبدیل کند، شتاب داشتند. روحانی اعتراف می ¬کند که هدف مذاکره، اصولاً برای رسیدن به توافقی نبوده است، بلکه هدف، بیش از هر چیزی ایجاد امکان برای رسیدن به خواسته ¬های تسلیحاتی رژیم بوده است و بس. او می¬ گوید:"با فضای آرامی که ایجاد کردیم، توانستیم اصفهان را تکمیل کنیم ک